De vastendag van 17 Tammoez. De drie weken. De vastendag van 9 Ab, Wij
hebben weder alle rampen herdacht, die één- en tweemaal over Jeruzalem
heengekomen zijn. Nu gaan wij door het tweede gedeelte van de maand Ab,
dat Menachem, dat is Vertrooster heet.
Kunnen wij eigenlijk deze droeve dagen nog wel gedenken? Zou Frankrijk
den Sedan-dag nog gedenken als een nederlaag of Duitschland als een
overwinning. Misschien is de herdenking goed voor Frankrijk als een
vermaning tot bescheidenheid en voor Duitschland als eene bemoediging
tot kracht. Keer en tegenkeer.
De vraag of wij voort zullen gaan met het herdenken van onze nationale
treurdagen is besproken. In Engeland door de Jewish Chronicle, die tegen
afschaffing is. Hier heeft de "Palestine Weekly", het Engelsche bijblad
van Doar Hajom, al heel voorzichtig te kennen gegeven, dat in orthodoxe
kringen het voornemen bestaat, den vastendag van negen Ab zijn droevig
karakter voor een gedeelte te ontnemen. Ik geloof dat niet. Maar men
maakt de geesten bereid: Bijvoorbeeld: een van onze Hollandsche
Zionisten beweerde, dat de Rabbijnen Diskin en Sonnefeld den negenden Ab
als vastendag hadden afgeschaft. Het was overal in de stad aangeplakt.
Heel geloofwaardig was 't bericht niet. Zoo iets als de bewering, dat
dr. Kuyper en mr. De Savornin Lohman hebben toegestemd in een
bolsjewieksche revolutie. Maar overal in de stad aangeplakt! Laat mij
dat dan maar eens zien. Groote gele biljetten. Een verbod van de
Rabbijnen Diskin en Sonnefeld deel te nemen aan de Constituante wegens
het vrouwen-kiesrecht. Niet precies hetzelfde. Hebreeuwsch is een
moeilijke taal. Maar de geesten worden bereid.