Ik verlang de diepste woorden uit te spreeken,
die ik je te zeggen heb; maar ik durf
niet, uit vrees dat je zoudt lachen.
Daarom belach ik mijzelven en strooi mijn
geheim uit in scherts.
Ik neem mijn smart luchthartig, uit vrees
dat jij het doen zoudt.
Ik verlang de waarachtige woorden te
spreeken, die ik je te zeggen heb; maar ik
durf niet, uit vrees dat je ze niet gelooven
zoudt.
Daarom vermom ik ze in leugen, en zeg
het teegengestelde van wat ik meen.
Ik laat mijn smart belachelijk schijnen, uit
vrees dat jij het doen zoudt.
Ik verlang de kostelijkste woorden te gebruiken,
die ik voor je heb; maar ik durf niet,
uit vrees, niet met gelijke munt betaald te
worden.
Daarom geef ik je harde namen en snoef
op mijn vereelte kracht.
Ik pijnig je, uit vrees dat je nooit pijn zoudt
kennen.
Ik verlang stil bij je te zitten; maar ik durf
niet, uit vrees dat mijn hart mij op de tong
komt.
Daarom praat en babbel ik luchtigjes, en
verberg mijn hart achter woorden.
Ik ga ruuwelijk om met mijn pijn, uit vrees
dat jij het zoudt doen.
Ik verlang weg te gaan van je zij; maar ik
durf niet, uit vrees dat je mijn lafhartigheid
zoudt bemerken.
Daarom draag ik mijn hoofd hoog en kom
achteloos in je nabijheid. Herhaalde dolksteeken
van je oogen houden mijn smarten
versch.