_ Post Ionum discessum in Asiam Achæi illorum regionem sortiuntur, et
duodecim urbes incolunt — de Achæorum principibus et urbe Patris —
bellis, quibus interfuerunt Achæi — Chilone palæstrita et Adrasto
Lydo — rerum Græcarum conditione post Gallorum abitum in Asiam. _
Post Ionum profectionem Achæi fines eorum sorte inter se diviserunt
urbesque occuparunt; quarum duodecim apud universos Græcos illustres hæ
sunt: prima omnium Dyme ab Elide venientibus, tum Olenos, Pharæ, Tritæa,
Rhypes, Ægium, Cerynia, Bura; post has Helice, Ægæ, Ægira, et Pellene
quæ ad Sicyoniorum fines omnium postrema. In his domicilia sua
constituerunt Achæi et eorum reges, quum ante Iones eas incolerent. (2)
Primæ Achæorum imperii partes fuere penes Tisameni filios, Daimenem,
Spartonem, Tellin et Leontomenem. Nam eorum natu maximus Cometes multo
ante in Asiam cum classe transmiserat. Hi quos nempe enumeravi, et
præterea Damasias Penthilo Orestis filio genitus, Tisameni liberûm
patruelis, summæ rerum apud Achæos præfuerunt. Æquo tamen in regno jure
fuere a Lacedæmone profecti et ipsi Achaici nominis, Preugenes et ejus
filius, cui nomen Patreus. His urbem Achæi assignarunt, quæ ab hoc rege
postea Patræ nominata est. (3) De rebus bellicis Achæorum hæc memorari
possunt. Troicis temporibus Achæi, quum adhuc essent eorum in potestate
Lacedæmon et Argos, Græci nominis pars maxima fuere. Persis vero cum
Xerxe in Græciam invadentibus neque Leonidæ in Thermopylas, neque
Themistocli Atheniensium imperatori ad Eubœam et Salaminem classe
prœlianti præsto fuisse Achæos apparet, neque ulla vel in Atheniensium
vel in Lacedæmoniorum delectu est eorum facta mentio. (4) Quin et ad
Platæas pugnæ tempus prætermiserant: nam aliter in Græcorum communi
donario, quod Olympiæ dedicatum est, Achæorum nomen esset cum ceteris
inscriptum. Eos ego existimo patriam suam quosque tutari voluisse domi
manentes; simul etiam Troica victoria elati Lacedæmoniis, qui Dores
essent, se parere indignum ducebant; quod aperte longo post tempore
declararunt. Armis enim quum decernerent Lacedæmonii et Athenienses,
alacriter tulere auxilium Patrensibus Achæi; iidemque animo fuere et
sententia in Athenienses multo propensiore. (5) Communes vero Græcorum
expeditiones posteriores quod attinet, ad Chæroneam contra Philippum in
acie stetere. Fatentur tamen idcirco se in Thessaliam non movisse et
prœlio ad Lamiam inito non interfuisse, quod nondum e Bœotica clade se
recollegissent. At antiquitatis inter Patrenses interpretem mihi narrare
memini, ex omnibus Achæis unum Chilonem palæstritam ad Lamiam in
certamen prodisse; (6) sicut et ipse satis scio Lydum hominem Adrastum
privatis opibus et consilio Græcos juvisse. Huic Adrasto statuam ex ære
posuere Lydi ante Dianæ Persicæ ædem, addita inscriptione, oppetiisse
mortem Adrastum pro Græcis contra Leonnatum prœliantem. (7)
Thermopylarum autem saltum jam superantibus Gallis non Achæi soli, sed
universi Peloponnesii occurrendum sibi non putarunt. Nam quum nullam
omnino classem haberent Barbari, satis adversus eos magnum se præsidium
habituros sperarunt, modo ut Corinthiacum Isthmum quantum inter utrumque
mare a Lechæo promontorio ad Cenchreas interest, permunissent. Fuit hæc
tunc communis omnium Peloponnesiorum sententia. (8) Postea vero quam
Galli navigiis undecunque contractis in Asiam transierunt, eo in loco
erant Græcorum res, ut nulla sibi civitas posset alium imperium
vindicare. Lacedæmoniis enim tum Leuctrica clades, tum Arcadum in unicam
civitatem Megalopolin conventus, et Messeniorum vicinitas, quominus
pristinas vires reciperent, obstiterunt. (9) Thebanos adeo urbe ipsa
eversa afflixerat Alexander, ut annis non multis post a Cassandro
reducti ne sua quidem ipsorum satis tutari potuerint. Atheniensibus
denique benevolentia quidem Græcorum ob res post gestas minime defuit;
sed nondum eis tum a Macedonico bello requiescere licuerat.