_ De Tholo — Heroibus Eponymis — Adriani donariis. _
Quingentorum curiæ proximus locus est, qui Tholus dicitur, ubi Prytanes
rem divinam facere consueverunt: quo in loco non sane magna sunt aliquot
ex argento signa. Paulo vero superius heroum eorum statuæ positæ sunt, a
quibus recentiora nomina Atheniensium tribus acceperunt. Qui certe
tribuum numerum auxerit, ut decem pro quattuor essent, novaque nomina
pro priscis imposuerit, id sane ab Herodoto traditum est. (2) Ex
Eponymis autem (sic enim eos appellant) unus est Hippothoon Neptuni
filius ex Alope Cercyonis filia: alter Antiochus Heraclida, Herculi e
Medea Phylantis filia genitus: tertius Ajax Telamonis filius: tum ex
Atheniensibus Leo, quem filias ex oraculo pro salute publica devovisse
ferunt. Habet et inter Eponymos locum suum Erechtheus, qui Eleusinios
prœlio vicit eorumque ducem Immaradum Eumolpi filium interfecit. Ad hos
Ægeus, et Pandionis nothus filius Œneus, et ex Thesei liberis Acamas.
(3) Vidi etiam Cecropis statuas et Pandionis inter eos, a quibus tribuum
sunt cognomina: sed quinam sint quibus honorem habeant, non dixerim.
Regnavit enim et Cecrops major, quicum Actæi filia nupta fuit: et minor,
Erechthei filius, Pandionis nepos, pronepos Erichthonii, a quo est in
Eubœam colonia deducta. Regnavit etiam Pandion Erichthonii, et alter
minoris Cecropis filius, qui cum filiis a Metionidis regno pulsus, quum
ad Pylam Megarensium regem, cujus filiam in matrimonio habebat,
confugisset, morbo confectus illic diem suum obiisse dicitur: estque
ejus mari vicinum monumentum eo in loco Megarensis agri, qui Minervæ
Æthyiæ scopulus est appellatus. (4) At filii, rursus ejectis Metionidis,
Megaris Athenas reversi sunt: ubi regnum maximus natu Ægeus obtinuit. Et
Pandion quidem non satis æquo fato eduxit filias; neque filii, qui suas
persequerentur injurias, ex illis relicti sunt: quamquam Thraciæ regem,
quo opes suas firmaret, sibi affinitate devinxerat. Sed fati vim
effugere nulla possunt homines ratione. Nam quum Tereus, cui nuptum
Progne data fuerat, Philomelæ ejus sorori, contemptis Græcorum legibus,
vitium intulisset et puellæ insuper corpus ferro violasset, mulieres ad
sceleris pœnam expetendam provocavit. Pandionis vero et altera spectatu
digna est in arce statua. (5) Et hi quidem sunt prisci illi, a quibus
Athenienses tribubus nomina indiderunt. Natu autem multo inferiores et
alii sunt, Attalus scilicet Mysus, et Ptolemæus Ægyptius, et penes quem
ætate mea imperium erat, Adrianus, qui et deos unus omnium
religiosissime colebat, et populorum ipsi subjectorum felicitati maxime
consuluit. Is bellum omnino nullum, nisi invitus, suscepit. Hebræorum
duntaxat, qui supra Syros sunt, defectionem ultus est. Quæ vero diis
templa vel erexerit, vel donariis et operibus exornarit, quæ item ultro
Græcis urbibus, quæque rogatus etiam barbaris dona dederit, Athenis in
communi deorum omnium templo conscriptum est.