CAPUT XXIV.

_ Ægii urbi memoranda porro enumerantur — Jovis Homagyrii signum et

Cereris Panachææ — synedrium Achæorum in urbe Ægio — de Helice urbe

et Neptuno Heliconio — Helice terræ motu funditus eversa — de variis

signis, quæ terræ motus præcedunt, et horum varia ratione — Sipyli

eversio. _

In maritima Ægii parte Veneris delubrum est, Neptuni deinde, Proserpinæ

etiam et Jovi Homagyrio (_quod est ac si Congregatori dicas_) templa

dedicata fuere. In Jovis, dei ipsius, Veneris et Minervæ signa exstant.

(2) Homagyrium cognomine appellarunt, quod in hunc locum Græciæ

principes Agamemnon coegit, quo de illorum sententia consilium caperet,

quæ foret Priami regnum bello adoriendi optima ratio. Agamemnoni ipsi et

aliæ potuerunt laudes attribui, et ea quod semel habito delectu cum iis

tantum qui nomina dederant, nullo postea evocato e Græciæ supplemento,

et Ilium et finitimas urbes expugnarit. (3) Proximum est Homagyrio Jovi

Panachææ Cereris fanum. Sunt in Ægiensium litore eodem in quo templa quæ

diximus, hæc memoratu digna: aqua perennis quæ ab ipso usque fonte quum

adspectu tum potu est jucunda: Salutis fanum; in quo signum cernere fas

nemini præter eos qui sacerdotio funguntur. Ibi sacra et alia rite

peragunt et ex ara deæ sumpta liba in mare porriciunt, mittere se illa

Arethusæ Syracusas dicentes. (4) Sunt et alia apud Ægienses ex ære

fabricata signa, Juppiter puerili ætate et Hercules item impuber,

Ageladæ Argivi opera. His deliguntur quotannis sacerdotes, quorum in

ædibus asservantur signa. Priscis quidem temporibus decernebatur Jovis

sacerdotium puero qui primas pulchritudinis tulisset; quo jam pubescente

in alium puerum hic pulchritudinis honos transibat. Hæ patriæ Ægiensibus

religiones. Conventus autem apud eos Achæorum hac etiam ætate

celebratur, uti ad Thermopylas et Delphos Amphictyonum. (5) Hinc

progressis amnis Selinus, et ab Ægio stadiûm intervallo quadraginta ad

mare vicus est Helice, frequentis olim urbis nomen. In ea fuit Ionibus

religiosissimum Neptuni Heliconii templum. Mansisse apud se cultum ejus

dei memorant etiam tum quum ab Achæis ejecti Athenas primum, atque inde

postea in maritimam Asiæ oram confugere. In Milesiis etiam qua ad

Biblidem fontem iter est, ante ipsam urbem ara monstratur Neptuni

Heliconii. Et item apud Teios ambitus est et ara Heliconii plane opere

spectando. (6) Quin et Homerus Helices et Heliconii Neptuni mentionem

versibus inseruit suis. Interjecto dein tempore quum habitantes ibi

Achæi supplices e templo abstractos trucidassent, non fuit lenta dei ad

pœnam reposcendam ira: sed vehemens terræ ac repentinus motus non ipsa

tantum mœnia et ædificiorum superficiem subvertit, sed urbis etiam

totius aream ita obruit, ut ne vestigia quidem ulla posteris agnoscenda

relinquerentur.

7. Et alias quidem quoties labes hujusmodi aliqua insignior facta est

quæ terram longe lateque concusserit, similiter præcesserunt certa

quædam divinitus præsagia, aut perpetui imbres, aut diuturnæ siccitates,

tepidæ contra naturam hiemes, æstate anni solis orbis caligine obductus

insolite, vel incensus rutilo vel subatro lividus fuit colore (8) fontes

utplurimum exsiccabantur; ventorum turbines quocumque irrupissent

prævalidas arbores radicitus convellerunt. Nonnunquam etiam ignes longo

flammarum tractu per cœlum discurrere: siderum quoque non ante conspectæ

formæ magnum hominibus pavorem incussere. Densiores præterea ab ima

terra halitus erupere. His et aliis multis prodigiis, antequam terræ tam

violenti motus evenirent, homines præmonitos deus vult. (9) Sed hujus

tantæ motionis non unam nobis quasi formam ant simplex genus ii quibus

hæc jam pridem investigare curæ fuit et eorum discipuli ac sectatores

prodidere. Pluribus enim modis tremente terra affici quæ moveantur,

animadvertere. Levissima est omnium motio (si quid tamen leve existimari

possit in tam atroci malo) quoties quæ in partem unam impulsa fuerint et

prope jam solo æquata, obnitens ab imo contrarius quidam motus surrigat

et restituat. (10) Videre itaque est quum terra in hunc modum moverit,

columnas e recto statu jam pene humi dejectas erigi, et distractas

parietum partes denuo coagmentari; trabes etiam loco dimotas in

pristinam sedem reponi; ad hæc fistulas aut tubulos et si quid aliud

ducendis aquis factum, si forte convulsa discesserint, ad unguem rursus

compingi, ut non aptius fabrorum arte cohærere posse videantur. Diversus

est ab hoc impetus, quo irruente nulla est tectorum aut mœnium tam firma

superficies, quæ non corruat ac sternatur æque ac si fuisset bellicis

obsidionum tormentis labefactata. (11) Eum vero qui omnium est

perniciosissimus non absimili modo fieri volunt quam si spiritus qui in

intimis humani corporis penetralibus sedem habet, continua febri densior

magnaque cum vi sursum trudatur, ejusque rei se quum in aliis corporis

partibus indicia ostendant, tum sub utriusque manus eam juncturam quæ

cubitum cum manu extrema committit. Eodem plane modo istum terræ motum

recta subire ædificia et fundamenta evibrare non alio ferme modo quam

terram talpæ suppellentes egerunt. Solus hic motus ita vehemens est, ut

ædificiorum ne vestigia quidem ulla in solo relinquat. (12) Hoc

vastitatis genere perculsam ab imo solo Helicen memorant. Accessisse

vero et alteram hujuscemodi cladem: maris eluvione hieme anni Helicen

totam circumquaque incinctam, ipsumque Neptupi lucum ita inundatione ea

obrutum, ut vix summa exstarent arborum cacumina. Quo factum ut repente

tum terræ motione violentissima, tum vero maris æstu effusius stagnante

urbs tota cum omni civium numero pessum ierit. (13) Talis etiam urbem

quæ fuit olim in Sipylo monte casus in hiatum dejecit: ac montis quidem

ipsius labe facta defluentes aquæ lacum effecere in ejus voraginis

faucibus, cui nunc Saloe nomen. Εt sane in lacu cernebantur ejus urbis

ruinæ, priusquam omnia torrentis aqua obtegeret. Helices etiam ruinæ

quædam eminent; non jam omnes æqualiter conspiciuntur, parte earum aquis

marinis absumpta.

[Pausaniou Ellados periegesis] = Pausaniae Descriptio Græciæ · 第 232 / 497 题