SALOMO: Concedo illud, ex actionibus, quantaecunque sint dignitatis,
justum fieri neminem, multo minus ex inani credulitate in Jesum
mortuum, sed ex honestis actionibus ab aeterno Deo quemque beari, et
quo quis justius et honestius vixerit, eo beatiorem et immortali Deo
fore gratiorem. Omnes enim creaturae ac daemones quoque beantur plus
minusve pro largientis effusa bonitate, aut suscipientis capacitate,
aut respuentis oblatam lucis affluentiam indignitate. Aliud est enim
beari, aliud justificari, quae, 325 a theologis christianis confusa aut
panim perspecta, graves in hac disputatione tam obscuritates quam
errores pepererunt. Nam si nulli nisi justi bearentur, nemo bearetur
unquam. At omnes creaturae beantur, nulla tamen justificatur, nulla
tamen caret immunditia ac impuritate. Quarum rerum differentia confusa
ut planius intelligatur, fingamus verbi gratia, regem potentissimum
equos celeres servis dono dedisse, alios quidem aliis praestantiores,
pro sua erga quemque benevolentia, ut quemque plus minusve dilexerit,
ea tamen lege, ut omnes in stadio currant, recusantibus vero aut cursum
detrectantibus metu vel inertia, equos ademtum iri, proposita capitis
poena ei qui alterius equum violarit aut socium supplantarit, quo minus
curreret, aut furto dicto domino equum averterit. Currentibus etiam
praemia varietate dissimilia proposuisse, scilicet aerea, argentea,
aurea, vestes pretiosasque gemmas, eoque praestantiorem cuique
mercedem, quo quisque citius metam attigisset; peracto cursu regem
praemia quae promiserat, et iisdem legibus, quas dixerat, bona fide
dedisse; qui cursum detrectaverant, ut inertibus equos ademisse,
caeteros qui non solum currere noluissent, sed etiam aliis impedimento
fuissent, aut equos abegissent, persequi jussisse, comprehensos
supplicio addixisse, num dicemus, merita quemque praemia tulisse?
CURTIUS: Sic opinor.
SALOMO: Cur ita? Cum rex servis nihil deberet, quippe sui essent, quos
pro suo jure sine ullis praemiis ad cursum cogere, vendere, necare1
potuisset2.