CAPUT XXXI.

_ Arsinoes signum in Helicone — Priapi signum et cultus — tripodes in

Helicone positi, festum Musea dictum, Hippocrene — de Hesiodi

carminibus — Hesiodi morte — fluvio Lamo, Narcissi fonte et de ipso

Narcisso varia narratio. _

Arsinoes etiam in Helicone statua est, quam Ptolemæus etsi germanus

frater erat uxorem tamen duxit. Ea statua æneo insidet passeri

(struthocamelo) ex involucrum genere. Habent hi quidem alas uti alites

ceteri, sed præ corporis mole humo se in sublime nequeunt attollere. (2)

Est ibidem cerva Telepho Herculis filio infanti mammam præbens, et prope

eam bos Priapi Signum quod spectetur dignum. Huic deo et alibi honorem

habent quibus capellarum et ovium greges vel apum alvearia curæ sunt,

sed eum præ diis cunctis venerantur Lampsaceni, Baccho et Venere genitum

dictitantes. (3) Sunt in Helicone et alii tripodes dedicati et unus

inter hos antiquissimus, quem Chalcide ad Euripum EubϾ de carminibus

præmium tulisse Hesiodum tradunt. Lucum circumquaque accolunt finitimi.

Thespienses dies festos ibi agitant et ludos Musea. Cupidinis etiam

ludos faciunt, quibus non solum musicis, sed athletis etiam sua

proposita præmia. Supra lucum stadia fere viginti ascendentibus est

Hippocrene (_Equi fons_) quæ dicitur. Elicuisse fontem ungula terram

fodientem Bellerophontis equum tradunt; ob eam rem Hippocrenen

nominatum. (4) Bœotiorum quidem populi qui circa Heliconem domicilia

habent, ex opinione quadam a majoribus accepta Hesiodum negant aliud

quiquam præter illud poema, quæ Opera appellantur, scriptum reliquisse,

quin etiam ex eo Musarum invocationem quæ in exordio est removent,

principium statuentes carminis eum locum fuisse qui de Contentionibus

est. Atque plumbeam mihi tabulam ostenderunt juxta fontem positam, sed

vetustate magna ex parte vitiatam: in ea scriptum est carmen illud ipsum

quæ Opera inscribuntur. (5) Est etiam altera a priore separata de magno

carminum numero, quæ scripserit Hesiodus, ea videlicet quæ in mulieres

decantata sunt, [et] quas magnas Eœas nominant, Deorum gentilitatem

(Theogoniam), in Melampodem vatem carmen, Thesei cum Pirithoo ad inferos

descensum, Chironis præceptiones ad Achillem scilicet instituendum, et

quæ Operibus et Diebus subnecti solent. Didicisse iidem Hesiodum

divinandi artem tradunt ab Acarnanibus, et exstant sane ejus de

divinatione carmina, quæ ipsi legimus, ac præterea ostentorum

enarrationes. (6) Contraria etiam quædam de Hesiodi morte narrantur. Nam

Ganyctoris filios ob Hesiodi necem, Ctimenum et Antiphum, ex Naupacto

Molycriam confugisse, et quod illic ob violatum Neptuni numen pœnam

susceperint, omnium hæc eadem sunt sermonibus vulgata; sed adolescentum

sororem quum alius vitiasset, in stupri suspicionem falso Hesiodum

vocatum alii dixere, alii vero illum culpa non vacasse. Ac de iis quidem

quæ de Hesiodo ejusque carminibus inter se dissidentia memorantur, satis

dictum hactenus fuerit. (7) In summo Heliconis jugo fluvius est Lamus

non magnus ille quidem. In Thespiensium vero finibus vicus est, qui

Donacon dicitur. In eo fons Narcissi appellatus, quod in ea se aqua

Narcissus aspexisse dicatur, donec suam illam esse umbram non

intelligens sui ipsius imprudens amore caperetur atque ex eo ad eundem

fontem extabesceret. Absurdum vero hominem jam eo ætatis provectum ut

capiatur amore, ne dignoscere quidem quid sit homo et quid hominis

umbra. (8) Alius etiam de Narcisso sermo proditus est minus quam

superior vulgatus, auctores tamen et hic suos habet; sororem ei geminam

fuisse quum oris specie omni ex parte similem, tum vero coma et vestitu

nihil differenti; solitos simul venari; a puero sororem amatam; ea quum

forte diem suum obisset, ventitare illum ad fontem solitum, in quo quum

suam intueretur umbram ac suam omnino esse non ignoraret, ob

similitudinem tamen quæ inter ipsos fuerat tanquam si non suam, sed

sororis imaginem præ oculis haberet, desiderii ex eo sui solatium

aliquod capere consuesse. (9) Nareissum vero florem et ante multo e

terra editum puto, quantum ex Pamphi versibus licet conjicere. Multis

enim ante Thespiensem Narcissum annis Proserpinam Cereris filiam a Dite

raptam scripsit, dum luderet et flores legeret; neque violis illam, sed

narcissis deceptam.

[Pausaniou Ellados periegesis] = Pausaniae Descriptio Græciæ · 第 322 / 497 题