_ Athletarum signa Olympiæ posita porro enumerantur — de Damarchi
mutatione in lupum narratio — de Timanthe ejusque vitæ exitu —
Timasithei rebus gestis et morte. _
Socratis vero Pellenensis, a quo pueri cursu superati, et Amertæ Elei,
qui pueros item in Olympica palæstra prostravit, idemque Pythicis ludis
viros certamen ingressos, deinceps positas imagines videas. Superiorem
qui fecerit, non traditur: Amertæ effigiem fecit Phradmon Argivus.
Euanoridas Eleus puerilis luctæ victoriam Olympiæ ac Nemeæ adeptus. Idem
quum Hellanodica factus est, ipse etiam eorum, qui ludis Olympicis
vicerant, nomina conscripsit. (2) De pugile vero Parrhasio ex Arcadia,
cui nomen Damarcho, quæ memoriæ prodita sunt, præter Olympicam
victoriam, fabulatorum hominum figmenta esse arbitror, quod scilicet in
Jovis Lycæi sacris in lupum conversus decimo rursus anno pristinam
recepisset hominis figuram: quod certe commentum ex Arcadum ipsorum
sermone neutiquam ortum videri potest. Ejus enim rei nulla est in statuæ
Olympicæ inscriptione mentio. Ea sic se habet:
Dinytta genitus Damarchus, dedicat hancce
effigiem, Arcadico Parrhasius genere.
Hactenus versus illi loquuntur. (3) At Eubotas Cyrenæus, quum ei Libycum
oraculum victoriam e curriculo prædixisset, statuam ante ipse faciundam
sibi curavit, eamque quo die palmam est adeptus eodem etiam dedicavit.
Vicisse eundem curuli quoque certamine ea ipsa Olympiade memorant: quam
tamen, quod ludis Arcades præfuerint, Elei pro adulterina habent. (4)
Cleonæo Timanthi, qui virilem coronam pancratii accepit, Myron
Atheniensis; Baucidi vero Trœzenio, qui luctatores vicit, Naucydes
statuam fecere. Huic Timanthi vitæ exitum in hunc modum contigisse
tradunt: abjunxerat se ætatis causa ab athletarum certaminibus; attamen
quo vires pristinas exercitationibus tueretur, magnum quotidie arcum
intendebat. Verum quum peregre profectus exercitationem illam intendendi
arcus intermisisset, eam reversus domum voluit repetere. Sed enim quum
non amplius valeret, rogo exstructo vivum se in ignem conjecit. Hoc vero
et similia qui fecerit aut in posterum sit facturus, mea profecto
sententia, insaniæ potius affinis videri possit, quam laudem
fortitudinis assequatur. (5) Post Baucidis imagines sunt athletarum ex
Arcadia: Euthymenes primum e Mænalo, palma accepta de virili palæstra,
quum prius etiam de puerili unam cepisset: ex Pellana deinde Azan
Philippus de pugilatu inter pueros victor: tum Critodamus e Clitore, et
ipse e cæstuum puerili ludicro victor renunciatus. Horum imagines
fecerunt, Euthymenis pueri Alypus, Damocriti Cleon, Philippi Azanis
Myron. De Promacho Pelleneo Dryonis filio pancratiaste tunc erit agendi
locus, quum ad Achæorum res gestas deducta fuerit oratio. (6) Non longe
a Promacho, Timasitheo Delpho statua posita est, Ageladæ Argivi opus.
Duas hic Olympicas de pancratio, tres Pythicas palmas abstulit. Ejusdem
fuit et belli gloria insignis, ob audaciam nec minorem felicitatem:
extremi tamen prœlii fatalis ei fuit conatus. (7) Quum enim Isagoras
Atheniensis ipsam Athenarum arcem dominandi cupiditate incitatus
occupasset, particeps fuit ejus facinoris Timasitheus. Quare iis
oppressis, qui se in arcem concluserant, capitis damnatus Atheniensibus
injuriæ pœnas dedit.