_ De deo Æsymnete dicto ejusque cultu — Minerva Panachaide ac templis
signisque deorum in urbe Patrensium — Odeo Patrensium et
Atheniensium — templo Dianæ Limnatidis — aliis templis et signis. _
Deo qui in arcam fuerat abditus cognomen est Æsymnetes. Præsunt ejus
religioni novem viri ex civitatis principibus electi, et feminæ primariæ
totidem; ac per dies quidem festos nocte una arcam foras effert
sacerdos. Ea nox hanc habet quasi prærogativam. Descendunt etiam ad
Milichum fluvium oppidanorum liberi omnes cum spiceis coronis, qui est
idem ornatus quo ad aram olim Dianæ qui mactandi erant deducebantur. (2)
Nostra ætate eas coronas in templo deæ deponunt, ac deinde ubi se
flumine abluerint, novis ex hedera impositis coronis recta ad Æsymnetæ
fanum procedunt. Hoc ritu sacrum illud peragitur. Intra Laphriæ ambitum
Minervæ etiam ædes est cognomento Panachaidis, cujus signum ex auro et
ebore. (3) Descendentibus ad inferiorem urbis partem, est Matris
Dindymenes delubrum, in quo Attes etiam colitur, etsi nullum ejus
monstratur signum; Magnæ Matris ipsius marmoreum est. In foro Jovis
Olympii templum est: sedet ipse in solio prope adsistente Minerva. Ultra
Olympii, Junonis est simulacrum. Apollini etiam fanum dedicarunt; dei
nudum est ex ære signum, pedibus tantum calceatis, quorum altero bovis
calvæ insistit. (4) Delectatum vero bobus Apollinem, in hymno quem in
Mercurium fecit docet Alcæus, boves surreptas Apollini a Mercurio
memorans. Sed etiam ante Alcæum versibus prodidit suis Homerus certa
mercede Laomedontis armenta Apollinem pavisse; ita loquentem in Iliade
Neptunum fecit:
(5) Ipse ego Trojanam vallabam mœnibus urbem
tam latis pulchrisque ut inexpugnabilis esset;
at tu, Phœbe, boves camuras tunc pastor agebas.
Hanc ergo figmenti de bovis calva rationem habuisse fictorem conjicere
licet. In foro sub divo positum est Minervæ signum, in cujus fronte est
Patrei sepulcrum. (6) Cum foro Odeum conjunctum est. In eo Apollinis
simulacrum dedicatum est eximia admodum specie. De manubiis illud
Patrenses fecere, quum ex Achæis omnibus soli Ætolis contra Gallos
auxilium tulere. Exornatum Odeum illud est omnium quæ in Græcia sunt
magnificentissime, excepto duntaxat eo quod Athenis est. Illud enim et
magnitudine et ornamentorum insignibus facile superat quorumvis operum
splendorem; ab Herode vero Attico in mortuæ uxoris memoriam est
dedicatum. Ejus operis in commentario de rebus Atticis idcirco nullam
fecimus mentionem, quod eam historiam ante quam Herodes Atticus
ædificationem illam instituisset perscripseramus. (7) Sed ad Patrenses
redeo. E foro abeuntibus qua parte est Apollinis ædes, porta est in eo
urbis exitu, et supra portam inauratæ statuæ eminent, Patreus,
Preugenes, Atherion, qui, ut ipse Patreus, pueri sunt. In adversa fori
regione juxta eundem exitum fanum est cum area sacra Dianæ Limnatidis.
(8) Aiunt tenentibus jam tum Lacedæmonem et Argos Doribus Preugenem ex
quodam somnio Limnatidis signum Spartanis surripuisse; in ea re servi,
cui fidem habebat maximam, opera usum. Servatur hoc ex ligno signum
antiquum reliquo tempore Mesoæ, quo a Preugene primum est e Sparta
deportatum; verum ipso Limnatidis festo die e sacris servis unus e Mesoa
illud transfert Patras in aream deæ. (9) In ea area Patrenses habent
alias quoque sacras ædes; non sub dio illas quidem, sed ad eas per
porticus est aditus. Ibi Æsculapii signum præter vestem e marmore,
Minervæ ex ebore et auro est fabricatum. Ante Minervæ templum Preugenis
monumentum est, ad quod anniversaria fit parentatio Preugeni, fit item
Patreo, eo ipso tempore quo Limnatidi solennia peraguntur sacra. Non
longe a theatro ædes duæ sunt, Nemesis una, Veneris altera. Dearum signa
e candido marmore sunt, insigni utrumque magnitudine.