_ Gallus a Romanis judex in Græciam missus plures civitates a conventu
Achæorum disjungit — de Atheniensium et Oropiorum contentionibus —
Achæi Oropiis opem ferre decernunt. _
Miserunt rursus Romani senatorium virum in Græciam: nomen ei erat
[Sulpicius] Gallus; missus autem erat ad dirimendas inter Lacedæmonios
et. Argivos de finibus controversias. Is multa in Græcum nomen et dixit
et fecit insolenter et plane utramque civitatem ludibrio habuit. (2) Nam
quæ rerum gestarum gloria aliquando floruerant urbes, quæque de agrorum
finibus magno et diutino bello certaverant, eas hic dignas non putavit,
quarum causam cognosceret, quum et Philippum antea Amyntæ filium
disceptatorem habuissent; sed eam Gallus cognitionem ad Callicratem
impurissimum hominem cunctæque Græciæ perniciem rejecit. (3) Præterea
quum Ætoli e Pleurone ad eum venientes sejungi se ab Achæorum concilio
postulassent, eis permisit ut suis propriis auspiciis legatos Romam
mitterent. Est vero senatus auctoritate eorum ab Achæis defectio
comprobata; et [Sulpicio] Gallo ante erat mandatum, ut quam posset
plurimas civitates ab Achæorum conventu disjungeret; quod ille impigre
effectum reddidit. (4) Interea quum Athenienses egestate potius, quam
libera voluntate impulsi sociam civitatem Oropum diripuissent, nempe qui
Macedonico bello rebus accisis Græcorum jam prope omnium essent
egentissimi, ad senatum Romanorum confugiunt Oropii. Qui quum injuriam
factam illis censuisset, Sicyonios jussit ab Atheniensibus multam
petere, quanti scilicet illatam Oropiis injuriam ipsi æstimassent. (5)
Sicyonii, quum diem judicii non obissent Athenienses, multam illis
talentûm quingentorum irrogarunt. Athenienses ad senatum Romanum
provocarunt; cujus decreto omnis ea multa ad centum duntaxat talenta
redacta est; quod ipsum etiam non est persolutum. Quin Oropios tum
promissis, tum muneribus delinitos ad tale fœdus adduxerunt Athenienses,
ut obsidibus datis præsidium intra oppidum acciperent; ea tamen lege, ut
si novæ de Atheniensibus inciderent querelæ, hi et præsidium quod
imposuissent ultro deducerent, et obsides redderent. (6) Non ita multo
post a præsidiariis nonnullis in oppidanos injuriæ factæ. Quocirca
legatis Athenas missis contendebant Oropii, ut ex pacto convento et
præsidium deduceretur et obsides redderentur. Neutrum se facturos esse
Athenienses responderunt: non enim esse publicas illas populi injurias,
sed paucorum qui in præsidio eo fuissent; et illos quam commeruissent
pœnam suscepturos. (7) At Oropii Achæorum auxilium implorarunt. Quod
quum illi ferendum non censerent, amicitiam quæ sibi cum Atheniensibus
intercedebat veriti, Menalcidæ, homini Spartano quidem, sed qui tunc
copiis Achæorum imperabat, decem talenta se daturos pollicentur, si
Achæorum sibi auxilium præsto ut esset effecisset. Menalcidas quum
sciret, magnas esse propter Romanorum amicitiam inter Achæos Callicratis
opes, cum illo æqua parte precium communicare pollicetur. (8) Ita
conjunctis studiis efficiunt, ut Oropiis adversus Athenienses auxilium
decernatur. ld quum renuntiatum Atheniensibus a quopiam esset, quanta
maxime potuerunt celeritate Oropum adorti prædæ superioris reliquiis, si
quæ forte supererant, asportatis, præsidium deducunt. Achæis, quum
serius quam oportuerat auxilium misissent, persuadent Menalcidas et
Callicrates, ut Atticam terram hostiliter invadant. Verum quum et ex
aliis Graciæ partibus et e Lacedæmone ad hostem repellendum auxilia
convenissent, exercitum Achæi suum domum reportarunt.