_ De Alcmenæ sepulcro — loco Rhun dicto — aliis sepulcris et templis —
Alcathoo et leone Cithæronio — Pandionis heroo — Hippolyte Amazone —
Tereo, Procne et Philomela. _
Ab ea arcis parte, quæ ad septentriones est, descendentibus Alcmenes se
ostendit monumentum, proxime ad Olympii Jovis ædem. Proficiscentem enim
eam Argis Thebas in Megarensium finibus in ipsa via mortuam ferunt:
inter Herculis vero filios disceptatum, partim ejus cadaver Argos
reportare, partim Thebis sepelire volentibus, quum Herculis ex Megara
filiorum et Amphitryonis Thebis essent sepulcra. Sed respondit Delphicus
Apollo de ea re consulentibus, eam in Megarico agro sepeliri satius
esse. (2) Hinc me rerum patriæ suæ peritus interpres in vicum deduxit,
quem Rhun (_Fluxum_) appellari dixit, ob eam videlicet causam, quod ex
imminentibus oppido montibus quondam in eum aqua defluebat: eam vero
aquam alio Theagenes tyrannus derivavit, et in eo ipso, unde aquam
deduxerat, loco Acheloo aram dedicavit. Prope est Hylli Herculis filii
monumentum, qui cum Echemo Arcade Aeropi filio singulari certamine
depugnavit. Quis vero hic Echemus fuerit, qui Hyllum occidit, in alia
historiæ parte exponam. Hyllus ipse Megaris sepultus est: ut recte
quidem hæc Heraclidarum expeditio appellari possit, in Peloponnesum
suscepta, Oreste regnante. (3) Non longe ab Hylli monumento est Isidis
ædes, et secundum eam Apollinis ac Dianæ. Hanc dedicasse Alcathoum,
leone, quem Cithæronium appellarunt, confecto; et ab eo leone quum
alios, tum Megarei regis sui filium Euippum laniatum fuisse tradunt.
Quum enim natu major filiorum, cui Timalco nomen, cum Castore et Polluce
Aphidnam oppugnatum venisset, fuissetque a Theseo interfectus, Megareum
aiunt, orbatum filiis, et filiæ nuptias et regnum ei spopondisse, qui
Cithæronium leonem confecisset. Alcathoum igitur Pelopis filium, ausum
cum bellua congredi, ex eo certamine victorem discessisse. Regno itaque
potitum, Agroteræ Dianæ et Agræi Apollinis templum dedicasse. (4) Et hæc
quidem ad hunc modum facta dicunt. Ego vero velim quidem ea scribere,
quæ Megarensium sermonibus congruant, id tamen qui fieri possit ut in
omnibus faciam, non reperio. Nam leonem Cithæronium ab Alcathoo
confectum ut credam, facile adducor: Timalcum vero Megarei filium quis
unquam literis prodidit cum Castore et Polluce Aphidnam venisse? Sed ut
maxime venerit, quî potuit a Theseo interfici, quum Alcman carmine, quod
in Castoras fecit, scriptum reliquerit, eo tempore, quo illi expugnatis
Athenis Thesei matrem captivam abduxerunt, Theseum ipsum domi non
fuisse? (5) Neque etiam, quæ Pindarus scripsit, ab illis diversa sunt:
qui addit, Theseum affinitatem Castorum sibi expetisse: quare domo
profectum, ut Pirithoum prius, celebres illas fama nuptias affectantem,
adjuvaret. Sed quicunque ille fuerit, qui gentilitates persecutus est,
eadem nimirum fuit, qua Megarenses, inscitia, si utique Theseus a Pelope
genus duxit. Sed nimirum Megarenses de industria veritatem non tam
ignorant, quam ambagibus involvunt. Quod enim fateri prorsus nolunt,
Niso regnante urbem captam, successisse ei Megareum generum, Megareo
Alcathoum comminiscuntur. (6) Verum Niso jam mortuo, et eversis
Megarensium rebus, constat ab Elide Alcathoum venisse. Testimonio mihi
fuerit, quod muros ipse de integro erexit, quorum fuerant veterem
ambitum Cretenses demoliti. Sed de Alcathoo ac leone, sive is eum in
Cithærone, sive quo alio in loco occiderit, deque Dianæ Agroteræ et
Apollinis Agræi dedicatione hæc hactenus. Jam vero ex hoc templo
descendentibus in conspectu est Pandionis sacellum. Sepultum quidem
Pandionem eo loco, qui scopulus Æthyiæ Minervæ appellatur, ante diximus.
Sed eidem parentant intra urbem etiam Megarenses. (7) Propinquum est
Pandionis sacello Hippolytæ monumentum, de qua quæ Megarenses dicunt,
non prætermittam. Quum Amazones ob captam Antiopen bello Athenienses
lacessissent, a Theseo superatæ sunt. Quumque earum multæ in prœlio
cecidissent, Hippolyten tradunt, Antiopes sororem, cui feminarum ille
parebat exercitus, Megara cum paucis aufugisse: ibi quum re male gesta
animum despondisset, præsertim quod se Themiscyram in patriam suam
redire posse desperasset, præ animi angore e vita excessisse: sepultam
vero eo, quo diximus, loco, et ejus sane monumentum Amazonici clypei
formam præ se fert. (8) Ab eo non longe abest Terei sepulcrum, ejus qui
Prognen Pandionis filiam uxorem duxit. Regnavit, autem Tereus, ut
Megarenses dicunt, circa Pagas (_Fontes_) quæ Megaridis appellantur: uti
vero ego existimo, atque indicant quæ adhuc exstant vestigia, Daulide
supra Chæroneam. Ejus enim Græciæ, quæ nunc Hellas appellatur, multas
olim partes barbari tenuerunt, quas post allatam Philomelæ vim, et
interemptum a mulieribus Ityn, Tereus in potestatem redigere non potuit.
(9) Atque ille quidem sibi ipse Megaris manum intulit, quo in loco ei
statim tumulum struxerunt, ad quem annuum faciunt sacrum, et in eo
calculis pro farre utuntur: atque eo quidem primum in loco upupam avem
visam memorant. Mulieres quum Athenas confugissent, præ luctu et mœrore
ob ea, quæ et passæ fuerant, et fecerant, contabuerunt. Vulgatam certe
de eis fabulam, earum alteram in lusciniam, in hirundinem alteram
mutatam, ex eo existimo ortam, quod avis utraque miserabiles et
luctuosos cantus edunt.