_ Fruticis cocci descriptio — urbs Ambrossus ejusque memoranda — urbs
Anticyra, Diana Dictynnæa, Anticyræ calamitates — de elleboro et
Anticyræ memorandis. _
Stiride Ambrossum intersunt stadia circiter sexaginta; via plana; jacent
enim inter montes campi; quorum pars maxima vitibus consita est; et
quamvis non perpetui, ut vitium, proveniunt tamen in Ambrossensium agro
etiam ejus fruticis ordines, quem Iones et reliqui Græci coccum, Galli
qui supra Phrygiam sunt, patria voce Hys nominant. Magnitudo eadem fere
quæ spinæ albæ, folia nigriora et molliora quam lentisci; nam cetera
lentisco similia habet. (2) Fructus qualis fere solani, ervi
magnitudine. Gignitur in ejus plantæ fructu pusillum animal; id si
maturo grano exsilierit, volucre jam fertur culici simillimum. Verum eas
baccas, priusquam insectum conceptum exierit, legunt; est enim bestiolæ
ejus sanguis inficiendis lanis utilis. (3) Sub monte Parnasso sita est
Ambrossus exadversum Delphis. Νomen oppido ab Ambrosso heroe impositum
putant. Thebani bello contra Philippum Macedonem suscepto duplici muro
urbem cinxerunt. Ad eum exstruendum usi sunt vernaculo lapide; niger is
est colore, materia oppido quam durus. Utriusque muri urbem ambientis
structura lata est paulo minus quam passum unum; altitudo duorum est
passuum et amplius dimidii, ubi murus nondum est collapsus. (4)
Intervallum est inter utrumque murum passus unius. Pinnæ et turres ac
cetera quæ ad speciem et ornatum addi consueverunt, prætermissa, quod
eas munitiones ad subitam solum propugnationem substruxere. Est
Ambrossensibus non magnum sane forum, et e statuis marmoreis, quæ in eo
fuerunt positæ, plurimæ fractæ sunt. (5) Jam Anticyram flectentibus via
est acclivis primum; qui stadia duo ascenderint, eos plana excipit area,
ubi ad viæ dexteram Dictynnææ cognomento Dianæ templum exsurgit. Huic
Ambrossenses deæ præcipuos habent honores; signum Æginææ artis est, e
nigro lapide. A templo Dictynnææ Anticyram usque declivis tota via est.
Priscis olim temporibus Cyparissum urbi nomen fuisse dicunt, et Homerum
quidem in recensendis copiis Phocensium ipsum antiquius nomen memoriæ
prodere voluisse; fuisse enim tunc Anticyram jam cœptam appellari; nam
Anticyreum fuisse Herculi æqualem. (6) Sita urbs est juxta Medeonis
ruinas. In hujus vero ipsius de Phocensium rebus commentarii initio
expositum est a me, ** Delphicum templum spoliasse. Anticyrenses vero a
Philippo Amyntæ filio sedibus suis ejecti sunt ab Amyntæ filio Philippo,
atque denuo ab Otilio Romano, quod ipsi quoque se dicto audientes
præbuissent Philippo Demetrii filio in Macedonia regnanti. Missus Roma
cum imperio fuerat Otilius ad ferendam contra Philippum Atheniensibus
opem. (7) Qui Anticyræ imminent montes valde sunt saxosi, in quibus
frequens nascitur elleborus. Atque niger quidem per alvum transiens
homines purgat, albus vero, quæ est ejus altera forma, per vomitum
purgandi vim habet. Et hæc utique ad purgandum corpus apposita medela ex
ellebori radice evenit. (8) Sunt apud Anticyrenses æneæ statuæ in foro.
In portu modica Neptuni ædes vilibus lapidibus exstructa; interiorum
parietum dealbatum est tectorium. Signum ex ære factum est, recto statu;
pedum altero insistit delphini, ab eoque latere femori impositam habet
manum; altera manu tridentem tenet. (9) Gymnasia duo habent: in altero
lavacra ædificata; in eo quod e regione est superiore multo antiquius,
statua spectatur ænea, indicante inscriptione esse illum Xenodamum
pancratiasten Anticyrensem qui viros Olympicis ludis vicerit. Quodsi ea
inscriptio vera perhibet, judicari possit oleastrum accepisse Xenodamum
Olympiade undecima supra ducentesimam; nam hæc una Olympias ex omnibus
in Eleorum literis præterita est. (10) Supra forum aquæ fons est in
puteo; solem arcet fastigium columnis fultum. Paulo superiore quam
puteus est loco monumentum exstructum e lapide vulgari; in eo sepultos
tradunt Iphiti filios, quorum alterum e bello Trojano reducem domi mori
contigerit, alter Schedius ad Trojam mortem oppetierit; cujus tamen
ipsius ossa domum fuerint reportata.