_ De Lysimachi bellis cum Demetrio et Pyrrho gestis — de Lysimachi
infelici matrimonio et morte. _
Et Lysimachus quidem, quantisper Aridæus, et post eum Cassander ejusque
liberi regnarunt, a Macedonum amicitia non discessit: ubi vero Demetrius
Antigoni filius regnum adeptus est, ne se ille bello provocaret,
metuens, prior contra eum arma movit. Noverat enim paternum ei esse, de
promovendo imperio semper cogitare. Ut primum igitur illum in Macedoniam
profectum, Alexandro Cassandri filio, a quo accersitus fuerat,
interempto, ejus regno potitum comperit, probabilem belli causam nactus,
(2) ad Amphipolim cum Demetrio congressus, parum abfuit quin Thraciæ
quoque regno excideret. Verum Pyrrhi auxiliis confirmatus et regnum
retinuit, et Nestiis deinde ac Macedonum parti imperavit. Nam Pyrrhus
cum exercitu veniens ex Epiro, dum Lysimachi rebus pro tempore studeret,
majorem Macedoniæ sibi partem vindicaret. Ac quum in Asiam Demetrius
contra Seleucum trajecisset, quantisper nihilo inferior armis fuit
Demetrius, in Lysimachi societate Pyrrhus perstitit: ubi vero Demetrius
in Seleuci potestatem venit, dissoluta est inter hos amicitia. Bello
itaque utrinque comparato, Lysimachus, Antigono Demetrii filio et Pyrrho
ipso multo superior discessit, et Macedonia potitus est, et Pyrrhum in
Epirum redire coegit. (3) Multæ vero solent ex amore hominibus exsistere
calamitates. Hic enim Lysimachus quum natu jam grandior esset, et quum
ipse susceptis liberis fortunatus haberetur, tum vero Agathocli filio ex
Lysandra liberi geniti essent, Arsinoen tamen Lysandræ sororem sibi
matrimonio adjunxit. Eam, quum timeret, sui ne filii, mortuo Lysimacho,
in Agathoclis potestate essent, de Agathoclis cæde consilia inisse
ferunt. Sunt qui scriptum reliquerint, Arsinoen Agathoclis amore captam,
quumque ad obsequium adolescens pellici non potuisset, ab ea per
insidias de medio sublatum. Narrant etiam Lysimachum postea tam audax
facinus uxorem ausam cognovisse, sed nihil ei profuisse amicis penitus
orbato. (4) Ejus itaque permissu ab Arsinoe interempto Agathocle,
Lysandra ad Seleucum profugit, secum ducens et filios et fratres suos,
qui * ad Ptolemæum confugerunt. Fugientibus vero se comitem addidit
Alexander, Lysimachi ille quidem, sed ex Odrysiade uxore filius. Hi quum
Babylonem pervenissent, a Seleuco, ut bellum contra Lysimachum
susciperet, supplices contenderunt. Eodem vero tempore et Philetærus,
cui omnis Lysimachi pecunia commissa erat, Agathoclem interfectum
dolens, et quæ ab Arsinoe exspectari poterant metuens, Pergamum supra
Caicum occupat, atque inde per legatum se pecuniamque omnem Seleuco
tradit. (5) Quod ubi Lysimacho nunciatum fuit, statim in Asiam trajicit,
ac bellum prior Seleuco infert: collatis vero signis cum eo congressus
in ipso prœlio, magna clade accepta, occubuit. Ejus cadaver a Lysandra
multis cum precibus impetratum Alexander Lysimachi filius ex Odryside
(ut ante dixi) sustulit, et in Chersonesum deportatum sepulturæ
mandavit, eo in loco, quo nunc etiam inter Cardiam vicum et Pactyam
insignis ei tumulus exstat. Et hæc quidem a Lysimacho gesta sunt.