_ De Minerva Silenum Marsyam cædente, aliisque signis deorum et hominum
in Acropoli — cultu Jovis Poliei — templo Parthenone — Grypibus et
Arimaspis — Minervæ simulacro in Parthenone — Apolline Parnopio. _
Eodem in loco Minerva est Marsyam Silenum cædens, quod tibias, quas ipsa
perpetuo ejectas volebat, sustulisset. Ultra ea, quæ hactenus recensui,
Thesei pugna est contra eum, qui est Minois taurus appellatus, sive is
homo, seu monstrum (quod jam fama obtinuit) fuerit. Multo certe
mirabiliora ætate nostra mulieres monstra pepererunt. (2) Ibidem Phrixus
est Athamantis filius, arietem, a quo est in Colchos delatus, immolans,
incertum, cui deo: verum conjicere possis, eundem esse, quem Laphystium
nuncupant Orchomenii. Succisa Phrixus Græcorum ritu femora dum
torrentur, intuetur. Sunt et alia signa, et Hercules angues, ut fabulis
vulgatum est, strangulans, Minerva etiam de Jovis vertice prodiens: et
taurus, Areopagitarum donum. Quæ vero dedicationis causa fuerit, multa
quivis suspicari possit. (3) Diximus autem superius, Athenienses deorum
cultu studioque religionis ceteras omnes civitates anteire. Primi enim
Minervam Erganen cognomento appellarunt: primi mutilos Mercurios
(coluerunt): iidemque primi Spudæon (_Judæorum?_) numini templum
dedicarunt. Qui vero artificiose elaborata vetustis anteponit, ei hæc
quoque spectare licet. Vir quidam est, cui imposita galea, Cleœtæ opus,
cui artifex idem ungues argenteos fecit. Est etiam Terræ, a Jove imbres
implorantis, simulacrum, vel quod Athenienses aliquando pluvias
desiderarint, vel quod tota Græcia soli siccitate laborarit. Ibi et
Timotheus Cononis filius, et ipse Conon positus est. Procnen filium
tollere meditantem, et Ityn ipsum dicavit Alcamenes. Primam etiam oleæ
plantam Minerva, et Neptunus undam proferens ibi spectantur. (4) Est et
Jovis simulacrum, tum id quod a Leochare factum est, tum is Juppiter qui
Polieus nominatur: cujus sacrorum ritus quum exposuero, causam tamen quæ
de iis affertur non scribam. In Poliei Jovis ara hordeum tritico
permistum apponunt, neque custodes adhibent. Bos ad sacrum comparata,
dum ad aram accedit, fruges eas attingit. Ex sacerdotibus is, quem
buphonum (_bovis occisorem_) nominant, securim in illum jaculatus (hic
enim sacri ritus est) fugiens abit: qui adstiterunt, tanquam eum, qui
bovem percusserit, non viderint, securim in judicium ream citant. Et hæc
quidem, quo diximus modo, peraguntur.
5. In eo vero templo, quem Parthenonem appellant, ac fastigii ea parte,
qui aquilæ dicuntur, signa posita sunt ad Minervæ omnia natales
pertinentia. In postico Minervæ et Neptuni de Attica certamen: deæ
signum ex ebore et auro factum in galeæ cono Sphinx eminet: de ea, quæ
memoriæ prodita sunt, tunc exponam, quum ad Bœotorum res ventum fuerit.
Utramque galeæ partem Grypes tenent. (6) Hos cum Arimaspis, qui supra
Issedones sunt, auri causa bellare, Aristeas Proconnesius carminibus
testatus est: et aurum quidem, quod custodiunt Grypes, e terra nasci:
Arimaspos ipsos unico singulos oculo nasci, et Grypes, belluas leonibus
similes, rostrum et pennas habere aquilinas. Hæc de Grypibus. (7)
Minervæ signum recto statu est, cum tunica talari. In ejus pectore
Medusæ caput ex ebore factum: et Victoria cubitorum fere quattuor: manu
hastam tenet: jacet ad pedes scutum, ad imam hastam draco, quem
Erichthonium esse existimare possis: in basi statuæ, quæ de Pandoræ ortu
traduntur, elaborata sunt. Hesiodus quidem et alii poetæ prodiderunt,
Pandoram primam feminam fuisse, neque, priusquam illa gigneretur,
exstitisse muliebrem sexum. Eo in loco videre memini statuam Adriano
imperatori positam, unicam: unam item in templi aditu, Iphicrati, qui
multa et sane admirabilia virtutis documenta edidit. (8) Extra templum
est æneus Apollo, quem a Phidia factum dicunt: Parnopium appellant, quod
se deus bruchos, qui totum agrum magna afficiebant calamitate, extra
fines pulsurum dixisset: et pulsos quidem sciunt, quo autem modo non
tradunt. Scio equidem, ter in Sipylo monte deletos bruchos, non uno
tamen modo. Nam vehemens aliquando procella ingruens eos ejecit: iterum
acri æstus vapore, qui statim est imbres consecutus, enecti sunt: jam
tertio repentino frigore oppressi perierunt. Atque hæc quidem, quæ de
abolitis bruchis memoravi, ætate mea acciderunt.