_ De Epopei adventu e Thessalia — Antiopes raptu et Epopei bello cum
Nycteo gesto — Lamedonte — Sicyone ejusque natalibus et posteris —
reliquis Sicyoniorum regibus et rebus. _
Corace vero sine liberis mortuo, Epopeus, qui id temporis e Thessalia
venerat, imperium sibi vindicavit. Hoc primum regnante hostilem
exercitum tradunt in fines suos invasisse, quum ante perpetua pace usi
fuissent. Ejus vero belli hujuscemodi causa perhibetur. Antiopes Nyctei
filiæ celebre fuit ob formæ excellentiam apud Græcos nomen: quam fama
proditum etiam est non Nycteo, sed Asopo amne, qui Thebani et Platæensis
agri fines intersecat, genitam. (2) Eam Epopeus, sive uxorem sibi ante
petiverit, sive audacia consultrice impulsus initio fuerit (incertum
enim est), rapit. Hanc injuriam quum armis Thebani persequerentur,
commisso prœlio, Nycteus vulnus accepit. Ipse etiam Epopeus saucius ex
acie, victoria tamen potitus, discessit. Nycteus, quum sui eum Thebas
ægrum reportassent, non ita multo post moriens regni administrationem
Lyco fratri ad tempus reliquit, Labdaco Polydori filio, Cadmi nepote,
cujus ipse ante tutor fuerat, in ejus tutelam tradito: a quo multis
precibus contendit, ut majore exercitu in Ægialeam ducto Epopeum
ulcisceretur, atque ipsam etiam Antiopen, si capere posset, male
mulctaret. (3) Epopeus interea pro victoria ludis sacrisque peractis,
Minervæ templum erexit: ac opere jam absoluto deam est precatus, sibi
signum aliquod ut daret, num ei accepta fuisset fani dedicatio. Statim
itaque oleum tradunt ante templum fluxisse. Verum et ipse Epopeus paulo
post ex vulnere negligentius curato diem suum obiit. Quo factum est ut
belli causa remota fuerit: siquidem Lamedon, qui in regnum ei successit,
Antiopen Lyco dedidit. Quæ quum Thebas reduceretur, in ipsa, quæ
Eleutheras ducit, via partu levata est. (4) Qua de re versus hosce fecit
Asius Amphiptolemi filius:
Antiope peperit Zethum atque Amphiona dium,
Asopo celeri currenti vortice nata:
Juppiter hos genuitque simul regnator Epopeus.
Sed hos ad augustiores natales retulit Homerus, et Thebas ab illis
primum conditas dicit, quippe qui, uti mihi videtur, inferiorem urbem a
Cadmea distinguat. (5) Porro Lamedon regno inito uxorem Atheniensem
duxit Pheno Clytii filiam. Bello mox contra Achæi filios Archandrum et
Architelem suscepto, ex Attica belli gerendi sibi socium Sicyonem
adscivit, data ei in matrimonium Zeuxippe filia: a quo postea jam regnum
adepto et regio tota Sicyonia, et urbs, quæ ante Ægialea fuit, Sicyon
nuncupata est. Ac Sicyonem quidem ipsum non Marathone Epopei filio, sed
Metione Erechthei genitum ferunt: quibus Asius assentitur. Nam Hesiodus
Erechtheo Sicyonem, Ibycus Pelopi filium attribuit. (6) E Sicyone vero
Chthonophyle gignitur: quæ Mercurio Polybum peperisse narratur: ex
eademque et Phliante Bacchi filio, qui habuit eam in matrimonio,
Androdamas nascitur. At Polybus Lysianassam filiam Talao Biantis filio
Argivorum regi locavit. Ad Polybum Adrastus Argis ejectus Sicyonem
confugit: mortuoque Polybo, regnum ipse adiit. Post Adrasti deinde in
patriam reditum Ianiscus Clytii ejus nepos, cujus filia cum Lamedonte
nupta fuerat, ex Attica veniens regnum iniit: a cujus obitu Phæstus e
filiis Herculis, ut vulgo ferebatur, unus regnat. (7) Sed quum is ex
oraculi responso in Cretam migrasset, Zeuxippus Apollinis e Syllide
(_Hyllide?_) nympha filius regnum dicitur obtinuisse. Qui quum
decessisset, Agamemnon Sicyoniis et regi Hippolyto Rhopali filio, Phæsti
nepoti, bellum intulit. Is opibus diffisus suis, Agamemnonis et
Mycenæorum se imperata facturum spopondit. Hippolyto huic Lacestades
filius fuit. Phalces autem Temeni filius cum Doribus Sicyonem nocturno
impetu occupavit: in eum tamen, quod ex Herculis nepotibus esset, nihil
acerbe aut crudeliter commisit, quin imo imperium cum eo communicavit.
Ex eo Sicyonii Dores facti, et inter Argivos censeri cœpti.