Ex præcedentibus colligere licet motuum lunarium inæqualitates originem
suam omnem non ducere ex vi solis, sed earum partem aliquam deberi
actioni Telluris quatenùs induitur figurâ sphæroidicâ. Sufficiat hîc
illarum computasse valorem, et legem, quâ generantur, demonstrasse:
utrum autem hujusmodi correctiones tales sint ut tabulis Astronomicis
inscribi mereantur, dijudicent Astronomi.
Item manifestum est præter inæqualitates eas, quæ in motibus satellitum
Jovialium ex vi solis et actionibus satellitum in se invicem nascuntur,
oriri alias ex figurâ Jovis sphæroidicâ ita notabiles ut Observationes
Astronomicas continuò afficere debeant.
_De Variatione motûs Terræ diurni._
Si terra globus esset omninò sphæricus quicumque foret revolutionis
axis, manente eâdem in globo motûs quantitate, eadem maneret rotationis
velocitas: secùs autem est, ubi ob vires solis et lunæ terra induit
formam sphæroidis oblongæ per aquarum ascensum. Hîc enim non considero
figuram telluris oblatam ob materiæ in æquatore redundantiam, sed
sphæricam suppono nisi quatenùs per aquarum elevationem et depressionem
in sphæroidicam mutatur. Jam verò in sphæroide hujusmodi, quamvis eadem
maneat motûs quantitas, mutatâ inclinatione axis transversi ad axem
revolutionis, mutabitur revolutionis velocitas, uti satis manifestum
est: cùm autem axis transversus transit semper per solem vel lunam,
singulis momentis mutabit situm suum respectu axis revolutionis ob
motum quo hi duo planetæ recedunt ab æquatore terrestri et ad eum
vicissìm accedunt.