FRIDERICUS: Nunquam1 vis ac natura daemonum magis conspicua fuit, quam
in obsessis, quos Graeci ἐνδαιμονιῶντας καὶ ἐνθέους καὶ ἐνθουσιαστικοὺς
καὶ ἐγγαστριμύθους καὶ ἐγγαστριμάντεις καὶ στερνομάντεις καὶ Εὐρυκλέας2
appellant, quorum maximam copiam olim ubique fuisse legimus. Vidimus
ipsi in monasterio Kentorpio Germaniae inferioris virgines devotas3 a
daemonibus sursum deorsum jactari ac interdum altius a terra
sublevatas, casu levissimo relabi, sine sensu doloris, tum assiduo risu
cachinnos movere, seque ipsas mutuis ictibus contundere bacchantium in
modum ac foetidissimo halitu aërem ambientem conspurcare. Id enim
daemonum fere proprium est, ut teterrimo foetore proxima quaeque loca
quasi sulphuris ac putrium cadaverum odore imbuant. Contra vero angeli
ambrosium spirant vertice odorem. Illud etiam deprehensum, si quis
coram daemoniacis illis vestalibus sacris4 preces funderet aut divinis
laudibus exerceretur, doloribus acerbissimis obsessas cruciari, si
ipsae horarias preces latinis verbis enunciarent aut fabellam
narrantibus audientiam facerent, cruciatu levari. Cum a magistratu
rogarentur, ecquis illas daemonibus mancipasset, Elsam Kamam. Coenobii
ancillam, incusabant, quod illa non erubuit confiteri, ac sortilegii
damnata rogis ardentibus exusta est.
1. Alibi: _Nusquam_. 2. Εὐρυκλῆς erat nomen celeberrimi cujusdam
ventriloqui saepiusque pro ventriloquo in universum usurpatum. [N.] 3.
Alius: _totas_. 4. Alius: _sacras_.
33 SENAMUS: Memini Romae Benedictinum exorcistam obsessas a daemonibus
rogantem, quem id fecisse suspicarentur, daemones respondisse,
Judaeorum id ope factum, quod indignarentur Judaei, foeminas a sua
religione ad christianam defecisse.
SALOMO: Quod a Gentili avorum religione ad peregrinam defecissent,
forsitan daemonibus sui obsidendi occasionem praebuerunt, sed Judaeorum
id ope1 factum, nemini credibile videatur. Daemones potius falsis
accusationibus et criminibus2 Judaeos, quibus infestissimi semper
fuerunt, circumveniri cupiebant.