72 CORONAEUS: Cum illa ratio scribendi veterum fere omnium communis
sit, prospiciendum nobis est, ne absentes et indicta causa damnati a
nobis videantur. At ne Julianus ipse quidem Augustus, is qui1
παραβάτης, i.e.2 transfuga, cum a Christianis ad paganos defecisset,
usurpatur, quantumvis Christianis infestus esset, Basilii Magni librum
ante rejecit, quam legisset ac relegisset, ut epistola his tribus
verbis scripta significavit: ἔγνων, ἀνέγνων, κατέγνων.
1. Alibi: _isque_. 2. Desunt haec et septem sequentia verba in alio
codice.
CURTIUS: Ego duabus de causis potissimum existimo veteres sapientiae
decreta verbis obscuris tradidisse: primum ne margaritae porcis, deinde
ne res preciosissima, i.e. sapientia, sua vilesceret1 facilitate. Nam
vulgaria fere contempta jacent, etiamsi preciosa. Extat Lysidis
Pythagoraei epistola graviter querentis, quod plerique secretiorem
philosophiam quasi meretricem prostituerent iis, qui2 mentis
purgationem ne per somnum quidem capere possent, eosque non minore
impietate obligari, quam si Dearum Eleusiniensium3 adyta profanarent
aut aquam puram coeno conspergerent. Itaque Porphyrius Plotinum
phthisi4 periisse scribit, quod contra jusjurandum Ammonis5 arcana
divulgasset. Quin etiam Plato, cum rerum divinarum arcana Dioni
scripsisset, letteras exuri jussit, quoniam6 ridicula, inquit,
videntur, quae sunt admiratione dignissima. Et in epistola ad
Archidamum, in qua de natura Dei scribit: φραστέον δὴ σοὶ αἰνιγμόν.
Item Porphyrius: Tu vide, inquit, ne ista cum hominibus impuris
communicari patiare, majus enim tibi quam mihi periculum impenderet;
non enim aperte Dii, sed aenigmatice sua mortalibus tradiderunt.
1. Alibi: _vilescat_. 2. Alius: _quae_. 3. Alius: _Eleusinarum_. 4.
Deest in alio codice. 5. Alius: _daemonii_. 6. Desunt haec sex
sequentia verba in aliis codicibus.
SENAMUS: Alia mihi mens est, nam1 cum plerosque verborum obscuritatem2
sic affectare videmus, ut admirabilitatem sui efficiant, sic enim
seplasiarii notis Graecis, Arabicis verbis et Gothicis litteris
utuntur, ut medicinam faciant confusiorem3, aut ne intelligentibus sui
irridendi praebeant argumentum, neque enim facile carpimus, quae4 non
capimus. Talem fuisse accepimus Heraclitum, qui tam obscure de natura
scripsit5, ut Plato6 Delio natatore opus esse diceret. Is enim
discipulos instruebat uno verbo σκότησον, quod Aristotelem7 quoque
opera dedita fecisse legimus in libris τῶν φυσικῶν ἀκροαμάτων. Ac
tametsi Plato caeteris apertius, interdum tamen obscure ita scribit, ut
ne ipsum quidem, si reviviscat, sua scripta de numeris interpretari
posse videatur, ac ea potissimum, quae libro de republica octavo
scribit, in quibus interpretandis Theon uterque, Plotinus, Proclus,
Jamblichus, Marsilius hircum mulgere videntur. Quid Aegyptia 73
vanitate levius? Illa tamen deliramenta litteris hieroglyphicis sic
texerunt, ut sacrata quaedam oracula viderentur.
1. Alius: _nam cum_. 2. Alibi: _puritatem_. 3. Alii: _quaestuosiorem_.
4. Alibi: _quod_. 5. Alius: _scripserat_. 6. Addunt alii: _ad ea
intelligenda_. 7. Ita Gellius ex epistola Aristotelis ad Alexandrum M.
scribit.
OCTAVIUS: Sunt qui sua scripta neque a doctis, neque ab indoctis legi
velint, ut Lucilius, ne alteri ob imperitiam rejiciant non intellecta,
alteri nimis intellecta calumnientur.
SALOMO: Senami reprehensio in sophistas quidem, non tamen in sapientes
cadit, multo minus in eos, qui sacrae sapientiae decreta scriptis
obscurioribus velarunt. Profecto Rabbi Moses Maimonides per sacra
obtestatur lectores, ne arcana divulgari aut a profanis hominibus
pollui patiantur.
SENAMUS: Quid si peccandi argumentum et occasio ab obscuritate ipsa
trahatur? Certe Salomonis scripta, quae ipse allegorias inscripsit,
plerisque absurda videntur. Quid enim hoc sibi vult: Nequitia viri
praestat mulieris bonitati? Illud enim foeminas a lectionibus sacrae
scripturae quam plurimas1 avertit.