_ Urbs Ledon — Lilæa ejusque memoranda — Charadra et fluvius Charadros —
regio ad Cephisum fertilissima et de Parapotamiis — urbs Amphiclea
seu Amphicæa seu Ophitea et Dionysi sacra — Tithronium et Drymæa. _
A Tithorea via altera Ledontem ducit. Hæc quoque olim in urbium numero
fuit; sed mea ætate rebus prorsus accisis urbem relinquere Ledontii
coacti sunt, et homines circiter septuaginta ad Cephisum accolunt. Manet
quidem nomen vico ubi domicilia habent, Ledon, et in Phocensium
conventum, sicuti Panopenses, recepti sunt incolæ. Ab eo vico ubi nunc
ad Cephisum habitant, qua ad superiora iter est, absunt priscæ Ledontis
urbis ruinæ stadia quadraginta. Nomen urbem accepisse tradunt ab homine
indigena. (2) Malis autem insanabilibus alias quidem urbes affecit
civium suorum scelus; sed funditus perierunt Ilium ob Alexandri in
Menelaum contumeliam, Milesii autem propter Hestiæi animum ad
cupiditates pronum ejusque studium modo urbis in Edonis condendæ, modo
Dario consulendi, modo in Ioniam revertendi. Sic etiam Ledontiis suam
Philomelus impietatem publico exitio luendam præbuit. (3) Lilæa iter
duntaxat abest unius vel hiberni diei a Delphis per Parnassum
contendentibus. Viæ spatium esse conjici potest stadiûm centum et
octoginta. Hanc civitatem, posteaquam restituta est, alterum e Macedonia
infortunium oppressit. Obsessi enim a Philippo, Demetrii filio, ad pacis
conditiones adacti sunt, atque præsidium iis impositum, quod urbem
tenuit usque dum de indigenis unus, cui fuit nomen Patron, ad arma
omnibus qui militari essent ætate concitatis, victos pugna Macedonas
pacto fœdere abire cogeret. Ei Lilæenses ob tantum erga se meritum
statuam Delphis posuerunt. (4) Est Lilææ theatrum, forum, lavacra, porro
deorum templa duo, Apollinis unum, Dianæ alterum. Signa recto statu,
Attici operis e lapicidinis Pentelicis. Lilæam de Naidibus unam Cephisi
filiam fuisse, et ab ea nympha urbi nomen datum putant. (5) Hic sunt
amnis ipsius fontes; erumpit e fonte non perpetuo quietus, sed
plerumque, meridiana maxime hora, cum sonitu et taurinis mugitibus
persimili voce. Utitur Lilæa cœli temperie anni tribus temporibus, vere,
æstate et autumno; quo sit hiems minus clemens efficit Parnassus. (6)
Abest stadia viginti in præcelsa rupe sita Charadra. Aquæ illic summa
penuria homines laborant. Quod potent e Charadro petunt tria fere stadia
ad fluvium descendentes. In Cephisum influit. Nomen sumpsisse oppidum a
flumine crediderim. Sunt Charadræis erectæ in foro aræ iis qui apud
ipsos heroes appellantur; Dioscuros alii esse existimant, patrios alii
heroes. (7) Ager circa Cephisum solum omne Phoecidis ubertate superat,
ferendis arboribus idoneus, frugibus fœcundus et pabulo. Itaque tractus
hic diligentissime colitur: quare nonnulli dicunt, non civitatem
Parapotamios esse nominatos, sed de iis qui ad Cephisum agros colunt
hunc ab Homero versum esse factum:
Quique habitant propter Cephisi flumina amœni.
(8) Sed eorum sermo discrepat tum ab iis quæ Herodotus in historia sua
tradit, ium vero ab iis quæ de victoriis Pythicis memorant. Amphictyones
enim primi instituerunt Pythicos ludos, et in iis Æchmeas Parapotamius
pugilatu pueros vicit. Herodotus item urbes Phocensium enumerans quas
Xerxes exussit, inter eas Parapotamios recensuit. Non tamen sunt ii ab
Atheniensibus et Bœotis restituti; sed propter virium debilitatem et
pecuniæ penuriam in alias distributi sunt civitates. Oppidi vestigia
nulla jam relicta, neque omnino quo maxime loco fuerit memorare possunt.
(9) A Lilæa Amphicleam via stadiûm sexaginta. Quod ad hanc Amphicleam
attinet, nomen urbis cives ipsi depravarunt. Herodotus, veterem famam
secutus, Amphicæam nominavit. Amphictyones vero decreto de Phocensium
urbibus delendis edito, Amphicleam ei nomen posuerunt. Incolæ vero hæc
de ea memorant. Potentem quendam hominem, inimicorum metuentem insidias,
parvulum filium in cistam impositum in eum locum abdidisse, ubi tutum
maxime fore confidebat; lupum tamen in puerum impetum facturum fuisse,
sed draconem cistam spiris complexum puero fortiter fuisse præsidio;
(10) patrem, quum filium reviseret, a dracone puerum appeti suspicatum,
misso jaculo una cum dracone filium etiam confixisse. Verum ubi de
pastoribus cognovit a se pueri custodem et tutorem occisum, communi
draconem et filium rogo cremasse; et adhuc locum illum pyræ ardentis
speciem præbere, urbemque a dracone illo fuisse Ophiteam nuncupatam. *
Quod maxime dignum * Baccho orgia celebrant; in penetrale ingredi non
licet, in aperto vero signum est nullum. Narrant Amphicleenses et futura
sibi deo auctore prædici, et contra morbos in promptu esse remedia, quod
et in somnis tam ipsi, quam finitimi de morborum medelis ab eo
moneantur, et sacrificulus divino afflatu instinctus de futuris
consulentes certiores faciat. (11) Stadia quindecim ab Amphiclea abest
Tithronium, situm plano loco oppidum. Nihil in eo ad memoriam insigne.
Hinc ad Drymæam stadia intersunt viginti. Eo loco quo et hæc via et quæ
recta ex Amphiclea Drymæam secundum Cephisum amnem fert, conjunguntur,
ibi Tithronenses Apollinis lucum habent et aras, templum etiam, sine
ullo tamen simulacro. Ab Amphiclea abest Drymæa stadia octoginta, ad
lævam deflectenti * * secundum Herodoti narrationem, Naubolenses vero
antiquiore tempore. Origines referunt suas ad Phocum Æaci filium. Habent
Drymæi vetus Legiferæ Cereris fanum; signum in eo e lapide stantis
habitu. Thesmophoria ei festum anniversarium agunt.