_ Descriptio picturæ lævæ partis Lesches Delphicæ continuatur et finitur
— de Meleagri morte varia narratio. _
Quodsi rursus oculos ad superiores tabulæ partes sustuleris, cernes
illic continenti serie Actæoni proximum Ajacem Salaminium, Palameden et
Thersiten tesseris (quod ludicrum Palamedes excogitavit) lusitantes;
alter Ajax aspicit. Huic Ajaci idem est qui naufragis esse solet color
perfuso etiam num corpore multa maris aspergine. (2) Videtur Polygnotus
dedita opera Ulyssis inimicos uno in loco constituisse. Idcirco vero
Ajax Oilei filius cum Ulysse inimicitias exercuit, quod Græcos Ulysses
hortatus erat, ut Ajacem ob commissum in Cassandram facinus lapidibus
obruerent, Palameden vero quum piscatum isset ab Ulysse et Diomede
demersum in aquis periisse ex iis carminibus cognovi, quæ Cypria
dicuntur. (3) Aliquanto superior loco est quam Ajax, Œnei filius
Meleager; is Ajacem intueri videtur. Cum barba ceteri, solus Palamedes
imberbis. De morte Meleagri scriptum Homerus narrat ut Furia
imprecationes Althææ exaudierit, atque hæc Meleagro fuerit causa mortis.
EϾ vero, quas vocant, et Minyas in idem utraque poesis consentit,
adjutos ab Apolline contra. Ætolos Curetas, et in eo bello ab Apolline
occisum Meleagrum. (4) Torrem vero a Parcis Althææ datum, quo demum igni
consumpto Melagrum exstingui necesse foret, et illum torrem ab Althæa
ira concitata exustum, eam narrationem Phrynichus, Polyphradmonis
filius, primus in fabula scenica exhibuit, quæ Pleuroniæ inscribitur:
Atræ neque ille mortis laqueos
effugit; vorax peredit virum
inexstincti flammula stipitis
insidiosæ matris heu dolo.
Non tamen pluribus est eam rem versibus persecutus Phrynichus; quod
facturus fuisse videri posset si peculiare ipsius hoc inventum fuisset;
verum satis habuit, uti rem inter Græcos pervagatam, paucis
perstringere. (5) Infima tabula post Thracem Thamyrin Hectorem habet
sedentem et utraque manu lævum genu prementem, tristi admodum facie et
lugubri habitu. Post Hectorem saxo insidens Memnon et prope hunc
Sarpedon. Sarpedon capite in utramque manum incumbit, Memnon alteram
manum ejus humero imponit. (6) His omnibus est barba. In Memnonis
chlamyde aves pictæ quæ sunt Memnonides appellatæ. Eas volucres dicunt
Hellespontii ad Memnonis sepulcrum statis diebus quotannis advolantes
everrere soli aream quæ circa tumulum arboribus undique atque herba nuda
sit, et eam collecta pinnis ex amne Æsepo aqua aspergere. (7) Prope
Memnonem nudus est puer Æthiops, quod nempe Æthiopum rex fuit Memnon.
Venit tamen ad bellum Trojanum non ex Æthiopia, sed a Susis Persarum
urbe, debellatis iis omnibus nationibus quæ mediæ sunt usque ad Choaspen
flumen. Monstrant etiamnum Phryges quo itinere exercitum duxerit, dum
locorum compendia consectaretur: intersecta vero est per mansiones via.
(8) Supra Sarpedonem et Memnonem est Paris impuber adhuc; plausum dat
manibus qualem agrestes homines solent; facile conjicias ea manuum
complosione Penthesileam accersiri. Aspicit Paridem Penthesilea, at
facie sublata altisque superciliis, ut appareat contemni illum et omnino
pro nihilo haberi. Virginis in morem ornata est, arcum gerit Scythicis
persimilem, pardi pelle ab humeris demissa. (9) Quæ supra eum locum ubi
Penthesilea est aquam pertusis fictilibus urnulis portant, earum altera
specie adolescentula est, altera ætate jam adultior. Neutri est quicquam
privatim adscriptum, sed communis testatur inscriptio esse de numero
earum, qua initiatæ non fuerint. Superiores iis loco sunt Lycaonis
Callisto et Nomia et Nelei filia Pero, pro qua Neleus sponsalium nomine
Iphicli boves poposcit. (10) Callisto pro stragula ursæ pellem habet;
pedibus in Nomiæ genibus recumbit. Expositum est superius, vulgatum
Arcadum sermone Nomiam unam fuisse de Nymphis Arcadiæ indigenis; ac
Nymphas per magnum quidem annorum numerum vivere, non tamen prorsus esse
mortis immunes, poetarum est carminibus decantatum. Post Callisto et eas
quæ cum ipsa sunt mulieres, rupes consurgere videtur, in cujus verticem
Sisyphus Æoli filius saxum nititur subvolvere.. (11) In eadem tabulæ
parte dolium, et senex vir atque puer, porro duæ feminæ, altera
juvenilis æatis prope (_?_) illud saxum, prope senem vero stat altera
æquali ætate. Haustam reliqui aquam portant; anus vero, cui fractam esse
urnam facile videas, quod reliquum est aqua e testa in dolium rursus
transfundit. His quoque significari mihi videbantur ii qui quæ Eleusine
fiunt sacra naucifaciant. Veteres enim Græci initia Eleusinia ceteris
omnibus quæ ad venerationem deorum spectant, tanto augustiora ducebant,
quanto deos præstare putabant heroibus. (12) Infra dolium est Tantalus
inter eos cruciatus quos versibus suis exposuit Homerus, ad quos accedit
silicis impendentis terror. Ab Archilocho id sumpsisse Polygnotum
perspicuum est; acceperitne vero Archilochus de saxo quod dixit ab
aliis, an ipse primus id in poesin induxerit, non satis mihi liquet. Ac
tam multa sunt numero tamque decore et eleganter expressa, quæ Thasius
pictor tabulis illis mandavit.