FRIDERICUS: Argute id ac vere; sed si hanc solam interpretationem
feramus, caetera divinis et humanis legibus comprehensa in dubium
revocabuntur. Neque enim Herodoto, Maroni, Homero, Platoni
metamorphosis illa hominum in pecudes, sed etiam Moysi, Jesaiae,
Danieli, theologis clarissimis1, narratur. Quin etiam his ipsis
temporibus apud eosdem Nervios Herodoti, quos Livonas appellamus,
singulis annis circa solstitium hibernum magna sortilegorum multitudo
flumine regionis trajecto in lupos mutantur, tum in greges, homines,
armenta crudelissime grassantur ac duodecimo post die eodem flumine
transmisso rursus humanam recipiunt figuram. Qua de re quaestiones a
magistratibus capitales constituuntur, qui cum transmutantur in hunc
modum, pro sortilegis convictis tenentur. Id autem potissimum accidit
iis, qui humana carne vescuntur, ut2 primum Lycaoni regi Arcadum3
contigisse Pausanias scribit, cum humanam hostiam Jovi Lycaeo
sacrificans libaret, post etiam Demarcho Parrhasio, quem M. Varro et
Copas, qui Olympionica4 scripsit, cum eidem Jovi humanis hostiis
sacrificaret, gustato sacrificio derepente in lupum evasisse ac decimo
post anno humanam figuram recepisse, denique pugillatu olympico5
certaminis praemium tulisse tradunt. Id cum Arcades saepius exploratum
et compertum habuissent, sacratis legibus6 vetuerunt, poena capitali
subjecta, ne quis Lycaei Jovis templum ingrederetur.
1. Addit alius: _pro verissima_. 2. Alius: _et_. 3. Alius: _in
Arcadiis_. 4. Alius: _Olympiaca_. 5. Alius: _pugillatum olympici_. 6.
Alius: _litteris_.
SENAMUS: Istud quidem mihi videtur persuaderi posse, neminem ex homine
pecudem sine hominis interitu fieri posse, ac verius putarem, fallaces
hominum oculos, velut Heracleoticos falsos martyres, fascino
praestringi.
FRIDERICUS: Praestigias magos facere non dubito, nec tamen semper nec
omnibus. Cum enim Thuringiam Germaniae inferioris obirem1, circulator
quidam in oppido erat, qui spectaculis inanibus plebem imperitam
accepta mercede pascebat. Is igitur quadrigam onustam foenis una cum
equis et quadrigario turba spectante devoravit. Deinde cum coelum
scandere se velle dixisset, repente a terra sublatus est, hunc pedibus
uxor apprehensum sequitur, dein ancilla heram pedibus apprehensam
secuta est, servus ancillam, qui sublimes in aëre suspensi, quasi acus
a magnete tracti, omnibus2 attonitis aliquamdiu constiterunt.