_ Codri filii cum Ionibus et aliis Græcis coloniam in Asiam deducunt —
de tribus coloniis e Græcia deductis — Nelei in Miletum adventu et
de Milesiis — templo Apollinis Didymis et Diana Ephesia — Androclus,
Codri filius, Ephesum venit — de ejus nece et sepulcro — Priene et
Myunte ab Ionibus occupatis. _
Non multis post annis quum Medon et Neleus Codri filii de regno
dissiderent, negaretque Neleus regnum se Medontis ferre posse qui pede
altero claudicaret, rei cognitione Delphico oraculo permissa, respondit
vates, deberi Medonti Atheniensium regnum. Dimissi itaque in coloniam
Neleus et reliqui Codri filii, tum ex Atheniensibus quicunque nomina
dedissent, tam multo maximam Ionum manum abduxerunt. (2) Tertia fuit hæc
colonia, quæ extero duce et extera multitudine deducta est e Græcia.
Multis enim ante ætatibus Herculis fratris filius Iolaus Thebanus
Athenienses ac Thespienses in Sardiniam deduxit. Una vero ætate
priusquam Iones Athenis proficiscerentur, Lacedæmonios et Minyas e Lemno
a Pelasgis ejectos Theras Thebanus, Autesionis filius, in eam insulam
deduxit quæ, quum antea Calliste appellaretur, post ab eo Thera vocata
est. (3) Tertiam hinc deduxere coloniam Codri filii, Ionibus imperantes
quum nulla ipsis esset cum illis propinquitas, paterno siquidem genere
et avito a Codro et Melantho e Pylo Messenii, materno Athenienses fuere.
Contribuerunt in eam se coloniam Ionibus e Græciæ populis Thebani primum
Philotam secuti, Penelei nepotem; ex Orchomeniis Minyæ ob Codri liberûm
cognationem: Phocenses præterea, exceptis Delphis; Abantes etiam ex
Eubœa. (4) Phocensibus naves ad transmittendum dederunt et ipsi classis
duces exstiterunt Philogenes et Damon Athenienses, Euctemonis filii. Hi
omnes quum in Asiam appulissent, alios alii fines occuparunt. Neleus cum
sua manu Miletum tenuit. (5) Milesii autem ipsi de suis originibus hæc
commemorant. Per duas ætates Anactoriam fuisse totam eam regionem
nominatam, sub rege Anacte indigena et Asterio Anactis filio. Cretensium
vero classe Mileto duce in eam oram appulsa urbi, et agro ab eo nomen
immutatum. Venisse e Creta Miletum cum factione sua, quum Minoem regem
Europæ filium fugeret. Incolebant Cares eam Asiæ partem; ab iis
Cretenses in domicilii societatem recepti. (6) Occupata vero ab Ionibus
Mileto mares omnes interfecti, præter eos qui capta urbe fuga sibi
salutem quæsiere. Illorum conjuges et filias victores uxores duxerunt.
Nelei quidem sepulcrum non longe a portis est, ad lævam ejus viæ qua
Didymos itur. Apollinis quod Didymis templum est et oraculum, antiquius
est Ionum commigratione; multo vero etiam antiquius Ionum temporibus
Ephesiæ Dianæ fanum. (7) Neque tamen Pindaro nota de eo templo fuisse
omnia existimo, quum versibus prodidit, ab Amazonibus bellum Theseo
Atheniensium duci inferentibus conditum. Nam a Thermodonte profectæ
mulieres istæ sacrificarunt quidem Ephesiæ deæ et tum, quippe quæ
templum illud jam olim nossent, et quum eo tempore quo Herculem ac multo
ante Bacchum fugiebant, supplices eo se recepissent; ipsæ tamen ejus
operis auctores neutiquam fuere: verum Coressus homo indigena et
Ephesus, quem Caystri fluminis filium fuisse censent, hi templum illud
condiderunt. Et ab Epheso quidem ipsa etiam urbs nomen accepit. (8)
Incolebant tunc eam oram Leleges Carici nominis et Lydorum pars magna.
Habitabant vero circum templum supplicandi ac deprecandi causa tum alii,
tum et Amazonici generis mulieres. Androclus quidem Codri filius, Ionum
qui Ephesum venerant dux creatus, Lelegas et Lydos in superiore urbis
parte habitantes ejecit, sacræ vero areæ inquilini fœdere cum Ionibus
icto omni belli metu caruerunt. Samiis etiam Samum Androclus ademit,
eamque insulam ad quoddam tempus possederunt Ephesii, cum reliqua etiam
contiguarum insularum vicinia. (9) At enim quum pristinas recepissent
Samii sedes, Prienensibus contra Caras auxilium tulit Androclus; et
Græci e prœlio victores discedunt, ipse autem in pugna cecidit. Ejus
cadaver sublatum Ephesii sepulturæ intra fines suos mandarunt.
Monstratur Androcli sepulcrum hac ætate in via quæ est inter Dianæ et
Olympii Jovis media, ad portam Magnetidem. Insigne sepulcri est vir
armatus. (10) Iones qui Myuntem et Prienen colonis deductis
frequentarunt, Caras et ipsi his finibus exegerunt; et Myuntem quidem
Cyaretus Codri filius condidit: Prienes deducendæ Ionibus permisti
Thebani Philotan Penelei nepotem et Æpytum Nelei filium duces et
conditores habuerunt. Et Prienenses sane a Tabalo prius homine Persa,
deinde ab Hierone cive suo maximis affecti calamitatibus Ionico tamen
adhuc nomine censentur. (11) At Myuntem oppidani eo quem jam exponam
casu, urbem deserere coacti sunt. Parvus fuit in agro Myusio ad mare
sinus, quem Mæander fluvius oblimato ostio stagnum reddidit.
Stagnantibus vero marinis aquis tanta repente coorta est e palude
culicum vis, ut ea lue victi homines, urbem relinquere cogerentur. Rebus
omnibus suis, quæ auferri poterant, deorum etiam signis asportatis,
Miletum migrarunt. Mea certe ætate Myunte nihil exstat præter Bacchi
templum e candido lapide. Similis vero calamitas Atarnitis etiam, qui
infra Pergamum sunt, exitio fuit.