CURTIUS: Memini Petrum Corsum, cum auxiliares copias una cum Vinea
Francorum legato peteret a rege Turcarum, speculum habuisse, in quo 13
quidem uxorem Massiliae cum adulteris ex urbe Constantinopoli
moechantem1 videbat, et adultera vicissim maritum in speculo
contuebatur, quem cum portu solveret ac pridie quam Massiliam
appelleret redeuntem perinde aspiciebat, ac2 si praesens adfuisset. Sed
antequam rediret maritus, sui sceleris conscia fugit Antipolim, quo
maritus illam persecutus una cum liberis adulterio quaesitis et ancilla
contrucidavit. Recens est3 ac toti provinciae notissima historia, nec
absimile est, quod iisdem fere temporibus ad Aquas Sextias ejusdem4
provinciae contigit. Cum enim Guarinus fiscalis advocatus discederet ab
uxore, ut capitis causam diceret in Senatu Parisiorum, pollicitus est
uxori, suam se necem, cum moreretur, renunciaturum. Eo die quo carnifex
gulam illi fregit, uxor in palma dextrae manus imaginem mariti leviter
expressam pluribus5 praebuit spectandam. Cujus portenti Grignanus
provinciae praeses Henricum II.6 Franciae regem fecit certiorem.
1. Alius: _morantem_. 2. Alius: _ut_. 3. Deest in alio codice. 4.
Alius: _ejus_. 5. Alius: _quampluribus_. 6. Alius: _X_.
FRIDERICUS: Eo pertinet illud, quod Thomas Aquinas scribit,
necromantiae genus esse, si quis a moribundo stipuletur, ut se mortuo
denunciet, quo in statu sit futurus.
SENAMUS: Optandum quidem esset illud, ut in libris catoptricis earum
rerum demonstrationes1 exstarent.