CAPUT XXII.

_ De Hippolyto et Phædra — Telluris et Cereris Chloes templis —

memorandis in vestibulo arcis — Ægei morte — æde variis picturis

exornata — Musæo poeta — Mercurio et Gratiis a Socrate factis. _

Post Æsculapii fanum, qua ad arcem iter est, Themidis delubrum surgit,

et ante ipsum Hippolyti monumentum, quem diris confixum e vita

excessisse memorant. Norunt autem vel barbari, qui Græcæ linguæ expertes

non sunt, quæ de Phædræ amore et nutricis audaci obsequio vulgata sunt.

Est vero etiam apud Trœzenios Hippolyti tumulus: de quo hæc ipsi

tradunt: (2) Theseum, quum Phædram ducturus esset, veritum ne qui

gignerentur liberi, aut ipsi Hippolyto, aut illis Hippolytus imperaret,

ob eam rem Hippolytum Trœzenem ad Pittheum amandasse, tum ut apud illum

educaretur, tum vero ut in ejus regnum succederet. Post hæc Theseum,

quum Pallantem et ejus filios res novas molientes occidisset, Trœzenem,

ut de cæde purgaretur, venisse. Ibi tunc primum Phædræ visum Hippolytum:

adolescentisque amore insanientem de morte sibi consciscenda consilium

cepisse. Myrtus adhuc apud Trœzenios ostenditur, perterebratis undique

foliis. Eam sane talem ab initio crevisse negant, sed ex amoris

ægrimonia Phædram crinali acu folia transfixisse. (3) Veneris Popularis

et Suadelæ cultum induxit Theseus, quum in unam civitatem ex agris

Atheniensem populum coegisset. Eorum numinum vetera simulacra, mea

quidem ætate, nulla exstabant: quæ nunc exstant, artificium haudquaquam

ignobilium opera sunt. Est et Telluris puerorum nutricis, et Cereris

Chloes templum. Cognominum vero causas a sacerdotibus qui sciscitati

fuerint, discent.

4. Ad arcem unicus est aditus: nam ex aliis partibus aut præruptis

rupibus aut valido muro cincta non admittit. Vestibula, quæ Propylæa

appellant, e candido marmore fastigia habent. Quo sane opere hac ipsa

ætate nihil aut ornatu aut lapidum magnitudine præstantius. Equestres

statuæ quorumnam sint, non habeo dicere, Xenophontisne filiorum sint, an

vero ad decorem duntaxat positæ. Ad vestibuli dexteram involucris

Victoriæ sacellum est. (5) Qua ad mare prospectus patet, inde se Ægeum

abjecisse ferunt. Nam liberos vehens in Cretam navis solvit pullis velis

intensis: Theseus autem, quum ad Minotaurum proficisceretur, virtuti suæ

fidens, patri affirmavit, candidis velis usurum se, interemto si

Minotauro rediisset. Quod quum ob raptum Ariadnæ esset oblitus, Ægeum,

nigris velis conspectis, quum filium periisse existimasset, in mare se

præcipitem dedisse. Et Ægei quidem apud Athenienses heroum est, quod

Ægei heroum dicunt. (6) Ad lævam vestibuli cella quædam est ornata

picturis: e quibus quæ temporis injuria non sunt obscuratæ, Diomedes

erat e Lemno Philoctetæ sagittas reportans, et Ulysses ex Ilii arce

Palladium surripiens. Ibidem picti sunt Orestes Ægisthum, et Pylades

Nauplii filios obtruncans, qui Ægistho in auxilium venerant. Ad Achillis

etiam tumulum prope stat mactanda Polyxena: quod consulto, tanquam

immane facinus, prætermisisse videtur Homerus. Nam et idem, quum eversam

ab Achille Scyron memoriæ prodidisset, vixisse tamen in ea insula cum

virginibus non dixit, quod alii poetæ plerique omnes scriptum

reliquerunt, et Polygnotus picta tabella expressit. Pinxit etiam Ulyssem

Nausicaæ et lavantibus cum ea vestes puellis ad flumen assistentem,

secutus nempe illa ipsa quæ de ea re finxit Homerus. (7) Sunt et picturæ

aliæ, et Alcibiades cum equestris ad Nemeam victoriæ monumentis. Perseus

etiam in Seriphon ad Polydecten Medusæ caput portans. Quæ vero de Medusa

fabulis prodita sunt, ea mihi de Atticis rebus scribenti commemorare non

libet. Inter eas picturas, ut puerum omittam hydrias portantem et

palæstriten, quem Timænetus fecit, Musæus est: quem ex carminibus

cognovi Boreæ dono (_a Borea sublatum?_) volitasse: quæ Onomacritum

fecisse arbitror: nam Musæi nihil exstat certi, præter hymnum in

Cererem, quem Lycomidis fecit. (8) In ipso vero arcis aditu Mercurii

statua, quam Propylæam appellant, et Gratias fecisse dicunt Socratem

Sophronisci: cui inter homines sapientiæ primas Delphici Apollinis

oraculum detulit, quum id Anacharsi quidem non tribuerit, qui tamen ejus

laudis cupiditate ductus Delphos venit.

[Pausaniou Ellados periegesis] = Pausaniae Descriptio Græciæ · 第 26 / 497 题