_ Picturæ lævæ partis Lesches Delphicæ descriptio continuatur — de Ocno
et Ionum proverbio inde petito. _
Loco in ea tabula superiore iis quos nominavimus, sunt socii Ulyssis,
Perimedes et Eurylochus, hostias afferentes. Nigri eæ hostiæ arietes
sunt. Secundum illos vir quidam sedet; inscriptio indicat Ocnum esse;
texit e junco restim; adest asella totum id quod ille jam texuerat
pertinaciter abrodens. Hunc Ocnum aiunt gnavum et industrium hominem
fuisse, qui uxorem sumptuosam et prodigam habuerit, quæ quicquid ille
opere faciendo collegisset, haud multum sane post consumere solita
esset. (2) Eam rem credunt per ambages voluisse Polygnotum significare.
Satis scio Ionum verbum esse, quoties viderint hominem in re quæ nullam
afferat utilitatem, laborare, Vir ille, inquiunt, Ocni funiculum
torquet. Inter præpetes etiam volucres ocnum augures numerant; est ea in
ardearum genere maxima et pulcherrima, et quæ raro, si qua alia avis,
conspicitur. (3) Jam vero Tityus ita se in ea pictura habet, ut non
plecti amplius, sed ipsa pœnæ diuturnitate jam prope absumptus et
confectus videatur: subobscura enim quædam umbra est ac vix jam sub
oculorum sensum cadens. Reliquas oculis picturæ partes persequentibus
proxime ab eo qui funem torquet Ariadna in conspectu est. E saxo, super
quo sedet, Phædram sororem aspicit, reliquo pendentem corpore e
funiculo, funiculum vero utraque manu prensantem. Ex hoc imaginis
habitu, quamvis in honestius rem artifex extulerit, conjectare licebat
quonam modo vitam Phædra finiverit. (4) Ariadnam vero vel fortuito
obvius factus vel consulto structis insidiis Theseo eripuit Bacchus,
quum esset illo classe multo superior; neque fuit opinione mea hic
Bacchus alius ab eo qui primus ad Indos cum exercitu penetravit, quum
Euphratem ponte junxisset quo loco urbi Zeugma nomen fuit; in ea ad hanc
usque ætatem servatur funis quo ad fluvium jungendum usus dicitur,
vitigineis et hederaceis contortus sarmentis. Ac de Baccho quidem
permulta narrantur et a Græcis et ab Ægyptiis. (5) Inferius aliquanto
quam Phædra est, recumbit Chloris in Thyiæ genibus. Nihil omnino
falletur qui eas, dum viverent, eximia quadam se mutuo benevolentia
prosecutas putat. Fuit enim Chloris ex Orchomeno quæ est in Bœotia,
Thyia vero *. De ipsis alius etiam vulgatus est sermo, cum Thyia
Neptunum fuisse congressum, Chlorin cum Neleo Neptuni filio nuptam
fuisse. (6) Adstat proxime ad Thyiam Procris Erechthei filia et post
ipsam Clymene; sed avertit se Clymene. In ea poesi cui Nosti nomen,
scriptum est, Minyæ filiam Clymenen fuisse ac Cephalo Deionis filio
nuptam, e qua ille Iphiclum genuerit. De Procri vero inter omnes
constat, fuisse illam cum Cephale ante Clymenen, et quomodo a viro suo
sit interempta. (7) Dein magis in interiore tabulæ parte post Clymenen
Megaram Thebanam videas; hanc uxorem habuit Hercules, sed posteaquam iis
quos ex ea susceperat filiis est orbatus, mulierem sibi ratus non satis
faustis conjunctam auspiciis, dimisit. Supra earum quas recensuimus
feminarum caput est Salmonei filia saxo insidens, prope adstante
Eriphyle; ea per tunicam summos digitos juxta collum exserit: facile
vero conjicias intra tunicæ sinus manibus eam occultare celebratum illud
monile. (8) Supra Eriphylen Elpenorem pinxit et Ulyssem flexis genibus
in pedes subsidentem tenentemque supra scrobem gladium. Ad scrobem
accedit Tiresias vates. Secundum Tiresiam saxo insistit Anticlea Ulyssis
mater. Elpenor pro vestimento nautarum more storea velatur. (9) Infra
Ulyssem in soliis sedent Theseus et Pirithous; Theseus Pirithoi ensem et
suum ipsius ambabus manibus tenet. Ad gladios respicit Pirithous;
indignari videtur quod ad facinus capessendum, quod animo agitaverant,
nulli sibi fuerint illi enses usui. Panyasis carmine testatus est non
fuisse illos tanquam captivos ad solia religatos, sed quasi agnatum
adhæsisse pro vinculis corpori saxum. (10) Celebrem hominum sermone
Thesei et Pirithoi amicitiam utraque poesi nobilitavit Homerus. Ulysses
enim apud Phæacas de iis dicit:
Vidi etiam juvit quos tunc vidisse priores,
Thesea Pirithoumque, deûm de semine cretos.
Et in Iliade quum alia Nestor, Agamemnonem et Achillem ad reditum in
gratiam adhortans, tum illa memorat, quæ sunt his versibus perscripta:
Namque viros nunquam vidi, talesve videbo,
qualem Pirithoum fortem, regemque Dryanta,
Cænea et Exadium et superis similem Polyphemum,
Theseaque Ægiden dis immortalibus æquum.