_ De insulis Trœzeniorum, Hiera, ante Sphæria dicta — Calauria et
memorandis in ea — Demosthenis monumento et Homeri cæcitate ac
paupertate — Demosthene et Harpalo. _
Jam vero de iis insulis, quæ ad Trœzeniorum ditionem pertinent, una est
continenti terræ adeo propinqua, ut pedibus in eam transiri possit. Quæ
quum ante diceretur Sphæria, ea, quam subjiciam, de causa Hiera nominata
est. Sphærus in ea, quem Pelopis fuisse aurigam dicunt, sepulcrum suum
habet. Huic Æthra facto per somnium Minervæ monitu inferias missura,
quum in eam insulam transisset, cum ea Neptunum congressum dicunt. Eam
ob rem Æthram Minervæ Apaturiæ (_Fallacis_) delubrum dedicasse
insulamque, Sphæria quæ ante dicebatur, Hieram nominasse. Instituisse
eandem, ut Trœzeniorum virgines ante nuptias zonam Apaturiæ Minervæ
dicarent. (2) At Calauriam Apollini dicunt ab initio sacram fuisse, quo
scilicet tempore Delphi Neptuni erant. Narratur etiam, permutasse deos
inter ipsos ea loca. Qua de re oraculum etiam quoddam proferunt:
Par fuerit Delonque Calaureamque habitare,
et Pytho sacram, et patientem Tænaron auræ.
Est itaque in Calauria regione sanctissimum Neptuni fanum, in eoque
sacerdotio fungitur virgo usque ad nuptiarum maturitatem. (3) Inter fani
septum Demosthenis sepulcrum est, in quo mihi videtur, uti in Homero
multo ante, quam iniqua bonis fortuna sit, ostendisse. Neque enim
contenta, oculis Homerum privasse, ut priori malo aliud calamitatis
genus adderet, inopia oppressum, victum sibi emendicantem, errare per
omnes prope terras coegit. Demostheni vero jam grandi natu exilii
experiundi et consciscendæ sibi mortis necessitatem obtulit. Ac de
Demosthene quidem multa quum ab aliis, tum ab ipsomet dicta sunt, ex
quibus satis liquet, non cepisse ipsum ullam ejus pecuniæ partem, quam
ex Asia attulerat Harpalus. Sed qui fuerit hac de re postea sermo, hoc
loco commemorabo. (4) Harpalus Athenis fugiens quum in Cretam navibus
trajecisset, non multo post a servis, quorum opera utebatur, occisus
est. Sunt tamen qui dicant, Pausaniæ Macedonis eum dolo interfectum.
Deinde Harpali dispensatorem Rhodum fugientem Philoxenus item Macedo
comprehendit, idem, qui et Harpalum ab Atheniensibus sibi dedi
postularat. Habita itaque quæstione de iis omnibus, qui ab Harpalo
pecuniam cepissent, eorum omnium nomina in literis perscripta Athenas
misit. (5) In his literis omnes qui acceperant percensuit, quantumque
singuli accepissent: Demosthenis tamen, etsi fuerat Alexander in eum
animo offensissimo, et Philoxenus ipse privatim cum illo simultates
exercuerat, nullam prorsus mentionem fecit, Honores certe Demostheni
adhuc et in aliis Græciæ partibus, et apud Calauriæ incolas habentur.