ACCO: Nomen cujusdam mulieris quae, quum jam senescens faciem ad
speculum explorasset, in insaniam cecidit dolore difformitatis suae.
(_Coel. Rhod._ VI, 15.)
ACCO: Nomen terriculamenti, cujus metu solebant matres puellulos in
obsequo continere. (_Plutarch._)
ACCUMBERE INTERIOR: Accumbere in sinu, in gremio coenantis, et
interiori lecto.
In primum Romanos sedentes coenitasse indubitatum est.
"Sedes dictae, inquit Isidorus, quoniam apud veteres Romanos non erat
usus _accumbendi_, unde et consedere dicebantur: sed postea viri
discumbere coeperunt, mulieres vero sedebant."
"Quod genus severitatis, inquit Val. Maximus, aetas nostra
diligentius in Capitolio (Jovis epulo) quam in domibus suis servat."
—Val. Max. l. II, c. 1.
Impudicitia enim notabantur mulieres si forte _accubuerint_, ut
Cytheris illa in convivio Eutropoli, de quo _Cic. epist. ad Papirium
Paetum_. Bacchides item sorores, apud Plautum, cum amasiis lecto
coenitantes.