_ De templo cum duplici aditu in via, quæ Argis Mantineam ducit — vico
Œnoe ab Œneo nominato — monte Artemisio et fontibus Inachi — vico
Lyrcea et facium festo — vico Orneæ dicto ejusque memorandis —
memorandis in via Epidaurum versus et Prœti cum Acrisio pugna —
Tirynthis reliquiis, muris a Cyclopibus exstructis — vico Midea —
vico Lessa et monte Arachnæo. _
Quæ vero Argis Mantineam ducit via, non est omnino eadem, qua Tegeam
iter est: verum hæc a porta initium habet, loco ei, quam Dirada diximus
appellari, proxima. In hac via templum erectum est aditu duplici, quorum
alter ad orientem, alter ad occasum conversus est: in illo Veneris
ligneum simulacrum; in altero ad occasum Martis positum est. Utrumque
Polynicis et Argivorum qui auxilio ei fuerunt in persequenda fratris
injuria, dona fuisse aiunt. (2) Hinc progressus quum torrentem
trajeceris, cui nomen Charadro, ad vicum accedas qui Œnoe dicitur, ab
Œneo (ut Argivi dicunt) nuncupata. Œneum enim aiunt Ætoliæ regno pulsum
ab Agrii filiis ad Diomedem Argos confugisse: illum vero, ducto in
Calydoniam exercitu, Œnei quidem injurias ultum, negasse tamen se posse
illic permanere. Hortatum itaque esse, ut se Argos sequeretur: quod quum
fecisset, tum alios ei honores perinde atque æquum fuit paterno avo,
habuisse, tum vero vicum eum, in quo e vita excessit, Œnoen vocasse.
Hinc igitur Argivis est Œnoe. (3) Supra Œnoen Artemisium mons est, et in
ejus jugo Dianæ templum. In eodem monte sunt etiam Inachi amnis fontes,
haudquaquam illi dubii, etsi aqua minime longum per spatium supra terram
est. Illic nihil aliud visitur, quod quemquam possit magnopere detinere.
(4) Ab eadem porta, quæ ad Diradem est, via altera Lyrcean deducit. In
hoc oppidum confugisse dicitur Lynceus, quum de quinquaginta fratribus
unus est necis periculo liberatus; atque hinc face prolata signum
dedisse. Ita enim ei cum Hypermnestra convenisse, ut, quum Danai
insidias effugiens in tutum se aliquo recepisset, inde facem ostentaret.
Ipsam etiam vicissim Hypermnestram aiunt a Larisa facem protulisse, quo
se significaret periculum omne evasisse. In cujus rei memoriam Argivi
quotannis facium festum celebrant. (5) Oppidum quidem ante Lyncea
vocabatur: verum quum Lyrcus idem postea tenuisset nothus Abantis
filius, ab eo Lyrcea nomen accepit. In ejus ruinis et alia exstant nihil
omnino digna, quorum fiat mentio, et pila cum Lyrci statua. Argis Lyrcea
abest stadia ferme sexaginta: totidem ab Orneis. Ac Lyrceæ mentionem in
Græcis, qui sunt ad Trojanum bellum profecti, percensendis nullam omnino
fecit Homerus: nam ea jam tum ætate desertum id oppidum fuit. Orneæ vero
incolumes erant, et ab Homero, proinde ut loco priores in Argivorum
finibus sunt, ita prius quam aut Phlius aut Sicyon nominantur. (6) Nomen
habuere ab Orneo Erechthei filio: cui Peteus genitus est filius, Peteo
Mnestheus is, qui Agamemnonem cum Atheniensibus in evertendo Priami
regno juvit. Ejecti vero postea sedibus suis Orneatæ ab Argivis, eorum
civitatis inquilini facti sunt. Est Orneis Dianæ fanum: in eo ligneum
stat signum. Exstat et ædes altera, diis eadem omnibus dicata. Ultra
Orneas sunt Phliasiorum et Sicyoniorum fines.
7. Qua Argis in Epidauriorum agrum iter est, ad dexteram ædificium
surgit pyramidis forma. In eo scuta, ea figura, qua sunt Argolici
clypei. Commissam eo ipso in loco inter Prœtum et Acrisium pugnam de
regno æquo Marte memorant: pacem postea inter eos conciliatam, quod
neutrius satis firmum sine alterius opibus esse posset imperium:
congressos autem tunc primum cum scutata utrinque acie. Atque iis
quidem, qui ex utroque exercitu ceciderant, quod res inter cives et
propinquos gesta fuerat, commune ibi sepulcrum est erectum. (8) Hinc
progressis ad dexteram se Tirynthis ruinæ ostendunt. Etiam Tirynthios
ejecerant Argivi, quod, iis in civitatem suam receptis, augeri civium
multitudine suam urbem voluerunt. Tiryntha quidem heroem, a quo urbi
nomen, Argi filium, Jovis nepotem fuisse perhibent. Urbis muros, qui
soli inter ruinas reliqui sunt, Cyclopum sunt opus: exstructi vero sunt
e rudibus lapidibus, quorum singuli ea magnitudine sunt, ut ne minimus
quidem eorum loco moveri possit jumentorum bigis. Parvi vero inserti
sunt olim lapides, ut per eos majores aptiore structura coagmentarentur.
(9) Qua ad mare descenditur, Prœti filiarum thalami sunt. Quodsi in
militarem viam redeas, ad Mideam, quæ ad ejus lævam est, venias.
Regnasse hic ferunt Electryonem Alcmenæ patrem: ætate quidem nostra ita
deleta est Midea, ut sola area restet. (10) Qua Epidaurum recta
contenditur, vicus est Lessa, in quo Minervæ delubrum, et deæ ligneum
signum, nihil omnino ab eo differens, quod in Larisa arce est. Supra
Lessam Arachnæus mons: Sapyselaton quum ante diceretur, regnante Inacho
ita cœptus est appellari. In eo aræ Jovis et Junonis, ad quas in magna
soli siccitate immolant.