SALOMO: Ista quidem oratio est quasi parentis optimi cum infantibus
balbutientis, ut cum Deus Samueli dixisset1, se pigere Saulis, quod
regem eum2 renunciari jussisset, eodem tamen capite haec verba
subjicit3: _Deum facti nunquam poenitebit, quia non est homo, ut ulla4
facti poenitudine ducatur5._ Aut enim illa tanta Dei mutatio in
hominem, sive assumtio hominis Deum facit meliorem aut deteriorem,
alterum dicere scelus, alterum cogitare nefas est. Nam cum ab infinita
temporis aeternitate optimus maximus fuerit6, melior aut beatior scipso
fieri non potuit, alioquin optimus et beatissimus antea non fuisset.
Deteriorem factum esse, tanta sui status ac conditionis conversione
fateri oportet7, quo nihil capitalius cogitari potest.
1. 1 Sam. XV, 11. 2. Alius: _illum_. 3. 1 Sam. 15, 29. 4. Alibi:
_nulli_. 5. Alius: _poeniturum dicatur_. 6. Alibi: _fuit_. 7. Alibi:
_cogeretur_.
CORONAEUS: Nec melior nec deterior factus est, ac ne mutatus quidem ab
illo, qui semper antea exstiterat, qualis semper futurus est. Consimili
fere argumento Proclus1 mundum aeternum statuebat, ne si principium
ortus haberet, Deus ab alta quiete ad motum, ab otio ad negotium
excitatus videretur.