De vorigen, vrouw Lammersen.
VROUW LAM. (bukkend bij ’t tuimelraam). Is ’t je in je kop geslage, om
een van de meide in ’t kolenhok op te sluite!...
LAMMERSEN. Bliksems, ’k heb de stilte niet gehoord...
VROUW LAM. Toe, de sleutel, halve gare! Of d’r niet genoeg gedagdiefd
wordt!
LAMMERSEN (mikkend). Daar komt-ie, patroon!
VROUW LAM. Dat mot je nou nog is uithale, halve gare—’n kind van ’n
jaar doet wijzer! As je maar vortmaakt, verstaan! Je mot na de
Prinsengracht! (af).