NORA. Ho jes, kara Torvald, faru; mi ege petas vin pri tio. Kaj
mi pendigus sur la Jularbon la monon enpakitan en ora papero. Cxu
ne estus amuze?
HELMER. Kiel oni nomas tiujn birdetojn, kiuj cxiam malsxparas
monon?
NORA. Jes, jes, monludantojn; mi ja scias. Tamen ni faru kiel mi
diras, Torvald; kaj mi havos tempon por pripensi kion mi pleje
bezonas. Cxu ne estas tre sagxe? Cxu?
HELMER (ridetante). Certe estas; kondicxe ke vi vere kapablus
reteni la monon, kiun mi al vi donas, kaj vere acxetus ion por vi
mem. Sed foje gxi malaperas en la mastrumado, kaj foje gxi
forflirtas por aliaj superfluaj acxetoj, kaj jen mi devas denove
elspezi.