NORA (cxe la pordo de la antauxcxambro). Helene, enportu la
lampon -- (iras al la forno) Ak, kara doktoro Rank, tio estis
vere malbele farita de vi.
RANK (ekstaras). Ke mi amas vin ecx pli profunde ol kiu ajn alia?
Cxu _tio_ estas malbela?
NORA. Ne, sed ke vi lasis vin mem elbabili. Tio estis ja tute ne
necesa --
RANK. Kion vi aludas? Cxu vi do sciis --?
(La _cxambristino_ envenas kun la lampo, metas gxin sur la
tablon kaj ree eliras.)
RANK. Nora, -- sinjorino Helmer, -- mi demandas vin, cxu vi ion
sciis?
NORA. Ho, kiel mi sciu, kion mi sciis aux ne sciis? Mi vere ne
povas diri al vi --. Ho, ke vi estus tiel mallerta, doktoro Rank!
Cxio estis ja nun tiel bona.
RANK. Nu, vi almenaux nun scias, ke mi estas je via dispono kun
vivo kaj animo. Cxu vi nun volas malkasxe paroli?
NORA (rigardas lin). Post tio?
RANK. Mi petas vin, sciigu al mi kio estas.
NORA. Nenion vi povas nun ekscii.
RANK. Tamen tiel vi ne devas puni min. Permesu al mi fari por vi
tion, kio estas en homa eblo.
NORA. Nun vi povas por mi nenion fari. -- Cetere mi ne bezonas iun
helpon. Eble cxio estas nur imagajxoj. Certe tiel estas.
Kompreneble! (sidigas sin en la balancan segxon, rigardas lin,
ridas) Ja, ja, doktoro Rank, vi vere estas iom galanta sinjoro. Kaj
cxu vi ne trovas kauxzon por honto, nun kiam la lampo estas
enportita?
RANK. Ne; vere ne! Sed eble mi foriru -- por cxiam?
NORA. Ne, tion vi absolute ne faru. Kompreneble vi venu cxi tien
kiel gxis nun. Vi bone scias, ke Torvald ne povas malhavi vin.
RANK. Jes, sed _vi_?
NORA. Ho, mi cxiam trovas ke farigxas ege amuze, kiam vi
venas.
RANK. Estas gxuste tio, kio delogis min sur malgxustan vojon. Vi
estas por mi enigmo. Multfoje sxajnis al mi, ke vi same prefere
estis kune kun mi, kiel kune kun Helmer.
NORA. Jes, komprenu, estas ja kelkaj homoj, kiujn oni pleje amas,
kaj aliaj homoj kun kiuj oni iel preferas kunesti.
RANK. Nu ja, estas iu senco en tio.
NORA. Kiam mi logxis hejme, mi ja pleje amis pacxjon. Sed estis
por mi cxiam ege amuze, kiam mi povis sxteliri en la cxambron de la
servistinoj; cxar ili tute ne admonadis min; kaj krome ili rakontis
tiom tiklajn amuzajxojn inter si.
RANK. Aha; do estas _ili_, kiujn mi anstatauxis.
NORA (saltlevigas sin kaj iras al li). Ho, kara, ege bonanima
doktoro Rank, tion mi ne celis. Sed vi bone komprenu, ke estas pri
Torvald kiel pri pacxjo --
(La _cxambristino_ venas el la antauxcxambro)