1. Scotus l. 1. sentent. dist. 1. qu. 2; l. II. dist. 28. qu. 1.

CURTIUS1: Christus ipse definire videtur, quod neque in hac vita

remittitur, neque in futura, cum scilicet peccatur in spiritum

sanctum2.

1. Omittitur in aliis codicibus. 2. Matth. 12, 31 sq. Marc. 3, 29. Luc.

12, 10.

SALOMO: Superius dictum est, ex ista definitione spiritum sanctum a

patre et filio, ex quibus derivari dicitur, majorem fieri, quia

peccatum eo majus ac gravius est, quo major et gravior est is, quem

contra peccatur.

OCTAVIUS: Hoc amplius habet incommodi haec definitio, quod peccatum

ejusmodi esset, quod nulla poenitentia, nullis meritis aboleatur,

contra quam theologi fere omnes decreverunt1. Ac tametsi Augustinus

aliquanto aliter sentit, sponte tamen a sententia descivit.

1. Thomas. Scotos. Albertus lib. II. sent. dist. 49; lib. I. retract.

Petr. Lomb. lib. II. sent. dist. 49.

TORALBA: Si nihil suapte natura est sempiternum praeter Deum, ut

superius demonstratum est, nulla potest poena sempiterna irrogari.

341 SALOMO: Illud summa theologorum consensione planum est,1 Deum

majora semper praemia bonis, breviores poenas improbis infligere, quam

mereantur. _Ego Deus aeternus_, inquit,2 _qui facio judicium, justitiam

et misericordiam; atque his verbis unice delector._ Judicio quidem

poena decernitur, justitia vero praemium, sed misericordia eo pertinet,

ut praemia merito majora, poenae peccato leviores tribuantur. Item Mosi

precanti pro populo reposuit illud:3 _Ego Deus aeternus, misericors,

beneficus, lenis, infinitae bonitatis ac veritatis, qui fidem et pacta

conventa inviolabiliter tueri soleo in millesimam usque progeniem

quique aboleo scelera ac peccata, nec tamen desero impunita flagitia,

verum in tertiam et quartam progeniem exquiro._ Nam eo pertinet dictum

illud Davidis,4 misericordiam a dextris Dei assistere, ut doceat

acerbitatem acerbiorem esse. Sic enim Salomo scribit,5 sapientiam

habere a dextris vitae diuturnitatem, a sinistra vero opes et gloriam,

quae imbecilliora sunt, quam sit beata vita. Quodsi misericordia divina

potentior acerbitate, profecto nulla poena sempiterna esse potest.

1. Scot. l. m. sentent. dist. 18. 2. Jerem. 9, 24. 3. Exod. 34, 6. 4.

Psalm. 16, 11. 5. Proverb. 8, 20 sqq.

SENAMUS: Ob id, opinor, Athenienses misericordiae templa dicaverant,

acerbitati nulla, ut Pausanias scribit.1 Ac tametsi veteres Graeci tres

Deorum ultrices fingerent, Ποινὴν, Δίκην, Ἐριννύν, primam, quae peccata

bonorum amissione puniat; secundam, quae corporibus salubritatem aut

vitam spirabilem eripiat; tertiam, quae mentibus aegritudines

innumerabiles inferat, poenas tamen sempiternas nullas decreverunt.

Colloquium heptaplomeres de rerum sublimium arcanis abditis · 第 641 / 680 题