_ De aliis signis in Acropoli, inter ea Anacreontis — Olympiodoro —
Græcorum clade ad Chæroneam — bello post Alexandri mortem cum
Antipatro, Cassandro et Demetrio gesto, Athenisque expugnatis. _
In Atheniensium arce Periclis Xanthippi filii statua est, ipsius etiam
Xanthippi, qui ad Mycalen cum Persis navali prœlio conflixit. Sed
Periclis sejuncta est a ceteris: Xanthippo vero adstat Anacreon Teius,
qui primus post Lesbiam Sappho magnam carminum suorum partem in
exprimendis amoribus consumsit. Habitus ejus est veluti hominis per
ebrietatem cantantis. Feminas eas, quæ prope sunt, Io Inachi, et
Callisto Lycaonis filias, fecit Dinomenes. Eadem fere omni ex parte de
utraque narrantur, amor scilicet Jovis, Junonis ira, et mutatio
utriusque, Ius in bovem, Callistus in ursam. (2) In eo arcis muro, qui
ad austrum conversus est, Gigantum, qui Thraciam olim et Pallenes
angustias incoluere, vulgo celebratum bellum, Atheniensium contra
Amazones pugnam, ad Marathonem in Persas magnum facinus, Gallorum in
Mysia internecionem Attalus dedicavit, singula duûm fuere cubitûm spatio
contenta. Inter ceteras statuas locum suum obtinet Olympiodorus: quem
honorem consecutus est, quum ob rerum, quas gessit, magnitudinem, tum
quod iniquissimis temporibus, inter homines continuis cladibus afflictos
ac jam spem omnem posteri temporis abjicientes fidentem animum servarit.
3. Illa enim ad Chæroneam plaga Græcis universis malorum exstitit
initium. Nam et qui communem causam neglexerant, et qui cum Macedonibus
in acie steterant, in servitutem simul omnes redacti sunt. Urbes quidem
tum Philippus quamplurimas cepit: Athenienses vero per simulationem
pacis quam gravissimis affecit detrimentis, quum et insulas illis et
maris imperium ademisset. Ac quantisper deinde regnavit Philippus, ac
post eum Alexander, nihil omnino novi moliri Athenienses ausi sunt: quum
vero Macedones mortuo Alexandro Aridæo regnum detulissent, commissa
tamen Antipatro imperii administratione, non ferendum esse amplius visum
est, Græcorum res tamdiu a Macedonibus oppressas teneri. Quare et ipsi
statim arma ceperunt, et ad bellum alios etiam excitarunt. (4) Quæ vero
urbes cum Atheniensibus societatem coierunt, hæ propemodum fuere: ex
Peloponneso Argi, Epidaurus, Sicyon, Trœzen, Elei, Phliasii, Messene: ex
iis, qui extra Corinthiorum Isthmum sunt, Locri, Phocenses, Thessali,
Carystus, Acarnanes, qui cum Ætolis censentur: at Bœotii, qui Thebis
deletis Thebanum agrum tenebant, quum veriti essent ne Athenienses
Thebas, eo colonia deducta, adversus se restituerent, non modo in eam
societatem nomen suum non ediderunt, sed etiam opes suas omnes in
Macedonum studia contulerunt. (5) Quum vero civitates, quæ tunc belli
gerendi causa conspirarant, singulos duces dedissent, ab universis
imperator declaratus est Leosthenes Atheniensis, quum propter patriæ
dignitatem et militaris rei scientiam, tum quod præclara ejus viri in
omnes Græcos merita exstabant. Nam quum Alexander Græcos, qui Dario
stipendia fecerant, in Persidis urbes dividere statuisset, hic eos,
antequam id fieret, classe in Europam reportavit: et plane quum hominum
de se spem virtute vinceret, fuit ejus mors non magis luctuosa cunctis,
quam calamitosa. Tunc enim demum Macedonum præsidia, impetu in
Athenienses facto, Munychiam primum, Piræeum deinde, et longos muros
occuparunt. (6) Verum Antipatro mortuo, Olympias ex Epiro profecta,
sublato Aridæo, non diu regnum tenuit. Neque enim multo post a Cassandro
per obsidionem capta, multitudini tradita est. Regno vero inito
Cassander (ut cetera, quæ ad Athenienses non pertinent, missa faciam)
Panactum Atticæ castellum et Salaminem cepit, tyrannumque Atheniensibus
imposuit Demetrium Phanostrati filium, hominem ex patre sapientiæ laude
præstantem. Hunc Demetrius Antigoni filius adolescens, e singulari
quodam in Græcos studio gloriam captans, non ita multo post dejecit: (7)
sed rursus Cassander, pro acerbissimo quo in Athenienses laborabat odio,
Lachari, qui ad illud usque tempus principem in republica locum
tenuerat, in fidem suam recepto, ut tyrannidem invaderet, persuasit: et
is quidem omnes, de quibus aliquid literis mandatum sit, acerbitate in
homines, in deos impietate superavit. At Demetrius Antigoni filius, etsi
nonnihil ab Atheniensibus dissidebat, evertit tamen et Lacharis
tyrannidem. Is ubi captos vidit muros, ad Bœotios confugit. Quo quum
aurea scuta ex arce direpta, et Minervæ ipsius, quæ demi poterant,
ornamenta omnia asportasset, valde dives opum esse credebatur: (8)
propter quam de ipsius divitiis opinionem a Coronæis est interemptus.
Liberatis vero Atheniensibus tyrannorum dominatu, non statim Demetrius
post Lacharis cædem Piræeum reddidit: quin postea, quum bellica vi urbem
in potestatem redegisset, præsidio et munitionibus eum ejus locum
firmavit, quod Museum appellant. Est autem hic intra vetus pomœrium, e
regione arcis, collis, in quo Musæum vatem canere solitum, atque ibidem
senectute consumtum humatum ferunt. Eodem postea in loco Syro homini
monumentum est erectum. Eum igitur collem Demetrius tum occupatum
munivit.