Sachel. Rose. Esther.
ESTHER. Wat schreeuwt-ie weer? Je ben op ’n uur afstand te hooren. De
buren motten wat van ons denken....
SACHEL. De buren! De buren! Wat gaan mijn de buren an!
ESTHER. Wat hem de buren angaan? Nee, wat zeg je me daàr van? Wat hèm
de buren angaan?... ’k Zou zegge dat ze je niks angaan! Og, is me dàt
’n spiktakel! Lastige ouwe! ’t Verstand komt ook niet met je jaren!
SACHEL. Jullie zijn me haast kwijt. Je heb zoo lang niet meer last van
me!
ESTHER. Wie legt je wat in de weg! Wie doet je wat? Jij schreeuwt maar.
Jij schreeuwt ’t heele huis bij mekaar. As je dan schreeuwt, schreeuw
dan met reden.
SACHEL. Met réden? Dùizende reden heb ’k. Was daar niet ’n koopman met
’n partijtje negotie hier en jaagt zoo’n stomme meid ’m de deur niet
uit? Blijf jij daar kalm bij. Zeg jij niks!
ESTHER. Wat heit ze d’r van noodig?
SACHEL. As ’k ’r vraag om ’t bij de lamp te bekijken, zeit ze dat ’t
zoo slecht niet is—as ze pas heit hooren zeggen dat de franje ’r bij
hangt.
ROSE. Ik wist niet beter.
ESTHER. En às ze ’t gedaan heit, lastige ouwe, dee ze ’t toch niet met
opzet? Wor je arm van eén partijtje? In gosnaam stràkkies wat anders!
Hóe ken ’n blinde zich zóo de sappel maken? Wat schiet je ’r mee op?
SACHEL... Smoezen jullie maar... Ik voel wat ik voel. Ik heb ’t bij
mekaar geschraapt uit hoeken en gaten. Krom heb ’k gelegen voor die
paar centen. Me vrouw zaliger, dié, dié, heit me gehòlpen tot an d’r
sterfbed. Jùllie verstaan de handel niet. ’n Zoon die nooit bij de
affaire is, ’n zuster die àlles te duur inkoopt, as ik ’r niet bij zit,
as ik niet elke rooie duit met tàngen vasthou! Bloed zweet ’k!
ESTHER. Zweet wat anders! Hij zweet bloed! Zweet geen bloed, nar! Alles
komt terecht as je maar niet lastig ben—Doe de luiken voor de ramen,
Roos.
SACHEL. Zij niet. Dat mot jij doen of Rafaël. Zij verstaat ’t niet.
ESTHER. Verstaat zij ’t niet? Doet ze ’t niet èlke avond? Wat mankeert
jou toch? Ga je gang, Roos.
SACHEL. Zij niet! Zij niet! As ze de pennen vergeet!
ESTHER. Die vergeet ze toch nooit.
SACHEL. Stoor je niet an me! Groot gelijk. Tot ’t te laat is.
ESTHER. God allemachtig—wat heit die man ’t van avond op z’n heupen!
(Rose doet de luiken voor). D’r komt zeker onweer los met die warmte.
Ik heb ’t hòndswarm. Zouen we niet beter doen voor de deur ’n luch-ie
te scheppen?
SACHEL. Dank jou voor je luchie. Ik heb ijskouwe voeten.
ESTHER. IJskouwe voeten? Hoe is ’t mogelijk? Hoe komt iemand an
ijskouwe voeten? D’r hangt ’n lucht om te stikken. Ik zweet me dood!
(gaat bij de onderdeur zitten).
SACHEL. Heb je gekeken of de pennen....
ESTHER. Maak je niet ongerust! Alles komt in orde.
SACHEL. Op ’t linkerraam zit-ie nog niet.
ESTHER. Ze zal ’m ’r wel opdoen....
SACHEL. Ben je bij Abram geweest?
ESTHER. ’n Loop voor niks! Had de heele boel verkocht. Vanmiddag al.
SACHEL. Was Rafaël ’r dan niet geweest?
ESTHER. Rafaël? Rafaël? As-diè wat belooft, komt ’r eerst zeker niks
van! Was ’r heelemaal niet geweest! Je mot ’t van je kinderen hebben.
Geeft me wonder dat-ie nog thuis eet! ’k Zal z’n koffie op de stoep
zetten, dan hoeft-ie niet binnen te kommen.
SACHEL. Had ’r zelf heengegaan van morgen!... ’n Heele partij goed na
de maan!
ESTHER. Og, wat zal ’k antwoord geven op jouw gezanik! Mot ìk jóuw zoon
achterna loopen? ’k Heb niet genog te doen! Ken ik helpe dat-ie te lui
is om ’n poot te verzetten? Zoo’n leeglooper! As-die eenmaal belooft
bij Abram an te gaan, ken ik dan ruike dat-ie niet gaat? ’k Zal ’m an
’n handje nemen! ’k Zal ’m op me arm d’r na toe dragen! Wat zeg je me
daàr van!
SACHEL. Met al jouw gesmoes—de pen is niet op ’t raam....
ESTHER. Wat wil die man toch van avond van de pen! Ze halen hier niks
weg. En mijn zeker niet: ik eet te veel. En as ze jou stelen, brengen
ze je over ’n uur terug. Je ben te lastig. Klaar, Roos?
ROSE. Alles is klaar. Heb u mij nog noodig?
ESTHER. Zet water op voor de koffie. En kom ook ’n luchie scheppen. ’t
Is om te bezwijken. En... en... geef me broer ’n heete stoof voor z’n
kouwe voeten!
SACHEL. Spot maar! Spot met ’n blind man! Ik ben nog niet genoeg
bezocht!
ESTHER. Daar heb je me waarachtig Aaron! Wat doe jij hier?