"Accubantes in conviviis, complexi mulieres impudicas, vino languidi,
conferti cibo, etc."
Postea tamen ipsae _accubuere_ foeminae, et eodem lecto quo dominus.
"Cum omnibus sororibus suis stupri consuetudinem fecit; plenoque
convivio singulas infra se vicissim collocabat, uxore supra
_cubante_."
—Sueton. _in Caligul._ 24.
"Tum illam (meretricem) infra eum _accubantem_ negasse, unquam
vidisse quemquam securi ferientem."
—Tit. Liv. XXXIX, XLIII, _ubi de Flaminio_.
Et eodem modo _accumbebant_ pueri meritorii.
"Qui in conviviis, adolescentulus cum amatore, cum chiridota tunica
interior."
—Scip. _in orat. adv. Gall._
Sic apud Gell. lib. VII, Africanus de P. Sulpitio Gallo, qui in
convivio adolescentulus cum amatore interior _accubuerat_.
ACCUMBERE: Etiam sensu venereo.
Gloria Romanis una es tu nata puellis,
Romana _accumbens_ prima puella Jovi.
—Propert. II, III, 29 sq.
"Prandi, potavi, scortum _accubui_, abstuli Hanc cujus haeres nunquam
erit post hunc diem."
—Plaut. _Menaech._ III, II, 11 sq.
"Potavi atque _accubui_ scortum; pallam et aurum hoc mihi dedit."
—Plaut. _ibid._ V, IX, 82.
ACERBA VIRGO: Cruda, immatura, nondum viripotens, translatione a
frugibus ducta.
...Tolle cupidinem
Immitis uvae; jam tibi lividos
Distinguet autumnus racemos
Purpureo varius colore.
—Hor. _Od._ II, V, 9, sqq.
Gravissimus auctor Plutarchus, libro _de Praeceptis conjugalibus_,
scripsit, eos qui prima virginum dissidia non ferunt, nihil differre ab
illis qui, quum in uvam _acerbam_ incidunt, maturas quoque aliis
relinquunt.
ACHAEMENIAN ARDUS: Ab Achaemenia, Persidis regione, arbusculis
odoriferis olim celeberrima. Persicos enim odores commemorat Spartianus.
"Lectum imminentibus quatuor anacliteris fecerat, minuto reticulo
undique inclusum, eumque foliis rosae queis demptum esset album
replebat, jacensque cum concubinis, velamine de liliis facto se
tegebat, unctus odoribus persicis."
—Spartian. _in vit. L. Ael. Caes._
Nunc et _Achaemenia_
Perfundi _nardo_ juvat, et fide Cyllenea
Levare diris pectora
Sollicitudinibus.
—Hor. _Epod._ XIII, 12 sqq.
ACHERIUS: Orator romanus, Horatii coaevus. Quum cuidam libertino reo
objiciebatur sese patroni sui libidinibus indulsisse, ille, defendens,
Impudicitia, inquit, in ingenuo crimen est; in servo, necessitas; in
libero, officium. (Vid. _Cael. Rhod. Antiq. lect_, V, 11.)
ACIDALIA: Cognomen Veneris, tanquam cientis curas et aerumnas quas
Graeci ἄκιδα dicunt; sed potius a fonte _Acidalio_, quo Gratiae
lavabantur. Fluebat hic rivulus in Orchomeno, Beotiae civitate.
...at memor ille
Matris _Acidaliae_, paulatim abolere Sichaeum
Incipit...
—Virg. _Aen._ I, 723 sqq.
Nomen _Acidalia_ meruit quod arundine pingi,
Quod Cytherea sua scribere gaudet acu.
—Mart. IX, XIII, 3 sq.
Inde:
ACIDALIUS NODUS: Pro balteo Veneris.
Ludit _Acidalio_, sed non manus aspera, _nodo_,
Quem rapuit collo, parve Cupido, tuo.
Ut Martis revocetur amor, summique Tonantis,
A te Juno petat ceston, et ipsa Venus.
—Mart. VI, XIII, 5 sqq.
ACONTIUS: Profectus ad sacra Dianae, quae in Delo virginum frequenti
conventu celebrabantur, Cydippes amore captus, pulcherrimo in pomo hos
versus scripsit:
Quale fuit malum, quot litera pinxit _Aconti_,
Qua lecta, cupido pacta puella viro est.
—_Priap. Carm._ XV, 5 sq.
ACOSMUS: Mere graecum. Incultus; Gallice _négligé_.
Nigra μελίχροος est; immunda et fetida, ἄχοσμος.
—Lucret. IV, 1154, ubi vid. _Faber_.
ACROAMA: Mere graecum. Ἀχρόαμα. Fabula jocosa, saepissimeque
libidinosa.
"Nemo in convivio ejus aliud _acroama_ audivit, quam anagnosten."
—Corn. Nep. _Attic._ 14.
"Ludis per quos scena Marcelliani theatri restituta dedicabatur,
vetera quoque _acroamata_ revocaverat."
—Suet. _Aug._ 74.
Et etiam _acroamata_ pro ipsis fabulatoribus et nugivendis.
"Nanos et nanas, et moriones et vocales exoletos, et omnia
_acroamata_, et pantomimos populo donavit."
—Lamprid. _in Sever._ 34.
Vid. _Cic. pro Arch. poet._ et _in Verrem_ IV, 22.
Ergon' cachinnis venditus
_Acroama_ festivum fui?
—Prudentius, _in Hymno Sti. Laurentii_, 324.
De _acroamatibus_ in coena adhibitis, vid. _Plin. epist_. VI, 31.
ACTARI: Scortari. Ab acta, ἀκτὴ, maris litore, quo spatiari
solebant meretrices; unde vox proverbialis: _hodie actabimur_.
"Tametsi in _acta_ cum mulierculis jacebat ebrius, etc."
—Cic. _Verrina ult._ XXV, 63.
"Ipse tamen, quum vir esset Syracusis, uxorem ejus parum poterat
animo soluto ac libero tot in _acta_ dies secum habere; delectatio
omnibus et actis voluptatibus anteponenda."
—Cic. _ad Fam._ IX, 6.
ACTORUM LIBRI: Tabulae quibus inscribebantur matrimonia, natales et
obitus.
Tollis enim, et _libris actorum_ spargere gaudes
Argumenta viri. Foribus suspende coronas,
Jam pater es...
—Juv. IX, 84 sqq.
"Rumpi tabulas istas jube, Maxime: invenies filium haeredem; mihi
vero tenue nescio quid honoris gratia legatum, ne si quid ei
humanitus attigisset, nomen maritus in uxoris tabulis non haberem."
—Apul. _Apologia_.
...et ritu decies centena dabuntur
Antiquo, veniet cum signatoribus auspex.
—Juv. X, 335 sq.
ACUS COMATORIAE: Ab officio sic nominatae; officium vero duplex:
1° Ad componendos crines.
"_Acus_ sunt, quibus, in foeminis ornandorum crinium compago
retinetur."
—Isidor. XIX, 31.
Amomo uncti crines in globum colligebantur. Decor enim deerat, si passi
et vagantes essent capilli. Globus _acu_ sustinebatur.
Taenia nec madidos violent bombycina crines:
Figat _acus_ tortas sustineatque _comas_.
—Mart. XIV, 22.
2° Et e contra, ad dividendos crines; tunc _discriminalis_ dicebatur;
matronis peculiaris: nam nuptis tantum mulieribus licitum erat a fronte
capillos dividere, ut hoc discrimine a virginibus distinguerentur.
"Simul atque se mulieres intellexerunt, vertunt capillum, et _acu_
lasciviore comam sibi inserunt, crinibus a fronte divisis, apertam
professae mulieritatem."
—Tertull. _de Virgin. veland._ 12.
_Acu_ saepe utebantur meretrices, in viros ad venerem incitandos.
"Volebamus miseri exclamare, sed nec in auxilio erat quisquam; et
hinc Psyche, _acu comatoria_ cupienti mihi invocare Quiritium fidem,
malas pungebat; illinc puella penicillo, quod ipsum satyrio tinxerat,
Ascylton opprimebat."
—Petron. _Sat._
ADAM: Universae hominum familiae communis appellatio.
"Primi parentis et commune hominum nomen. Porro dictus eo nomine
_Adam_ a terra unde formatus fuit; nam terra in lingua Hebraeorum
ADAMA."
—Drusii _Quaest. hebraic._ III, LXVII, 3.
"Notandum etiam quod per totum librum ubicumque dicitur filii
hominum, in Hebraeo habet bene _Adam_, hoc est filii _Adam_: et omnis
paene Scriptura hoc idiomate plena est; universum genus hominum
_Adam_ filios vocat."
—Hieronym. _in Ecclesiast._ c. 9.
Deceptum miseratus _Adam_, quem capta venenis
Implicuit socium blandis erroribus Eva.
—Auson. _Eidyll._ I, _versus pascales_.
ADAMIANI: Haeretici, sic dicti ex eo quod protoparentum nuditatem
colerent. Credebant enim nusquam nuptias locum habituras, si nemo
peccasset. Nudi itaque mares et foeminae conveniebant ad sacra. (Vid.
_Hist. eccles._)
ADDUCERE PUELLAM: Officium lenonis. Mulierem alteri conciliare.
Haec mihi te _adducit_ tenebris, multoque timore
Conjungit nostras clam taciturna manus.
—Tibull. I, VII, 59 sq.
"Utique eam huc ornatam _adducas_ matronarum modo; Capite compto,
crines vittasque habeat, assimuletque se Tuam esse uxorem: ita
praecipiendum est."
—Plaut. _Mil._ III, I, 196 sqq.