_ Dinomenis, Hieronis filii, donaria Olympiæ — de Hierone, Hieroclis
filio, et Dinomene — Arei, Lacedæmoniorum regis, et Arati aliorumque
donariis et signis. _
Proxime est æreus currus in quem vir ascendit. Currui adstant utrinque
singuli equi desultorii, quibus pueri insident. Sunt autem monumenta de
Olympicis victoriis Hieronis Dinomenis filii, qui fratri Geloni in
Syracusanorum tyrannide successit. At dona ista non sunt ab Hierone
missa, sed votum deo persolvit Dinomenes Hieronis filius. Currus Onatæ
Æginetæ, Calamidis qui utrinque stant equi et insidentes illis pueri
opera sunt. (2) Prope ad Hieronis currum vir est eodem quo Dinomenis
filius nomine, et ipse Syracusarum tyrannus, Hieron Hieroclis filius. Is
post Agathoclis, qui prius tyrannidem occuparat, mortem, novus est
Syracusanis tyrannus exortus, dominatu potitus centesimæ vicesimæ sextæ
Olympiadis anno secundo: ea vero Olympiade victor e stadio discessit
Idæus patria Cyrenæus. (3) Fuit huic Hieroni cum Pyrrho Æacidæ (_immo
Alexandri_) filio hospitium prius, deinde et affinitas, quod Pyrrhi
filia Nereis nupserat Geloni ejus filio. Et idem sane Hieron, quum
bellum Punicum ab Romanis de Sicilia gereretur et ejus insulæ pars major
in Carthaginiensium officio esset, primum ad illorum se studia adjunxit:
mox quum Romanorum copias majores et firmiorem esse amicitiam
intelligeret, ad eos descivit. (4) Hunc (_immo Hieronynum_) Dinomenes,
Syracusanus et tyrannidi infensissimus, de medio sustulit. Neque multo
post idem Hippocratem Epicydæ fratrem, qui quum paulo ante ab Herbesso
Syracusas venisset, multitudinem seditiosis fuerat vocibus sollicitare
aggressus, stricto telo est adortus: verum quum præsenti se ille animo
tueretur, Dinomenes satellitum impetu oppressus occubuit. Hieronis
statuas equestrem unam, alteram vero pedestrem, Olympiæ dedicarunt
Hieronis ipsius filii: opera fuere Miconis Syracusani Nicerati filii.
(5) Post Hieronis, Arei Acrotati filii, Lacedæmoniorum regis, et Arati
Cliniæ filii erectæ sunt statuæ. Est alia quoque Arei statua equo
insidentis: sed illam Elei dedicarant, Aratum Corinthii. Arei sane et
Arati mentio non est in superioribus commentariis prætermissa.
Renunciatus est Aratus de curuli certamine Olympiæ victor. (6) Timoni
Æsepi filio, homini Eleo, a quo ad Olympicum ludicrum missi equi sunt,
** hic æneus est currus: in eum virgo, Victoria quantum conjicio,
ascendit. Callonem deinde Harmodii filium, et Moschionis Hippomachum,
Eleos patria, qui cæstu pueros vicere, ibi positos videas. Illum Daippus
finxit: Hippomachi opifex ignoratur. Is adversarios tres dicitur
perculisse, neque plaga, neque vulnere in ulla corporis parte accepto.
(7) Erecti ibidem sunt, Theochrestus Cyrenæus, qui equos Libyum more
aluit, et avus paternus ei cognominis: tulere uterque Olympicas de
equorum ludicro palmas. Isthmicam præterea Theochresti patrem coronam
cepisse indicat currus inscriptio. (8) Agesarchi Hæmostrati (_?_) filii
Tritæensis de virili in Olympia pugilatu, in Isthmo etiam, Pythone et
Nemea victorias elegi testantur: quibus quum Arcades Tritæenses
appellantur, esse id a vero alienum comperi. Nam illustrium Arcadiæ
civitatum non sunt origines et conditores incogniti, quæ vero ab initio
obscuriores propter imbecillitatem ac deinde auctæ, eæ in Megalopolitano
nomine comprehenduntur ex communi Arcadum populi decreto. (9) At nullam
omnino aliam Tritæam quam quæ Achæorum fuit invenias. Tunc autem quam
versus illi scripti fuere, facile quis existimarit Arcadici Tritæenses
nominis fuisse, quemadmodum et nunc Arcades sunt qui se Argivis
contribuerunt. Agesarchi statuam Polyclis filii fecere, de quibus etiam
posterius mentionem faciemus.