_ De dæmonis ᾿Aντέρως dicti ara in urbe — cursu cum facibus ad aram
Promethei — aliis aris in Academia — Platonis monumento — Cycno —
turri Timonis — aliis memorandis in hac urbis regione. _
In primo Academiæ aditu Amoris est ara cum inscriptione: Charmum
Atheniensium primum Amori dedicasse. Eam vero aram, quæ intra urbem est,
quam appellant Anterotis, inquilinorum donum fuisse dicunt, ac
dedicationis hujusmodi causam exstitisse: Meles Atheniensis amatorem
suum Timagoram inquilinum hominem fastidiens, ut de summo saxo se
præcipitem abjiceret, jussit. Timagoras, qui semper omnia, quæ puer
imperaret, facienda putasset, animam etiam ipsam facile profudit: unde
enim jussus erat, se præcipitem dedit. Meletem vero re cognita adeo
pœnituit, ut ex eodem se ipsum etiam de saxo dejiceret atque ita
periret. Ex eo ab inquilinis, ut Anteros genius, Timagoræ Amoris vindex,
coleretur, institutum. (2) In Academia Promethei ara est; a qua homines
in urbem accensas lampades præferentes currunt. In eo autem certamen
est, ut in cursu accensæ conserventur. Cujus enim fax exstincta fuerit,
is victoria successori cedit: eademque ratione ille tertio. Quod si
nulli ardentem perferre licitum fuerit, palma in medio relinquitur. Est
etiam Musarum ara, Mercurii alia; interius Minervæ; etiam Herculis aram
fecerunt. Olea inter hæc spectatur, quæ secunda fertur prodiisse. (3)
Non longe ab Academia Platonis est monumentum, cui futuram in
philosophiæ studio præstantiam divinitus significatam tradunt, hoc modo:
Socratem enim ea nocte, quam dies ille est consecutus, quo se Plato in
ejus disciplinam tradidit, vidisse per quietem, cygnum sibi in sinum
advolasse. Cygnum autem canoram maxime avem esse, vulgo creditur. Cygnum
enim Ligurum, qui in Gallia Transpadana sunt, regem musicæ laude clarum
fuisse memorant, eumque, quum decessisset, ab Apolline in sui nominis
avem mutatum. Ego vero, apud Ligures regnasse in musicis sollertem
hominem, ut credam, facile adduci possum: sed hominem in avem mutatum,
minime fide dignum videri potest. (4) In hac agri parte Timonis eminet
turris, illius nempe, qui solus dixit, felicitatis compotem esse non
posse qui hominum aliorum consuetudinem non defugiat. Ostenditur etiam
locus, quem Colonum Equestrem appellant: in quam Atticæ partem Œdipum
primum venisse ferunt, qui de eo diversa ab Homeri carminibus memoriæ
prodiderunt: sed produnt ita. Ibi et Equestris Neptuni et Equestris
Minervæ aras, ac Pirithoi, Thesei Œdipi, Adrasti, videas sacella. Lucum
autem Neptuni ac templum Antigonus, quum incursionem faceret, incendit,
alias quoque Atticam exercitu depopulatus.