_ De Temeno et Deiphonte — Argivis regnum cum republica mutantibus —
templo Apollinis Lycii a Danao exstructo — Bitone — Phoroneo ignis
inventore — Hypermnestra et Venere Nicephoro — Linorum sepulcris —
aliis memorandis. _
Temenus vero Deiphonte Antimachi filio, Thrasyanoris nepote, pronepote
Ctesippi, abnepote Herculis, suis ipsius filiis præteritis, quum ad
bella omnia tum ad res ceteras gerendas socio et consiliario utebatur.
Quem quum sibi etiam generum ante adscivisset, ac Hyrnethoni filiæ plus
multo quam ceteris liberis studeret, in suspicionem venit, ne regnum
quoque in ipsam et Deiphontem esset translaturus. Quare insidiis illum
filii de medio sustulerunt. Eorum deinde natu maximus Cisus regnum
tenuit. (2) At Argivi, qui ex antiquissimis temporibus libertatis et
juris æquabilis perstudiosi erant, regiam potestatem usque eo in ordinem
coegerunt, ut Medoni Cisi filio ejusque posteris nihil omnino aliud quam
nomen regni reliquerint. Meltam vero Lacedis filium, decimum Medonis
posterum, damnatum populus imperio prorsus exuit. (3) Apud Argivos in
urbe longe omnium templorum est nobilissimum Apollinis Lycii, in quo
quod ætate nostra exstat dei signum, Attali fuit Atheniensis opus.
Antiquissimum e ligno Danaus dedicavit cum ipsa æde. Fuisse vero illis
temporibus signa omnia e ligno, et inprimis quæ Ægyptii fecissent,
crediderim. Ac Lycium quidem Apollinem hujusmodi de causa dedicavit
Danaus. Quum Argos venisset, de regno cum Gelanore Sthenelæ filio
contendit: ac quum eorum uterque ad populum multa, et ea maxime
probabilia et juri consentanea dixisset, neque omnino, quæ Gelanor
afferebat, minus æqua viderentur, causa a populo, ut ferunt, ampliata
est in crastinum. (4) Postero die prima luce in boum gregem pro muris
pascentium lupus impetum fecit; atque is taurum ipsum gregis ducem
adortus est. Visum est Argivis, Gelanori cum tauro, cum lupo esse Danao
aptissimam convenientiæ rationem: quod scilicet, uti lupus animal est
homini minime familiare, sic propemodum ad id temporis nulla fuisset
Danaus Argivorum usus consuetudine. Quare quum taurum lupus confecisset,
e re nata Argivi Danao imperium adjudicarunt. Tunc Danaus lupum ab
Apolline immissum arbitratus, Lycii (_Lupini_) Apollinis ædem condidit.
(5) In ea dedicatum est Danai ipsius solium, et Bitonis posita statua,
vir humeris taurum portans. Versibus enim Lyceas testatum reliquit, quum
sacra Jovi destinata solenni pompa Nemeam ab Argivis deducerentur,
Bitonem eo fuisse corporis robore, ut sublatum taurum portaret. Non
longe ab hac statua ignem accendunt: Phoronei ignem appellant. Neque
enim iis assentiuntur, qui traditum a Prometheo ignem hominibus dicunt,
quum ignis inventum ad Phoroneum referre velint. (6) Lignea Veneris et
Mercurii simulacra, alterum Epei opus, Hypermnestræ donum fuisse alterum
dicunt. Hypermnestram enim Danaus in judicium vocavit eo crimine, quod
una ex omni filiarum numero patris imperata facere neglexisset. Nam qui
ex Lyncei salute se periculo carere non posse putaret, ab ea, quæ
mandatum facinus, uti sorores, non perpetrasset, insigni se notatum
infamia interpretabatur. At Argivorum illa sententiis absoluta, in ejus
judicii memoriam Venerem Nicephoron (_Victricem_) dedicavit. (7) In ipso
templo Ladas est, qui pedum celeritate cunctos anteivit ætatis suæ
homines. Mercurius etiam, e sublata testudine lyram facere meditans. Pro
æde solium est, in quo incisa est tauri et lupi pugna: incisa etiam
virgo, quæ lapidem in taurum mittit. Dianam illam virginem esse putant.
Hæc Danaus dicavit, et loco proximo columnas cum ligneis Jovis et Dianæ
signis. (8) Sepulcra ibidem sunt Lini Apollinis filii ex Psamathe
Crotopi filia, et Lini, ut ferunt, ejus qui carmina fecit. Verum quæ ad
hunc magis pertinent, in alium historiæ locum aptiorem differo. Nam de
Psamathe satis multa, qua in parte Megarensium res persecuti sumus,
exposuimus. Præter illa est ibidem Apollinis Agyiei (_Vialis_) signum,
et Hyetii (_Pluvii_) Jovis ara: ad quam, qui fœdus de Polynice in regnum
Thebarum restituendo percusserunt, conjurationem fecere, si Thebas
exscindere non potuissent, mortem omnino se oppetituros. De Promethei
autem monumento minus quam Opuntii, quæ veritati sint consentanea, mihi
videntur Argivi dicere.