_ Templi Delphici spoliatores varii memorantur — de antiquissimi
certaminis Pythici ratione et victoribus — tempore et ratione
certaminum ab Amphictyonibus institutorum — corona laurea victoriæ
Pythicæ præmio. _
Res certe ita tulit, ut inde ab initio templum Delphicum plurimorum
insidiis sit appetitum. Post Eubœensem enim de quo jam diximus latronem,
et Phlegyarum natio et Pyrrhus Achillis filius illud spoliare aggressi
sunt; copiarum dehinc Xerxis pars, et (qui omnium maxime ac diutissime
in dei pecunias involarunt) Phocensium principes, tum vero Gallorum
exercitus. Neque denique Neronis omnium rerum contemptum non experiri
debebat, qui ex templo Apollinis quingentas æneas partim deorum partim
vero hominum imagines abstulit.
2. Antiquissimum certaminis genus et in quo primum præmia sint
proposita, fuisse memorant cantum hymni in honorem Apollinis; et _primum
quidem omnium_ psallentem vicisse Chrysothemin e Creta, cujus pater
Carmanor Apollinem de cæde purgasse dicitur. Post Chrysothemin
Philammonem cantu vicisse memorant; post hunc Philammonis filium
Thamyrin. Nam Orpheum mysteriorum scientia et reliqua vitæ dignitate
elatum, tum etiam Musæum, quod Orpheum sibi quem æmularetur
proposuisset, negant in musicum illud certamen descendere voluisse. (3)
Tulisse narrant etiam Eleutherem Pythicam palmam propter vocis vim et
suavitatem, quum alioqui cantilenam non suam decantasset. Hesiodum
tradunt repulsam tulisse, quod carmina sua ad lyram canere non
didicisset. Homerus Delphos quidem venit consulendi quod opus fuit
causa; Sed ei, etiam si fidibus didicisset, propter oculorum calamitatem
nulli usui ars esse potuisset. (4) Quadragesimæ demum et octavæ
Olympiadis, qua vicit Glaucias Crotoniata, anno tertio certamina
instituerunt Amphictyones, cantus ad citharam, ut pridem; addiderunt
tamen cantus ad tibiam, ipsarumque per se tibiarum certamen. Renunciati
victores sunt de citharœdis Cephallen Melampus, de aulœdis Echembrotus
Arcas, tibiis Sacades Argivus. (5) Idem vero Sacadas binis, qui
subsecuti sunt, Pythicis ludis vicit. Proposuerunt etiam tum primum
præmia athletis, Olympica certamina imitantes exceptis quadrigis, et
ipsi instituentes puerorum dolichi diaulique cursum. Altera vero
Pythiade submotis præmiis coronarium dehinc certamen ut esset
statuerunt; aulœdiamque tunc repudiarunt, quod minime læti ominis esset:
erant enim tibiarum modi tristissimi et elegi [et funebres modi] qui
tibiis accinebantur. (6) Testimonio mihi fuerit Echembroti donum; æneus
tripus Herculi Thebano dedicatus, cum hujusmodi inscriptione:
ECHEMBROTUS ARCAS DEDICAVIT HERCULI,
HOC SIMULACRUM, QUUM PRÆMIUM LUDIS AMPHICTYONUM MERUISSET
DECANTATIS INTER GRÆCOS MODULIS ET ELEGIS.
Hanc igitur ob causam aulodiæ certamen abrogatum est. Addiderunt deinde
etiam cursum equorum, et victor curru renunciatus est Clisthenes, qui
Sicyoniorum tyrannus erat. (7) Octava Pythiade addita hæc lex est, ut
assis fidibus canerent; coronam cepit Tegeates Agelaus. Vicesima demum
tertia accessit armatorum cursus; de quo lauream reportavit Timænetus
Phliasius, Olympiadibus quinque postea quam vicerat Damaretus Heræensis.
Octava post hæc et quadragesima Pythiade bigis certari cœptum; vicere
Phocensis Execestidæ jugales. Quinta ab ea pullis ad currum junctis
decursum est; antevertit Orphondæ Thebani quadriga. (8) Pancratium vero
inter pueros et bigam pullorum et pullum desultorium multis serius quam
Elei annis admiserunt; pancratium scilicet prima et sexagesima Pythiade,
qua Thebanus Olaidas vicit, una post hanc interjecta pullum induxerunt
desultorium; nona vero et sexagesima pullorum bigas. Singulari pullo
Lycormas Larissæus, bigis victor renunciatus Macedo Ptolemæus.
Ægyptiorum enim reges Macedonas dici se (sicuti sane fuerunt) facillime
passi sunt. Lauream quidem Pythicis ludis victoribus dari nulla alia de
causa existimo, quam quod Daphnen Ladonis filiam adamatam ab Apolline
fama vulgavit.