Montaigne's scepsis is meer aanvallend: hij keert zich
tegen waanwijsheid. Nog sterker is dit het geval bij Sanchez
(1562-1632). Deze, Portugees van afkomst, was professor te Montpellier
en Toulouse en schreef een werk: Quod nihil scitur (omdat niets
geweten kan worden).
Dat echter niets geweten kan worden is voor Sanchez geen aansporing
tot het opgeven van onderzoek. Hij is een vijand van boekengeleerdheid
en overgenomen wijsheid, maar niet van onderzoek: dit openbaart ons
wel nooit de volle en geheele waarheid, maar toch wel een uiterlijke
kennis. De primae causae, de eerste oorzaken zijn niet gegeven,
maar de occasioneele oorzaken, de secundae causae zijn te zoeken.