_ De oppido Methanis in isthmo Trœzeniorum — balneis calidis — remedio
contra Africi venti noxios flatus — parvis insulis, quæ Pelopis
insulæ dicuntur — urbe Hermione et memorandis in via ad illam —
promontorio Scyllæo — promontorio Bucephala et insulis Haliussa,
Pityussa, Aristeris, Tricrana, et monte Buporthmo — insulis Aperopia
et Hydrea — reliquiis priscæ urbis Hermionensium — monte Prone et
templis Veneris ejusque cultu in urbe Hermione. _
Trœzenii agri pars isthmus est, qui per longum spatium in mare
porrigitur. In eo non magnum oppidum supra mare Methana incoluntur.
Isidis fanum habet, et in foro Mercurii signum et alterum Herculis. Ab
eo oppido stadia ferme triginta absunt calidarum aquarum balneæ. Aquas
eas e scatebris primum erupisse aiunt, Antigono Demetrii filio in
Macedonibus regnante: non autem primo statim impetu aquas illas
erupisse, sed primum copiosum ignem e terra exæstuasse, deinde igni
exstincto aquas illas se ostendisse, quæ usque ad nostram ætatem inde
scatent, calidæ, et vehementer salsæ. Ei, qui hic laverit, non est in
propinquo aqua frigida, neque in proximum mare se immittere ibique sine
periculo natare licet; nam id tum alias ibi belluas, tum canes præbet
plurimos. (2) Quod vero mihi magnæ Methanis admirationi fuit, id jam
scribam. Africus e Saronico sinu agrum et vineas perflans, novos
pampinos acriter torret. Id quoties accidit, vento etiamnum spirante,
viri duo gallum gallinaceum pennas per totum corpus albas habentem in
contrarias partes distractum lacerant, ac deinde dimidiam uterque galli
partem præferens cum cursu vites ambiunt: mox in eum ipsum locum, unde
currere cœperunt, rursus congressi, avem ibi defodiunt. (3) Hoc ab illis
excogitatum est contra Africi flatus. Jam parvas illas insulas, quæ ante
continentem terram sitæ sunt, novem numero, Pelopis appellant: quarum
unam, quum pluit, a pluvia rigari negant: quod an ita sit, perspectum
non habeo: id certe, qui circa Methana colunt, affirmant. Equidem ipse
vidi homines, qui sacris et incantamentis grandinem averterent. (4)
Methana ipsa Isthmus Peloponnesi est. Isthmo vero Trœzenis finitima est
Hermione. Priscæ urbis conditorem Hermionenses ipsi fuisse aiunt
Hermionem Europis filium. Ipsum Europem, ut maxime Phoronei fuerit,
nothum certe filium fuisse, Trœzenius Herophanes scriptum reliquit: non
enim ad Argum Phoronei e Niobe filia nepotem Argivorum imperium fuisse
perventurum, si legitimum Phoroneus filium habuisset. (5) Ego tamen, si
vel legitimum filium Europem ante Phoroneum fata abstulissent, affirmare
posse mihi videor nunquam illum Niobes filio parem potestate futurum
fuisse, quum hic Jovis esse putaretur. Posterioribus temporibus etiam
Hermionem Dores Argis veluti coloni habitatum venerunt; nec ullum eis
bellum intercessisse opinor; id enim si fuisset, diceretur utique ab
Argivis. (6) Via quæ a Trœzene Hermionem ducit, in eadem est parte, in
qua saxum illud, quod, quum Sthenii Jovis ara ante diceretur, postquam
agnitionis monumenta sustulit Theseus, Thesei cœptum est nuncupari. Ab
eo itaque saxo montanam viam tenentes ad Apollinis Platanistii
cognomento ædem perveniant. Ibi vicus Ilei, et in eo Cereris et
Proserpinæ cellæ. Ad mare, ubi Hermionensis agri fines, Cereris templum,
cui Thermasiæ cognomentum. (7) Abest hinc octoginta maxime stadia
promontorium Scyllæum, cui a Nisi filia nomen. Nam posteaquam per ejus
proditionem Nisæam et Megara Minos cepit, non modo uxorem eam non duxit,
verum etiam suis, ut in mare illam abjicerent, imperavit. Mortuam æstus
ad promontorium hoc detulit: neque vero ejus uspiam sepulcrum
ostenditur; nam cadaver insepultum jacuisse aiunt, usquedum a marinis
volucribus discerptum est. (8) A Scyllæo urbem versus navigantibus
alterum se promontorium ostendit, Bucephala nomine. Juxta aliquot
insulæ. Earum prima Haliussa portum habet ad navium appulsum perquam
idoneum. Proxima Pityussa: tertiam Aristeras nominant. Has prætervecti
aliud promontorium offendant e continenti prominens: Colyergiam
appellant. Succedit Tricrana insula; et mons se in mare de Peloponneso
attollens, Buporthmus. In eo Cereris et Proserpinæ templum, Minervæ
aliud, cui Promachorma cognomentum. (9) Ex adverso Buporthmi insula est,
Aperopia nomine. Ab ea non longe abest alia insula, quæ Hydrea dicitur.
Post hanc per continentem lunari specie pertenditur litus planum: inde
salebris ac rupibus præceps est litus usque ad templum Neptuni. Hoc
incipiens, qua parte mari ab ortu alluitur, protenditur ad occasum. In
eo portus aliquot. Longitudo ejus oræ stadium circiter septem: latitudo,
qua maxima, stadium trium, nihilo plus. (10) In hac prisca fuit
Hermionensium urbs. Exstant ibidem aliquot fana: Neptuni in ipso oræ
principio. Unde vero a mari ad altiores oræ partes ascenditur, Minervæ
delubrum: et in proximo loco stadii manent fundamenta, in quo exercere
se solitos fuisse Tyndari filios dicunt. Altera etiam est Minervæ ædes
non magna, cujus tectum collapsum est. Solis præterea templum, et
Gratiarum aliud. Porro erectum et Serapidi et Isidi fanum: ambiunt
maceriæ e prægrandibus et lectis lapidibus. In eo septo sacra Cereri
arcana faciunt. (11) Hæc in ea ora habent Hermionenses. Quæ ætate nostra
exstat eorum urbs, a promontorio, in quo Neptuni illud fanum, abest ut
maxime stadia quattuor; et e plano primum loco molliter surgente clivo
se erigit. Collem, in quem se attollit, Pronem (_Jugum_) nominant. Muro
undique urbs ambitur. Multa illa quidem, qua literarum monumentis
ornentur, habet: sed quorum in primis mentionem faciendam censui,
Veneris ædes est, cui Pontiæ (_Marinæ_) eidem et Limeniæ (_Opportunæ_)
cognomina. Signum ejus e candido lapide, quum magnitudine insigne, tum
opere reliquo dignum spectatu. (12) Est et aliud Veneris templum. Inter
ceteros qui habentur huic deæ ab Hermionensibus honores ea religio
observatur, ut virgines, quin et viduæ, qui in viri manum conventuræ
sunt, omnes rem ei divinam ante nuptias in hoc templo faciant. Cereri
vero Thermasiæ templa duo dicata: alterum in finibus Trœzeniorum, quum
pagi adhuc essent: alterum vero in ipsa urbe.