_ De templo Jovis Charmonis, vario quercuum genere in saltibus Arcadum
et vico Methydrio — campo Alcimedonte et Alcimedonte heroe ejusque
filia Phialo — loco Petrosaca dicto — viis Orchomenum versus, Ladæ
stadio et Penelopes tumulo — priscæ Mantineæ et vici Mæræ reliquiis
— monte Anchisia et Anchisæ monumento. _
Ab Epaminondæ sepulcro haud amplius uno stadio distat Jovis templum
Charmonis cognomine. In Arcadum saltibus quercus diversa inter se forma
sunt. Earum alias (_sc. robora_) a latiore folio platyphyllos, alias
fagos (_quercus esculas_) nuncupant. "Tertium est genus (_sc. suber
quercus_) tam raro et levi cortice, ut ex eo ancorarum in mari indices
et retium faciant. Inter Iones tum alii tum Hermesianax elegiarum poeta
phellon (_id est suberem_) eum ipsum corticem nominant. (2) Ad
Methrydium, non sane amplius oppidum sed vicum Megalopolitarum ditionis,
via e Mantinea perducit. Progressos stadia triginta campus excipit, cui
nomen Alcimedon, supra quem mons Ostracina; in quo antrum ubi Alcimedon,
de heroibus unus, habitavit. (3) Filiam ejus nomine Phialonem vitiatam
ab Hercule Phigalii memorant; a patre vero statim a puerperio in
proximum montem, ut ibi periret, expositam una cum puero, quem Arcades
vocant Æchmagoran. Ibi vagientem infantem quum pica audiret et
lamentationem ejus imitaretur, ad avis vocem, quod puerilem esse
credidisset, (4) Herculem forte illac iter habentem conversum puellam,
quum agnovisset, vinculis exsolvisse filiumque servasse dicunt. De rei
eventu fontem proximum Cissam (_id est picam_) nuncupatum. Ac hoc fonte
stadiis quadraginta abest Petrosaca vicus in ipso Megalopolitarum et
Mantinensium confinio. (5) Sed præter eas quas ante indicavimus vias,
duæ aliæ Orchomenum deducunt. Ιn earum una stadium est quod Ladæ
appellant, quod in eo se Ladas ad cursum exercere sit solitus. Proxime
est Dianæ ædes, et ad viæ dexteram terræ editus agger; Penelopes tumulum
esse dicunt; neque enim de Penelope Arcadum sermo cum Thesprotide quam
vocant poesi congruit. (6) In ea enim proditum est memoriæ, post Ulyssis
a Troja reditum Penelopen ei Ptoliporthen peperisse. At Mantinenses
narrant Penelopen ab Ulysse crimine damnatam quod ultro procos
invitasset, domoque exactam, initio quidem Spartam, hinc vero postea
Mantineam se recepisse ibique vitæ ei finem contigisse. (7) Planities
huic tumulo contigua est non sane magna. In ea mons, ubi ruinæ cernuntur
priscæ Mantineæ; locus nostra ætate dicitur Ptolis. Hinc aquilonem
versus digressus modico viæ spatio confecto ad fontem Alalcomeniæ
pervenias; a Ptoli Yero stadia triginta absunt rudera vici cui Mæræ
nomen, si modo Mæra hoc in loco et non in Tegeatum finibus fuit sepulta.
Veri enim quæ de ejus sepulcro dicunt Tegeatæ, quam quæ Mantinenses,
similiora videntur; fuisse scilicet Atlantis filiam Mæram apud se
humatam. Forte vero ex hujus stirpe alia et ipsa nomine Mæra in
Mantinensium fines venit. (8) In altera viarum quæ Orchomenum
contendunt, Anchisia mons est, et ad imum montem Anchisæ sepulcrum. Quum
enim in Siciliam transmitteret Æneas, in Laconicam terram appulit, atque
ibi Aphrodisiade et Etide urbibus conditis, Anchisem patrem, qui in hæc
loca quacunque de causa venerat diemque ibi obierat, ad sepulturam
ibidem dedit. Anchisiæ itaque monti ab Anchisa nomen inditum. (9) Huic
rei fidem facit, quod Æolenses qui ætate nostra Ilium incolunt, nusquam
in ipsorum regione Anchisæ tumulum ostendunt. Adjacent Anchisæ sepulcro
templi quod Veneri dicatum fuerat rudera. Sunt etiam ad Anchisias
agrorum inter Mantinenses et Orchomenios termini.