De vorigen, Aaltje.
AALTJE (opgewonden de trap af haastend). Jewel! Jewel! Docht ’k ’t
niet! Hé-’k niet gezeid da-je na de Prinsegracht mot! Wij sappele ons
dood—en hij: ’n boodschap is ’m nog te veel!
LAMMERSEN. Voor jóú is me niks te veel, patroon! As je van kastanjes
geen last van je galsteene kreeg, haalde ’k de kastanjes van de hééle
wereld voor jóú uit ’t vuur.
AALTJE. ’k Ken jouw vuur misse....
LAMMERSEN. ’n Waschvrouw zònder vuur, da’s ’n bakker zonder deeg!
AALTJE. De schele in ’t kolehok opsluite! Ze moste jóú opsluite, maar
erges anders....
LAMMERSEN. Die hé-’k pas voor d’r jaardag ’n half dozijn
frontjes-voor-mezelf kedo gegeve!...
SIEN. Voor jezellef? Daar hè-jìj veel an gehad, Aal!
AALTJE. Nou? As je te lui ben, zeg ’t dan maar ineene! Z’n
verstandskieze mot-ie nog krijge!
LAMMERSEN. Hahaha, as d’r geen lood in zat was ’k ze al voor ’n eeuw
kwijt! Welk nommer van de Prinsegracht is ’t patroon?
AALTJE. Dat zei je wel hoore! Me zelle voor jou ’n ottemebiel neme....
LAMMERSEN. ’n Ottemebiel voor de schoone waschies met ’n sjefeur—ga jij
mee rondbrenge, Sien?
SIEN. Derek! En rij je mijn dan morrege na de febriek, hahaha!
LAMMERSEN. Hoeveel paardekracht krijge me, patroon?
AALTJE. ’n Ezel die páárdekracht mot!...
LAMMERSEN. Daar zeg ’k niks op. Da’s de kurk op de flesch. Dag Bet—dag
jongen....
JAN. Ga je strakkies nog wat op de harmonica spele, buurman?
LAMMERSEN. Hoor jij dat zoo graag—nou as me vrouw ’t wil, speel ’k ’n
moppie....
JAN. Mag-die, juffrouw, as-die van de Prinsegracht werom is?
AALTJE (korzelig). Of-ie wàt?...
JAN. Of buurman op de harmonica mag spele as-ie klaar met z’n boodschap
is?
AALTJE. Dan mot je toch ommers ’n paar uur wachte, kind—eer-ie uit de
kroeg komt....
LAMMERSEN. ’k Zal d’r niet een, pakke, Jan—enkel om jou te pleziere—ík
op de harmonica en me vrouw op d’r poot—daar ken je van smulle! (op de
trap).... Blijf-ie nog ’n getuigschrift van me geve, patroon?... Ze
watertandt om me doopceel te lichte, hahaha!... Die Adam—in ’t
Parredijs—wat ’n verhale!... Hoe het-ie háár niet gekend, hahaha!...
Wasch- en Strijk-inrichting voor vijgeblaadjes, hahaha!... Mot ’k de
meide over-vertelle—late de ijzers koud worde van ’t lache hahaha!
Hahaha! Hahaha! (af).
AALTJE (tot Sien). God, god—stìk ’r nìet in!
SIEN (nalachend). Ken ìk ’t hellepe!... ’k Ben blij as ’k is lache mag,
hahaha!
AALTJE. Help jij an cente om de meìde Zaterdag te betale? Overal
terugkomme—kijk me berg papieretjes is! Blare loop-ie je an je poote om
’t waschgeld los te wurme—en as je in ’t onfatsoendelijke begint, neme
ze ’n ander. Hèm is dat glad z’n zorreg. Mijn breekt ’t angstzweet uit!
Me longe piepe van de bezetting—de meide verniele de fijnste
overhemde—gister nog zoo’n gat in ’n borst geschroeid—wie mot dat
vergoeie?—en geen rooie duit voor stijfsel en zeep.... Die kerel het
makkelijk lache.... (achter het beschot klinkt gegier en geschreeuw).
Hoor! As ’k me geen beene maak, stele ze weer me tijd! Hoor ’m bezig—je
zou ’m... (af).