SALOMO: Pontifex Hebraeorum sacrificans vultu ad occasum converso
dextrum latus Aquiloni opponit, laevum Austro, qui situs convenit
universae naturae. Sunt enim dextra sinistris robustiora ac vegetiora,
ut pes dexter ac brachium dextrum sinistro grandius, vegetius ac
robustius est. Cor sapientis, inquit Salomo1, _in dextra ejus, stulti
vero in sinistra_, quia stulti, libidinis impotentia, cupiditatibus
suis imperare nequeunt, ut sapientes. Sic aquilonares homines
australibus robustiores sunt ac vegetiores, et ubique fere ad Aquilonem
corpora sunt formae dignitate praestantiora, ingeniorum vis tamen
minor. In dextro latere jecur situm est, sanguinis officina, in
sinistro lien, conceptaculum atrae bilis. Sic ad aquilonarem 166
regionem homines sunt rubicundi ac robusti, nam robustum a rubore
Latini2 derivant, ad meridiem atri; vis tamen ingeniorum major ad
Austrum, cujusmodi sunt melancholici. In dextro latere jecur vim
cupiditatis continet, vitiorum alimentum et ὑποκείμενον, ac propterea
victimae ad Aquilonem spectantes caedi jubentur3. In sinistro vis atrae
bilis ab ipso liene homines contemplationi deditos habet ac coelestium
rerum meditationi; sic ab Aquilone bella, calamitates, exercitus in
sacris litteris saepius denunciantur et potestas ingens Leviathani ad
Aquilonem, qui etiam ob id Aquilonaris4 appellatur. Contra vero Deus
dicitur ab Austro venire et profectiones Abrahami versus Austrum. Quo
pertinet etiam illud: _Dicam Aquiloni, da! et Austro, noli prohibere!_5
quia prohibentis major, quam tribuentis potestas. Nec minus mirum
videri debet, quod omnes omnium populorum regiones, Chaldaeorum inquam,
Judaeorum, Ismaëlitarum, Christianorum ab Austro derivantur. Exercitus
vero Gothorum, Vandalorum, Herulorum, Hungarorum, Turcarum, Tartarorum,
AngloSaxonum ab Aquilone ad Austrum. Item motus omnium animantium est a
dextro ad sinistrum latus6, ac motus trepidantis orbis elati ab
Aquilone ad Austrum inclinat, mirabili naturae consensu. Ex quo
Judaeorum intelligitur templa Deorum7 ad occasum conversa et pontificum
statum in sacris faciendis universitati naturae consentaneum esse. Ex
eoque non tantum Homeri, sed etiam Pythagorae, Platonis, Aristotelis,
Averrois, Galeni, Plinii, Varronis errores emendantur, ac mirabilia
naturae arcana intelliguntur, etiamsi preces ad omnia coeli templa
laudesque divinae locis omnibus ac regionibus Deo gratissimae semper
fuerunt.
1. Eccles. 10, 2. 2. Festus in voce robustus. 3. Levit. I. Jerem. 46.
Ezech. 42. 4. Joel 2, 20.—Alibi: _Aquilonates_. 5. Jes. 43, 6. 6.
Aristoteles de hist. anim. II, 1. 7. Alibi: _Judaeorum_.
OCTAVIUS: Non video, Ismaëlitas tam acute philosophari, sed qui citra
tropicum cancri regiones incolunt, ad Mecham seu Jezecat seu Medinam
Alnabi, ad civitatem prophetae et montem Moriam, ubi Abrahamus filium
immolare1 jussus est, convertuntur, scilicet ad Austrum; qui vero sunt
ultra tropicum, convertuntur ad Aquilonem. Illud tamen singulare est,
quod Ismaëlitae, quoties precantur2, bis inclinato vertice terram ac
manus utrasque deosculantur, Christiani vix unquam.