natura: dolores fiunt. Alteratur autem, ac corrumpitur cuiusque natura,
quum uel calefit, uel frigefit, uel siccatur, uel humefit, uel eius
unitas dissoluitur. In iis quidem intemperamentis quae inaequalia sunt,
ex calefaciendo, uel ex frigefaciendo. Quippe quum efficacissimae
qualitates hae sint. Secundo loco e siccando, uel humectando. Ex
esuriendo uero uel sitiendo, deficiente hic humida, illic sicca
substantia. Ex uulnerando, & erodendo, & tendendo, & premendo, &
conuellendo: unitate ipsa soluenda. Ergo si calor sanguinis in particula,
quae phlegmone laborat, mitis est: tum qui in toto animalis est corpore
mediocriter attemperatus: non facile una cum afflicta particula calefit,
sin uel ille feruet uehementius, uel qui per totum spargitur animal,
biliosus est: illico totus ad calorem uertitur. Multo uero magis sicubi
ambo concurrunt, ut & qui in phlegmone habetur admodum calidus sit, & qui
in toto est animante biliosus.
[Sidenote: In phlegmone quis sanguis primum calefiat, quis deinceps.]
Porro calefit primum qui in arteriis est sanguis, quod scilicet is tum
natura calidior, tum uero magis spirituosus sit, post hunc uero etiam qui
in uenis est. Quod si in propinqua uisceri, cui plurimus sit sanguis,
obsessa phlegmone particula fuerit: iam celerius cum hoc uniuersus qui in
animali est sanguis calore afficitur.
[Sidenote: Quid citius, & quid tardius alteretur tum generatim tum
membratim.]
Vnoque uerbo, quidquid ex facili alterabile est, aut calidum natura:
id a quouis calefaciente primum excalfit. Non secus & ab eo quod
frigefacit, quidquid facile alteratu est, uel natura frigidum: id primum
refrigeratur. Ac promptus quidem ad alterandum spiritus est. Vtpote ex
tenuissimis constans partibus. Calidissima naturae merito est flaua
bilis. At frigidissima pituita est. Reliquorum humorum, sanguis post
flauam bilem maxime est calidus, sicut nigra bilis post pituitam est
frigida. Quinetiam alteratur flaua bilis leui momento, ex quouis in eam
agente. Nigra aegre alterascit. In summa quidquid tenuium est partium,
id prompte alteratur: contra cui crassae sunt partes, aegre.
[Sidenote: Alterationis uarietates in phlegmonis, ex quinque generibus
accidere.]
Ita necesse est multifariae phlegmonis alterationes incidant, propterea
quod multifariam affecta sunt corpora. Principio nanque succus qui
phlegmonen excitat, magis minusue calidus est, deinde succi putrefactio,
pro ipsius natura respondet, non minimum certe prout is magis minusue est
impactus. Quippe quae perspiratu carent, celerius putrescunt, ueluti & in
externis accidit omnibus. Caeterum quum calida temperie sunt & humida,
tum utique potissimum. Iam ipsa phlegmone laborans particula, uel prope
uel longe sita est, a multi sanguinis uisceribus, totusque sanguis
uel biliosus est, uel melancholicus, uel pituitosus, uel spirituosus.
Atque haec omnia magis minusque. Quare necesse est multiformes fieri
alterationes, siue alterum alteri sit collatum, siue idem sibi.
[Sidenote: In corpore quod phlegmone laboret, quid maxime inflammetur,
quid deinde.]
Fiunt hae omnes inaequales corporis intemperies, maxime quidem inflammato
eo qui in phlegmone est sanguine, deinde eo qui in uisceribus habetur
& corde. Atque huius maxime eo qui in sinistro eius sinu est. In quem
(sicut in opere de usurpandis manu dissectionibus est dictum) si uiuo
etiam animante, nec adhuc febre tentato, dimittere digitum uelis:
uehementissimum deprehendes calorem. Quo magis uerisimile est, ubi totum
corpus praeter naturam incalescit: hunc maxime sinum ad summum peruenire
caloris. Quippe quum tenuissimum maximeque spirituosum sanguinem habeat,
ac moueatur perpetuo. Caeterum in febribus id genus omnibus, calefit
quidem sanguis aliquando uniuersus, quicunque non naturalem illum
calorem, qui ex humoris putrescentia est obortus, concoepit. Non tamen
aut arteriarum, uenarum ue tunicae, aut aliud ullum circumiacentium
corporum, prorsus iam temperamentum suum mutauit, sed adhuc mutatur atque
alteratur incalescens, siue (ut sic loquar) calefiens. Quod longiore
tempore hoc patitur, etiam uincetur aliquando, prorsusque mutabitur, ita
ut non amplius calefiat, sed iam sit praeter naturam calefactum.
[Sidenote: Terminus alterationis quis statuendus.]
Porro terminus mutationis est, cuiusque particulae functionis lesio.
Ad quem usque terminum omnis alterationis latitudo: via est in id quod
praeter naturam est, veluti mixtum communeque ac medium quiddam ex
contrariis vtrisque compositum, ipso naturali prorsus affectu, & eo qui
iam plane est praeter naturam.
[Sidenote: Doloris in febri spatium, & eius terminus.]
Ergo toto hoc tempore corpus incalescens: pro modo alterationis etiam ad
portionem sentit dolorem. Quum vero omnes corporis solidae particulae
excalfactae ad absolutionem iam sunt, eiusmodi febrem Hecticam graeci
vocant, ceu non amplius iam in humoribus & spiritu: sed in corporibus iis
quae habitus rationem habent, comprehensam.
[Sidenote: Indolescentiae in hecticis causa.]
Haec doloris est expers, putantque qui ea febricitant, omnino se febre
carere. neque enim sentiunt eius calorem. omnibus scilicet eorum partibus
aeque percalfactis. Sed & conuenit de iis, inter naturalis scientiae
professores in iis quae de sensibus produnt.
[Sidenote: Doloris in febribus causa.]
Neque enim citra alterationem est sensus, neque in iis quae iam ad
perfectionem sunt alterata, dolor. Itaque etiam hecticae febres omnes,
tum sine dolore sunt: tum nec sensu ab his qui ipsis laborant, perceptae.
Non enim ex eorum particulis, haec agit haec patitur. quum omnes inter se
iam similes sint redditae, ac vnicam habeant consentientem temperiem.
[Sidenote: Hypophora & solutio.]
Quod si alia earum calidior est, alia frigidior: at certe eatenus est
frigidior, ut uicinam nihil offendat. Alioqui sic scilicet partes quae
pro naturae modo se habent: mutuo se offenderent, vtpote qui sic saltem
temperamentis dissideant. Caro nanque calida particula est, os frigidum.
[Sidenote: Inaequalitas temperamenti in sanis indolens est.]
Caeterum tam harum partium, quam reliquarum omnium indolens inaequalitas
est, modi excessus merito. Sic nanque nec aer qui nos ambit, prius
offendit: quam ad immodicum calorem frigusue est immutatus. Cuius alioqui
quae in medio sunt differentias, tametsi numerosas, ac manifestum
excessum inter se habentes, citra noxam sentimus.
[Sidenote: Hippo. dictum et eiusdem nonnulla probabilitas.]
Ex iis ergo fortasse nec illud durius dici videatur, quod Hippocrates
alicubi ait: “Omnem morbum vlcus esse. Quippe vlcus vnitatis est
diuisio. Immodicus vero calor ac frigus proxime accedunt, vt vnitatem
soluant, plurimus quidem calor, dum segregat ac diuidit substantiae
continuitatem, summum vero frigus, tum stipando tum introrsus pariter
trudendo, quaedam exprimit, quaedam quassat. Atque hunc quispiam immodici
caloris ac frigoris terminum statuens, fortasse non incommode sentiat.
[Sidenote: Omnem immodicum excessum ad aliquid esse.]
Seu vero is siue alius immodici excessus terminus est, certe consistere
omnem immoderatum excessum in habitudine ad aliquid, iam liquet. Non enim
pari ratione a calidis frigidisque afficitur omne corpus.
[Sidenote: Animalium quaedam conuenientes, quaedam contrarios inter se
succos habere.]
Indeque fit ut aliqua animalium conuenientes inter se succos habeant,
aliqua non solum non conuenientes, sed etiam qui se mutuo corrumpant,
veluti homo atque vipera, quorum utriusque saliua alteri est pernities.
Ita vtique & scorpium necaueris, si ieiunus illi inspueris. At non homo
hominem morsu interemit, nec uipera uiperam, nec aspis aspidem. Siquidem
quod simile est: id congruum amicumque est, quod contrarium est, inimicum
ac noxium. Augetur enim quidque ac nutritur a similibus, perimitur ac
corrumpitur a dissimilibus. Itaque etiam sanitatis tutela per similia
perficitur, morborum sublatio per contraria. Verum de iis alius est sermo.
[Sidenote: Omnem febrem praeter hecticem a laborante sentiri.]
Hecticam uero febrem quae iam habitum corporis occupauit, minime sentit
qui ea laborat. Reliquarum febrium nulla est quae non a laborante
sentiatur. sed aliae magis aliae minus aegrotanti sunt graues. Sunt
ex iis & quae rigorem ingerant, sit enim id quoque symptoma, veluti
alia multa, ab inaequali intemperie. Rationem tamen generandi eius in
proposito libro tradere non est, priusquam de naturalibus facultatibus
demonstratum fuerit, quot hae qualesque sint, tum quid agere quaeque
sit nata. Verum in libris de symptomatum causis, de omnibus agetur. Sed
reuertor ad inaequalis intemperamenti differentias. Nam quemadmodum ex
phlegmone febris nascatur, tum quod febris omnis ac phlegmone omnis,
praeter hecticas, ex morbis sint, quibus inaequalis sit intemperies:
dictum iam est.
[Sidenote: Inaequalis intemperamenti generandi uariae rationes.]
Porro accendi febrem & citra phlegmonen ex solis humoribus putrescentibus
licet. Neque enim ea solum que inculcata sunt, & perspiratu prohibita,
putrescunt. verum celeriter ea, maximeque. Caeterum putrescunt & alia
multa, quae putredini sunt opportuna. Dicetur vero de horum opportunitate
alio loco. Iam alio quoque genere inaequalis oriri intemperies in toto
corpore potest, modo fuliginoso vapore detento, modo exercitationibus
& plusculis laboribus calore adaucto, modo ab ira, quum sanguis
immoderatius feruet, modo ex deustione quauis externa, incalescit. Porro
quod etiam in his omnibus febribus, non secus quam in phlegmonis supra
est dictum, tum pro uiribus effectricis causae, tum pro corporis ipsius
affectu, alii magis febricitent, alii minus, alii haud quaquam, apertum
esse arbitror. Aeque vero et quod intemperies ipsa nonnunquam spirituosam
tantum inuadit substantiam, nonnunquam ipsos etiam succos, clarum id
quoque reor. Sed nec minus illud, quod omnibus huiusmodi febribus si
traxerint, hectica superueniet. Iamque sermo noster propemodum ostendit,
inaequalem hanc intemperiem aliquando ex calida, frigida ve substantia,
quae in particulam aliquam influat, accidere, veluti in his fiebat, quos
phlegmonae infestat.
[Sidenote: Corporis temperies quando extrinsecus, et quando interne
alteretur.]
Sepe non ita: sed ipsa corporis temperie in qualitate mutata, tum
quod alterantium eam, quaedam ortum habeant ab ipso corpore, quaedam
extrinsecus, vtique quum ex putredine tantum aliqua, vel phlegmone
excitatur febris, ab ipso corpore, quum ab vstione vel exercitatione,
extrinsecus. Dicetur autem et de his fusius in morborum causis. Tanquam
autem ex deustione accenditur febris, alterato videlicet corporis
temperamento: itidem nonnulli sepe ex frigore refrigerati toto corpore
vehementer sunt, aliqui vero etiam perierunt. Iam quod hi omnes etiam
doleant, ne id quidem latet. Porro dolent et qui ex rigore ingenti
vehementer perfrigerati, celeriter sese excalfacere properarunt, multique
eorum quum subito ac simul manus igni admouerunt, ingentem circa vnguium
radicem sentiunt dolorem. Et quisquam quum tam luculenter videat
intemperiem inaequalem doloris esse causam: etiam de internis doloribus
dubitet, aut miretur, quo pacto citra phlegmonen, subinde uel laxiore
intestino, quod colon graeci uocant, uel dentibus, uel alia quauis
particula homines doleant? Nam neque talium ullum mirabile est, nec
quemadmodum simul rigeant et febricitent aegrotantium aliqui.
[Sidenote: Cur aliqui simul rigeant, et febricitent.]
Quippe si pituitosus succus qui frigidus est, quemque Praxagoras uitreum
appellat, et amara bilis quae calida est, simul abundent, ac per
sensibilia membra moueantur: nihil miri est utrumque a cubante pari modo
sentiri. Neque enim si hominem sub sole feruido statuas, et aquam illi
frigidam infundas, fieri potest, ut non simul et a sole calorem, et ab
aqua frigus sentiat. Verum hoc casu ambo extrinsecus sunt, nec paruis
portionibus incidunt.
[Sidenote: In hepialis cur frigus et calor simul sentiantur.]
In febribus quas hepialos uocant, tum ab interno, tum exiguis
portionibus, eoque uniuersum corpus ambo sentire uidetur. Quum enim
tenuissimis portiunculis aspersum per corpus tum calidum sit tum
frigidum: nullam sensilem alterius portiunculam ita paruam desumas, in qua
non alterum sit comprehensum.
[Sidenote: In accessionum inuasione febricitantes aliquos frigus et
calorem simul sentire.]
In ipsa tamen accessionis inuasione, aliqui febricitantium tum rigent,
tum uero febricitant, tum ambo sentiunt, frigus immodicum, et calorem
una. Verum non eodem loco. Quippe quum possint quae excalfactae sunt
partes, manifeste a refrigeratis discernere. Nam intus et in ipsis
uisceribus calorem sentiunt. In externis partibus uniuersis frigus.
[Sidenote: In Lipyriis utrumque perpetuo ita ut in accessionibus sentiri.]
Tales perpetuo febres sunt et quae graece Lipyriae uocantur. Praeterea
quoddam ardentium febrium perniciosum genus. Quod igitur in his
maioribus portionibus accidit, hoc in hepialis contingit minutis.
Inaequalis nanque est et harum febrium intemperies, sed nec minus
reliquarum omnium, exceptis tamen hecticis.
[Sidenote: Aliquos rigere nec tamen febricitare Rarumque id.]
Quinetiam iis qui rigent, nec tamen febricitant, inaequale temperamentum
est. Rarum tamen est id symptoma. Caeterum incidit tum mulieribus, tum
quibusdam aliquando uiris. Debet autem omnino deses praecessisse uita,
aut certe ciborum copiam longiore spatio homo sumpsisse, ex quibus
tardus, frigidus, crudus, & pituitosus nascatur succus, qualem scilicet
Praxagoras uitreum existimat.
[Sidenote: Symptoma priscis (vt videtur) ignotum, et cur.]
Porro antiquitus nemo (ut uidetur) ita est affectus, utqui nec adeo
ociosi, nec in uictus saturitate uiuerent. Indeque factum est, ut
scripserint antiqui medici, rigori febrem necessario superuenire.
Verumtamen tum nos ipsi, tum alii iuniorum medicorum non pauci,
sepenumero uidimus rigorem, quem nulla secuta sit febris.
[Sidenote: Hepialos quae vocetur.]
Porro componitur ex hac intemperie, et ea quae febricitantium est,
Hepialus. appello ita febrem illam, cui ambo semper accidunt. At in qua
rigor quidem praecedit, febris sequitur, ueluti in tertianis & quartanis
hanc hepialum non voco. Ita ex duplici inaequali intemperie hepialus
componitur. Etiam aliae febres praeter hecticas fere omnes. Simili genere
qui particulae alicuius cum tumore morbi sunt, hi quoque omnes perinde ac
phlegmonae, cum intemperamento inaequali consistunt. Cancer, Erisipelas,
Carbunculus, Herpes, Tumor, Phagedena, Gangrena. Quippe commune iis
omnibus est, vt ex fluxione humorum sint orta. Dissident in eo quod
alii ex pituitoso, alii ex bilioso, vel melancholico succo, alii ex
sanguine vel calido, vel tenui, vel bulliente, vel frigido, vel crasso,
vel alio quopiam genere affecto fiant. Declarabitur enim alio loco de
horum membratim differentia diligenter. Quod ad propositam disceptationem
pertinet, hoc tantum dixisse abunde est, quod qualiscunque est fluxio,
eadem ratione, quemque praedictorum affectuum creat, qua prius ex
calida et sanguinea phlegmonen gigni monstrauimus. Sed non minus etiam
similarium, ac simplicium, primorumque in iis corporum singula, sic
a fluxione affecta, ad inaequalem intemperiem deuenient. Caeterum
extrinsecus pro reumatis ratione calefacta, refrigerata, siccata, vel
humectata, penitus et in profundo nondum similiter affecta. Quod si tota
per tota mutata alterataque sint: fiunt quidem illico a dolore libera.
In difficili tamen sic constituta sunt statu. Hec praenouisse his qui
opus de medicamentis sunt percepturi, et post id medendi methodum, abunde
mihi satis videtur.
Finis Tertii de Temperamentis Thoma Linacro Anglo Interprete.
INDEX ERRATORVM
Folio. Pagina. Versu. Lege.
Primo. scdam. viii. humidum aliquod
i. ii. xviii. Itaque
ii. i. vlti. papaueris
ii. ii. xii. ea oratio
ii. ii. xiiii. lore, oppositionem
iii. i. xxii. eodem corpore con.
iii. ii. xxiiii. Ergo esse quidem
iiii. i. xxi. hac potuerunt
iiii. ii. iiii. assidue sectantur
iiii. ii. xiiii. temperatum. Atque
iiii. ii. xvi. certo scio
v. i. v. in eo cali.
v. ii. vii. porro indicare
v. ii. xii. nihil humecti in
v. ii. xiiii. talis est naturae
vi. i. xviii. appareret, &
vi. i. xix. vtrinque po.
vi. i. xxv. humidius est
vi. ii. xix. in vna eademque re
vii. ii. xx. intemperature con.
viii. i. xiiii. in naturaliter
viii. i. xviii. assidue largum
viii. i. xxvi. ambustus
viii. ii. x. temperies quanque ueri quae temperata res est dissimile
ix. i. iiii. articulorumque
x. i. x. enim aut idem est, aut
xi. i. xiii. frigidoque
xi. i. xiiii. caeterorum corporum
xi. i. xxiii. alterum absoluto
xi. ii. xv. uel speciem
xi. ii. xxvii. quem graece
xii. i. xxii. tes. In specie
xii. i. xxiii. Genere vero
xii. ii. iiii. fariam dicantur
xiii. ii. xxiii. aliquo ea su.
xvi. ii. xvi. enim aliorum uel
xviii. ii. xii. et xiii. noticia
xix. i. viii. ad humidorum
xix. i. xx. siccitatis imagi.
xix. ii. vi. efficere, ut
xx. i. xiiii. rant ergo opor.
xx. i. xviii. speciebus notantur
xx. ii. i. modo animalium ge.
xx. ii. vii. in omni specie
xxi. ii. xix. tactu tamen san
xxii. i. iii. contingit
xxii. i. xxi. pertinent
xxii. ii. xii. et xiii. alteram quae
xxii. ii. xiii. est humidi et sicci
xxii. ii. xxiiii. inditiumque
xxiii. i. v. in eodem sunt.
xxiii. i. vii. inanimorum
xxiii. i. ix. demortui.
xxiii. i. xvii. mortua collata
xxiii. ii. ix. est temperatissima
xxiii. ii. xiii. nec cuiusque.
xxiii. ii. xix. rum ad unguem ap.
xxiiii. i. ix. motibus optimis
xxiiii. i. xiiii. nigros, cum in.
xxiiii. ii. vii. paritur infans
xxv. ii. i. confirment.
xxvi. i. vi. et sanguificatio
xxvi. ii. xv. ex incoctis ci.
xxvi. ii. xxvii. obire queant
xxvii. ii. xx. expertia, an al.
xxvii. ii. xxiii. est istorum fi.
xxviii. i. iii. disquisitio ineunda.
xxviii. i. xviii. liorem putant
xxviii. i. xxiii. sint. Sin de
xxviii. ii. xiii. desciuisse a
xxx. i. i. interpretabor.
xxx. ii. xi. & mediocri tem.
xxx. ii. xx. tum calorem.
xxxi. i. v. peratus tactum af
xxxi. ii. ix. est iudex
xxxi. ii. xxv. sunt durae, nul.
xxxii. i. xviii. habet ossium
xxxiii. ii. xii. temperamenta se.
xxxiii. ii. xvi. qui pingues fu.
xxxiiii. i. xix. leue, et te
xxxiiii. i. xxii. venae extra se
xxxiiii. i. xxvi. Nisi sicubi
xxxiiii. i. vlti. vita indulgentior accedens
xxxv. ii. ix. tanta est
xxxvi. ii. i. Siquidem nec ex
xxxvii. ii. v. tempore compli.
xxxvii. ii. viii. quod hic quantum spissatum est, tantum
xxxvii. ii. xxii. Rufus sicuti
xxxviii. i. iii. protinus
xxxviii. ii. xviii. & imbecillos
xxxix. i. xxvii. non peruenit
xxxix. ii. vi. a calore pro
xxxix. ii. viii. cum senescunt, a
xxxix. ii. xxi. corpus in aliis
xxxix. ii. xxii. esse in aliis
xxxix. ii. xxiiii. sint humidiores
xl. i. xi. aliis vara. Artu.
xl. i. xiiii. scoptulae illis
xl. i. xv. nudaeque plane
xl. i. xvii. Quantopere autem
xli. i. ii. procedente vero
xli. i. xiii. cunt, timidique
xli. i. xv. fiunt. Iidem
xli. ii. vii. ab externo calore attractus prodiit non potest ex
xlii. ii. ii. autem hic rursum
xlii. ii. iii. aliunde confluat
xliii. i. vlti. perueniret
xliii. ii. xx. haec quod vbi
xliiii. i. xvii. perpendentibus
xlv. ii. xxiii. testae est adsimilis. Iam malacostraca
xlvi. i. xv. Ad eum modum.
xlvi. i. vlti. Caeterum cum id
xlvii. ii. xxi. tum ad libros de medicamentis, tum ad medendi
xlviii. ii. xii. indicetur, quod
xlix. ii. i. in ignem mutato
xlix. ii. iiii. facile accenduntur
l. i. vii. tamen iam fieri
l. i. xiii. tem alias, mo.
l. ii. iiii. tur ignis ni.
li. i. ii. tur corpus vna qualibet
li. i. iii. tatum, id quod.
li. i. iiii. nec ipsum hoc
li. i. v. ab ipso mutatur
li. i. vi. nec vnquam
li. i. vii. si illud mutet
liiii. i. xxi. & quae
liiii. ii. x. si certorum me.
liiii. ii. xiiii. cum certis acce.
liiii. ii. xx. eaque vi
lv. i. ii. adferat
lv. i. iii. ciendo iuuet
lv. i. vi. aliis tempore con.
lvi. ii. vii. non eo minus
lvii. i. ii. in eum quicquam
lvii. i. xx. quem ipsa.
lviii. ii. xviii. qui ratione so.
lxi. i. xv. calorem quendam
lxii. i. xviii. cas manifeste cale.
lxiii. i. iiii. Imo tantum in
lxiii. i. v. a perfundendo est
lxiii. i. xxiiii. ad summa cor.
lxiii. i. xxvi. indicium vero ac documentum quod frigida
lxiii. ii. xxii. ex accidenti
lxiiii. ii. xvi. ve admotum ve.
lxiiii. ii. xvii. hominem potestate calidum
Impressum apud praeclaram Cantabrigiam per Ioannem Siberch. Anno.
M.D.XXI.
[Illustration]
Transcriber’s Note
A list of substantive changes made to the text follows. Page references
are given in line with those in the original’s INDEX ERRATORVM (Folio.
Pagina.) with a snippet of the surrounding text to aid location.
Title page. “CALENI” changed to “GALENI”
17. “πλυτεχνότατον” changed to “πολυτεχνότατον” (Novi quendam
πολυτεχνότατον)
Elenchus. “treis” changed to “tres” (in tres nouenarios)
Elenchus. reference “fo. lxx. i. B” added for “Animalium
quaedam …”
Elenchus. “Deleterea” changed to “Deleteria” (Deleteria vnde
iudicanda.)
Elenchus. “simitate” changed to “siccitate” (Ex siccitate de
solo)
Elenchus. “obseruandam” changed to “obseruandum” (medicamento aliud
obseruandum)
Elenchus. “Athinei” changed to “Athenei” twice (Opinio sectatorum
Athenei, and following line)
Elenchus. “concoquntur” changed to “concoquuntur” (Quaedam dum
concoquuntur)
i. ii. “sanc” changed to “sane” (plurimi sane opinati)
ii. ii. “liquid” changed to “siquid” (Nec siquid calidum)
v. i. “egritudinem” changed to “aegritudinem” (augeatur, aegritudinem)
viii. i. “ambustus” changed to “ambustis” (mox pusule ueluti
ambustis)
ix. i. “acero” changed to “aceto” (haec muria, haec aceto)
ix. i. “saiubre” changed to “salubre” (utique salubre esset)
ix. i. “uarns” changed to “uariis” (ut uariis putredinibus
obnoxium)
ix. i. “salutiserum” changed to “salutiferum” (propterea etiam
salutiferum)
ix. ii. “diei” changed to “dici” (multipliciter dici nouit)
x. i. “tespicientes” changed to “respicientes” (Theophrastus,
quo respicientes)
x. i. “mtelligunt” changed to “intelligunt” (Illi ne id quidem
intelligunt.)
x. ii. “sunndicta” changed to “sunt dicta” (calida & humida
sunt dicta)
x. ii. “dioi” changed to “dici” (dici de se patitur)
x. ii. “niss” changed to “nisi” (nisi ad eundem conferens)
xi. i. “uomine” changed to “nomine” (in mixtura nomine appellatum)
xi. ii. “hatena” changed to “harena” (lignum, harena, later)
xii. ii. “es” changed to “est” (ossibus medium est id)
xii. ii. “it” changed to “sit” (quod media temperie sit)
xiii. i. “substantns” changed to “substantiis” (in mixtis
substantiis non est)
xiii. ii. “collarionem” changed to “collationem” (In his uero
collationem)
xiv. ii. Dion, Dionem, Dionis capitalised
xvi. ii. “peremitium” changed to “pereuntium” (genitorum, &
pereuntium)
xviii. ii. “comsummationem” changed to “consummationem” (Ita
enim consummationem habebit)
xx. ii. “collimantes” changed to “collineantes” (est in illa
specie collineantes)
xxi. i. “multisannguinis” changed to “multisanguinis” (Caro
multisanguinis & calida.)
xxi. i. “dure” changed to “durae” (durae ad aliquid)
xxii. i. “menbranis” changed to “membranis” (quod membranis
adiacet)
xxii. i. “tempementis” changed to “temperamentis” (quae ad
uniuersam de temperamentis)
xxiii. i. “siceaque” changed to “siccaque” (siccaque sint, elabantur.)
xxiv. ii. “cartilaginee” changed to “cartilagines” (tensa ea,
ossa, cartilagines)
xxiv. ii. “carnae” changed to “carne” (uisceribus, ac carne)
xxvi. i. “resolutionc” changed to “resolutione” (Apoplexia
neruorum resolutione)
xxvi. i. “comulsione” changed to “conuulsione” (tremore,
conuulsione, destillatione)
xxvi. i. “oblesa” changed to “oblaesa” (oblaesa omnia sunt)
xxvi. ii. “non” changed to “nec” (currere, nec portare)
xxx. i. “nee” changed to “nec” (nec eos qui frigidiorem)
xxxi. ii. “inseperabilis” changed to “inseparabilis” (Etenim
inseparabilis)