_ De memorandis prope Thebas — Apolline Ismenio, Minerva ac Mercurio
Pronais — Mantûs sella — Apollinis Ismenii annuo sacerdote — Marlis
fonte et Caantho. _
Non longe a portis commune sepulcrum exstat eorum qui in acie cum
Alexandro Macedone confligentes mortem oppetiere. Monstrant proximo loco
campum, in quo occisi a Cadmo ad vicinum fontem draconis dentium facta
semente (si fabulæ est fides habenda) terra homines edidit. (2) Ad portæ
dexteram collis est Apollini sacer; et collis et deus eodem nomine
Ismenius dicitur Ismeno fluvio præterfluente. In ipso ad ædem aditu
Minervæ et Mercurii marmorea signa sunt; Pronai (_Vestibulares_)
appellantur; Mercurium Phidias, Minervam Scopas fecisse dicitur. Templum
proxime erectum est; in eo signum magnitudine ei quod in Branchidis est,
par, specie etiam ipsa ab illo nihil differt. Eorum signorum si quis
alterum viderit et a quo factum fuerit cognoverit, nimirum ille haud
magno negotio, quum alterum intueatur, item Canachi opus esse cognoscat;
tantum interest quod ille in Branchidis Apollo ex ære, Ismenius hic e
cedro est. (3) Est eodem in loco saxum super quo Manto Tiresiæ filiam
sedisse tradunt; jacet ante ipsum templi vestibulum; nostra etiamnum
ætate Mantûs sellam vocant. Ad templi dexteram effigies e marmore sunt;
eas esse dicunt Heniochæ et Pyrrhæ filiarum Creontis, qui dum Laodamanti
Eteoclis filio tutor esset, imperium tenuit. (4) Apollini Ismenio hac
etiam ætate Thebani puerum claris natalibus, forma et robore præstantem,
annuum sacerdotem deligunt. Daphnaphorus (_Lauriger_) ei cognomen est,
quod serta e lauri foliis gestant pueri. Non habeo satis compertum an
omnes qui Daphnaphori munus obierint ex patrio instituto æneum Apollini
tripodem dedicent; existimo certe nulla lege illos teneri: paucos enim
illic tripodes vidi; igitur e ditissimis orti parentibus pueri dedicare
videntur. Eorum tripodum est maxime insignis tum operis vetustate, tum
hominis dignitate, quem Amphitryo dedicavit Hercule laurum gestante. (5)
Supra Ismenii, fontem videas quem Marti sacrum dictitant, et a Marte
fontis custodiam draconi demandatam. Prope est Caanthi tumulus; Meliæ
fratrem, Oceani fuisse filium Caanthum dicunt, missum vero a patre
sororem raptam quæsitum. Quum in Apollinis eam esse potestate
comperisset neque omnino abducere puellam potuisset, ignem in lucum,
quem Ismenium vocant, injicere ausum, ob eam rem (uti narrant Thebani)
sagittis ab Apolline confixum. (6) Est illic quidem Caanthi sepulcrum; e
Melia vero Apollinem aiunt filios duos suscepisse, Tenerum et Ismenium;
illi divinationem dedisse, ab Ismenio fluvium nomen accepisse. Neque
tamen hic ante nomine caruit; nam priusquam Ismenius Apollini
nasceretur, Ladon amnis nuncupabatur.