_ Echemo Arcadiæ regnum obtinente Dores Peloponnesum ingrediuntur et
fugantur — Agapenor rex Arcadas ad Trojam ducit et Paphum condit —
de Hippothoo et Æpyto, Arcadiæ regibus — Cypselo regnante Dores
Peloponnesum navibus invadunt — de Cypseli posteris — Polymestore
regnante Lacedæmonii Tegeatarum fines invadunt — Æchmide regnante
bellum Messeniacum geritur — Aristocratis regis nefandum facinus —
de Aristocrate, prioris Aristocratis nepote. _
Post Lycurgum Arcadum regnum Echemus Aeropi filius, Cephei nepos, Alei
pronepos obtinuit. Hoc regnante Achæi ad Isthmum Corinthiorum prœlio
fuderunt, Dores, reditum sibi in Peloponnesum Hyllo Herculis filio duce
molientes, atque Echemus Hyllum occidit cum eo singulari certamine ex
provocatione congressus. Hæc mihi propiora vero visa sunt, quam quod
supra scripsi, penes Orestem tunc Achæorum regnum fuisse, atque ejus
temporibus Hyllum cum Doribus reditum tentasse. Sed ea, quam posterius
attuli, ratione hoc quoque apparebit, quomodo Timandra, Tyndarei filia,
Echemi qui Hyllum interfecit, conjux esse potuerit. (2) Agapenor dehinc
regnat, Ancæi filius, Lycurgi nepos; quo duce Arcades ad Trojanum bellum
profecti. Ilio vero everso, quæ Græcos domum redeuntes disjecit
tempestas Arcadum classem detulit Cyprum. Ibi Agapenor Paphum urbem
condidit; et in Papho vetere (Palæpapho) Veneris fanum erexit, quum ante
apud Cyprios dea hæc in loco cui Golgi nomen coleretur. (3) Interjecto
dein tempore Laodice ex Agapenoris posteritate Aleæ Minervæ donum Tegeam
peplum misit; id ipsius doni inscriptio et simul unde esset. Laodice
oriunda indicabat:
Laodices peplum hoc. Sacrum ut foret illa Minervæ,
e Cypro celebrem transtulit in patriam.
(4) Quum ad suos Ilio non revertisset Agapenor, Arcadum imperium
suscepit Hippothous Cercyone patre, avo Agamede, Stymphalo proavo
genitus. Hujus vita nullo celebratur insigni rerum eventu, præter illud
unum quod regni sedem Tegea Trapezuntem transtulit. Post mortem
Hippothoi Æpytus filius regnum adeptus est, atque Orestes Agamemnonis
filius Mycenis oraculi Delphici monitu in Arcadiam demigravit. (5)
Æpytus quum in templum Neptuni quod Mantineæ est penetrare esset ausus,
quo nulli cuiquam homini hac ipsa etiam ætate fas est accedere, oculis
primum captus, deinde non ita multo post e vita excessit. (6) Ejus filio
Cypselo regnum deinceps adepto Dores copiis contractis, non ut tribus
ante ætatibus per Isthmum Corinthiorum, sed classe ad Rhium promontorium
profecti in Peloponnesum invaserunt. Tam Cypselus res familiares Dorum
exquirens, cognoscit Cresphontem Aristomachi filium nullis etiamnum
nuptiis illigatum; quare desponsa ei filia, se atque ceteros Arcades hac
affinitate ex metu exemit. (7) Cypselo filius erat Holæas, qui Æpytum
sororis filium cum Herculis posteris, qui Lacedæmone et Argis in
auxilium venerant, Messenen reduxit. Holææ filius Bucolion, hujus vero
Phialus, qui Phigaliam urbem, erepto suæ laudis monumento conditor
Phigalo Lycaonis filio, Phialiam de suo nomine voluit appellari; quod
tamen non est omnino constanter usurpatum. (3) Jam regnabat Simus Phiali
filius, quum apud Phigalenses Cereris cognomento Nigræ pervetustum
signum igne est consumtum, quæ res vitæ finem ipsi etiam Simo mox
adfuturum significavit. Paternum regnum adiit Pompus. Eo regnante
Æginetæ navibus primum Cyllenen appellere commercii causa instituere;
inde vero ad Arcadas jumentis impositas merces pervehebant. _Quos_ pro
his magnopere honoravit Pompus, adeo, ut filio etiam Æginetæ nomen
propter Æginetarum amicitiam imposuerit. Æginetam consecutus est ejus
filius Polymestor. (9) Tunc primum Lacedæmonii Charilli ductu Tegeatarum
fines cum exercitu adorti sunt. Eos non viri solum, sed feminæ etiam
sumptis armis prœlio fuderunt et cum magna hostium manu ipsum quoque
ducem vivum cepere. Verum de Charillo totaque hac ejus expeditione plura
memorabimus, ubi res Tegeatarum fuerint explicandæ. (10) Polymestori
quum nulli essent liberi, successit Æchmis, Polymestoris fratre Briaca
genitus; fuit enim Æginetæ Briacas etiam filius, Polymestore natu minor.
Dum Æchmis regnum obtinebat, bellum inter Lacedæmonios et Messenios geri
cœptum. Jam antiquitus quidem Arcades benevolo fuerant in Messenios
animo, tunc vero etiam aperto fœdere cum Aristodemo Messeniorum rege in
acie contra Spartanos stetere. (11) Æchmidis vero filius Aristocrates et
alia fortasse contra suos populares insolenter egit, sed quod in deos
ipsos immortales eum admisisse nefarium facinus compertum habeo, hoc
loco non prætermiserim. Est in Orchomeniorum finibus Mantinensi agro
finitimum Dianæ Hymniæ cognomento fanum, quam antiquissima religione
Arcades venerantur universi. Deæ sacerdotium tunc adhuc virgini
committebatur; (12) eam quum ad stuprum pellicere Aristocrates non
potuisset, postremo in templum confugientem prope statuam Dianæ
violavit. Scelere in vulgus patefacto hominem Arcades lapidibus
obruerunt, et a virgine ad mulierem sacerdotii honorem transtulerunt
virorum congressibus jam exsatiatam. (13) Huic filius fuit Hicetas;
Hicetæ minor Aristocrates, avo tam exitu vitæ quam nomine similis: nam
et hunc lapidum conjectu necarunt Arcades manifestæ proditionis
damnatum; constabat enim dona eum a Lacedæmoniis cepisse, ejusque maxime
scelere insigni clade Messenios ad Magnam Fossam affectos. Effecit hoc
flagitium ut a Cypseli domo Arcadum imperium removeretur. Atque hæc
quidem quæ de regum serie ac gentilitate sum persecutus, omnia mihi
studiose percontanti Arcades enarrarunt.