_ De reliquis Orchomeni regibus, Almo, Phlegya — Phlegyarum bello contra
Delphos et exitio — Minya et Minyis — Orchomeno et Hyetto. _
Quum vivendi finem fecisset Eteocles, ad Almi posteritatem regnum
pervenit. Filiæ Almo fuere Chrysogenia et Chryse. E Chryse fama est
Phlegyam Marti genitum. In Eteoclis imperium hic ipse Phlegyas
successit, quum ille liberos non reliquisset. (2) Totius tunc regionis
immutatum est nomen, ut quæ Andreis prius vocabatur, Phlegyantis
diceretur. Fuit ab initio condita urbs Andreis, cui aliam de se
appellatam addidit Phlegyas, congregatis in eam bellica virtute
præstantissimis quibusque e tota Græcia. Defecerunt vero insequentibus
temporibus amentia et audacia impulsi a reliquis Orchomeniis Phlegyæ,
finitimorum bona agere et rapere aggressi; postremo vel ad Apollinis
Delphici fanum diripiendum arma converterunt. Contra quos quum Philammon
Delphis opem ferens lectam Argivorum manum duxisset, ipse una cum
Argivis suis prœlio cecidit. (3) Bellicæ vero inprimis rei studia præ
cunctis Græciæ populis Phlegyas fuisse consectatos testimonio mihi sunt
Homeri versus, quos in Iliade fecit de Marte et Terrore Martis filio:
Illi Ephyros ambo contra tunc arma ferebant,
sive acres Phlegyas.
Ephyros ibi (ut mihi quidem videtur) nominat qui Thesproticam Epirum
incolunt. At Phlegyarum genus prope omne crebris fulminibus et telluris
vehementissimis motibus deus funditus abolevit; qui reliqui fuere, eos
pestilentia absumpsit, præter paucos qui in Phocidem effugerunt. (4)
Phlegya sine liberis exstincto, imperium excepit Chryses, e Chrysogenia
Almi filia et Neptuno natus. Hujus Chrysæ filius fuit Minyas, a quo ii
quibus imperavit populi hac etiam ætate Minyæ nominantur. Huic tam ampla
fuere vectigalia, ut superiores omnes divitiis vicerit, primusque
omnium, de quibus aliquid accepimus, Minyas thesaurum ad pecuniam
servandam ædificavit. (5) At Græci exterarum gentium res in majori quam
suas ipsorum miraculo ponere solent, quandoquidem clarissimi historiarum
scriptores Ægyptiorum pyramidas accuratissime describere aggressi sunt,
quum de Minyæ ærario et Tirynthis muris, operibus nihilo minore dignis
admiratione, ne brevem quidem fecerint mentionem. (6) Minyæ filius fuit
Orchomenus. Eo regnante urbs Orchomenus, et populus Orchomenii
appellati. Mansit tamen nihilominus Minyarum etiam cognomen, quo ab iis
qui in Arcadia sunt Orchomeniis distinguerentur. Ad hunc Orchomenum
regnum jam obtinentem Hyettus venit Argis, fugiens ob Moluri Arisbantis
filii cædem, quem in uxoris adulterio deprehensum interfecerat. Ei
partem agri Orchomenus concessit eam quæ circa Hyettum vicum est cum
tota vicinitate. (7) Hyetti mentionem fecit is etiam qui ea carmina
composuit quæ sunt Eœæ magnæ a Græcis appellatæ:
Hyettus casti temerata ob fœdera lecti
filium Arisbantis quum stravit cæde Molurum,
herbosis longe profugus discessit ab Argis,
Orchomenumque adiit Minyeum; excepit amicis
ædibus illum heros fortunarumque benigno
pectore participem non abnuit esse suarum.
(8) Satis constat primum omnium Hyettum hunc de adulterio pœnam
sumpsisse; atque multo post Dracon, quum leges Athenis in magistratu
ferret, tum de aliis quibusdam, tum de adulteris libere pœnas sumi posse
promulgavit. Eo jam Minyarum nomen dignitatis provectum fuerat, ut etiam
Neleus Crethei filius, Pyli rex, ex Orchomeno uxorem Chlorin Amphionis
ex Iasio geniti filiam duxerit.