(La sama cxambro de _gesinjoroj Tesman_, sed la piano estas elmetita;
kaj eleganta, eta skribotablo estas tie lokigita anstatauxe. Cxe la
sofo maldekstre estas metita malgranda tablo. La plejmultaj
florbukedoj estas forportitaj. La bukedo de _sinjorino Elvsted_
staras sur pli granda tablo iom antauxe sur la planko. -- Estas
posttagmezo.)
(_Hedda_, vestita por akceptado, estas sola en la cxambro. Sxi staras
cxe la malferma vitra pordo sxargante revolverpistolon. Alia egala
kusxas en malfermita pistolskatolo sur la skribotablo.)
HEDDA
(rigardas malsupren en la gxardenon kaj krias) Bonan tagon, sinjoro
Asesoro!
BRACK
(auxdata de malsupre iom fore) Dankon, same, sinjorino Tesman!
HEDDA
(suprenlevas la pistolon kaj celumas) Nun mi pafas vin, sinjoro
Brack!
BRACK
(krias de tie) Ne -- ne -- ne! Ne staru tiel celumante gxuste al mi!
HEDDA
Tio rezultas el sxteliro laux sekreta vojo! (sxi pafas)
BRACK
(pli proksime) Cxu vi estas tute freneza --!
HEDDA
Ho, Dio, -- cxu eble mi trafis vin?
BRACK
(ankoraux ekstere) Cxesu pri tiuj stultajxoj!
HEDDA
Do, envenu, Asesoro.
(_Asesoro Brack_, vestita por sinjora festeno, envenas tra la vitra
pordo. Li portas malpezan mantelon sur la brako.)
BRACK
Pro diablo, -- cxu vi ankoraux faras tiun sporton? Al kio vi pafas?
HEDDA
Ho, mi nur staras tiel pafante en la bluan aeron.
BRACK
(zorge prenas la pistolon el sxia mano) Pardonu, Sinjorino. (rigardas
gxin) Aha, tiun cxi, -- tiun mi bone konas. (cxirkauxrigardas) Kie
ni havas la skatolon? Nu, jen. (metas la pistolon enen kaj fermas)
Cxar nun ni suficxe sxercis hodiaux.
HEDDA
Sed kara Dio, pri kio vi volas ke mi okupigxu?
BRACK
Cxu vi ne akceptis vizitantojn?
HEDDA
(fermas la vitran pordon) Ecx ne unu. Cxiuj la intimaj versxajne
ankoraux estas en la kamparo.
BRACK
Kaj eble ankaux Tesman ne estas hejme?
HEDDA
(cxe la skribotablo, metas la pistolskatolon en la tirkeston) Ne.
Tuj post kiam li mangxis, li kuris al la onklinoj. Cxar li ne atendis
vin tiel frue.
BRACK
Hm, -- domagxe ke mi ne tion suspektis. Estis stulte de mi.
HEDDA
(turnas la kapon kaj rigardas lin) Kial stulte?
BRACK
Nu, cxar tial mi estus veninta cxi tien ankoraux iom -- pli frue.
HEDDA
(pasxas trans la plankon) Nu ja, sed tiam vi tute ne estus iun
renkontanta. Cxar mi estis en mia cxambro sxangxante vestojn post la
tagmangxo.
BRACK
Kaj ne trovigxas eta pordofendo, tra kiu oni povus intertrakti?
HEDDA
Vi ja forgesis tian arangxi.
BRACK
Jen, ankaux _tio_ estis stulta de mi.
HEDDA
Nu, do ni sidigxu cxi tie. Kaj atendu. Cxar Tesman versxajne ne
revenos hejmen tiom frue.
BRACK
Nu do, kara Dio, mi estu pacienca.
(_Hedda_ sidigas sin en la sofoangulon. _Brack_ metas sian mantelon
super la dorson de la plej proksima segxo kaj eksidas, sed dauxre
tenas la cxapelon en la mano. Mallonga pauxzo. Ili rigardas unu la
alian.)
HEDDA
Nu?
BRACK
(per la sama vocxo) Nu?
HEDDA
Estas mi, kiu demandis unue.
BRACK
(klinas sin iom antauxen) Do, ni permesu al ni etan, agrablan
babiladon, sinjorino Hedda.
HEDDA
(kusxigas sin iom pli malantauxen en la sofo) Cxu ne sxajnas al vi,
ke estas kvazaux eterneco post kiam ni laste kunparolis? -- Nu, la
rimarkoj preterpasante hieraux vespere kaj hodiaux matene -- mi ne
grave konsideras.
BRACK
Sed tiel inter ni du? -- Du solaj vi aludas?
HEDDA
Nu jes. Proksimume.
BRACK
Cxiun opan tagon mi iris sopirante, ke vi baldaux bone revenus
hejmen.
HEDDA
Kaj ecx mi la tutan tempon sopiris pri la sama.
BRACK
Vi? Vere, sinjorino Hedda? Kaj mi, kiu kredis, ke vi tiom bone
amuzigxis dum la vojagxo!
HEDDA
Ho, jen kredu!
BRACK
Sed tion Tesman cxiam skribis.
HEDDA
Jes _li_! Cxar li ja trovas, ke estas por li plej sxatinde
cxirkauxflari en la librejoj. Kaj havi sxancon sidi kopiante
malnovajn pergamenfoliojn, -- aux ion tian.
BRACK
(iom malice) Nu, tio estas ja lia tasko en la vivo. Almenaux parte.
HEDDA
Jes, tio ja estas. Kaj tiam oni kompreneble --. Sed por mi! Ho ne,
kara Asesoro, -- por mi estis terure tede.
BRACK
(simpatiante) Cxu vere vi tion diras? Tute serioze?
HEDDA
Jes, vi povas ja mem imagi --! Tiel tute duonan jaron neniam renkonti
homon, kiu iom konas nian rondon. Kaj kun kiu oni povas paroli pri
niaj propraj aferoj.
BRACK
Ne, ne, -- ankaux mi sentus tion manko.
HEDDA
Kaj aldone tio, kio estas la plej netolerebla --
BRACK
Nu?
HEDDA
-- cxiam kaj eterne esti devigata pasi la tagojn kune kun -- kun unu
sola kaj la sama --
BRACK
(kapklinas samopiniante) Kaj frue kaj malfrue, -- jes. Imagu, -- je
cxiuj okazoj.
HEDDA
Mi diris: cxiam kaj eterne.
BRACK
Jen komprenite. Sed kun nia deca Tesman mi opinias, ke oni devus
kapabli --
HEDDA
Tesman estas -- fakulo, kara.
BRACK
Sendiskute.
HEDDA
Kaj kun fakuloj ne estas amuze vojagxi. Almenaux ne dumlonge.
BRACK
Ecx ne -- kun la fakulo, kiun oni _amas_?
HEDDA
Hu, -- ne uzu tiun sukergluan vorton!
BRACK
(ekmiras) Jen kio, sinjorino Hedda?
HEDDA
(duone ridante, duone cxagrenita) Jes, vi provu tion, vi! Auxdi pri
kulturhistorio frue kaj malfrue --
BRACK
Cxiam kaj eterne --
HEDDA
Jes -- jes -- jes! Kaj pri tiu hejma industrio en la mezepoko --! Tio
estas ja la plej monstra!
BRACK
(rigardas sxin esplorante) Sed diru al mi, -- kiel devas mi kompreni
ke --? Hm --
HEDDA
Ke farigxis paro de mi kaj Jorgen Tesman, vi aludas?
BRACK
Nu ja, esprimu nin tiel.
HEDDA
Bona Dio, cxu vi do trovas tion stranga?
BRACK
Kaj jes, kaj ne, -- sinjorino Hedda.
HEDDA
Mi vere estis dancinta gxis lacigxo, kara Asesoro. Mia tempo estis
pasinta -- (skuigxas) Hu ne, -- tion mi tamen ne dirus. Ecx ne tion
pensi!
BRACK
Al tio vi verdire havas neniun kialon.
HEDDA
Ho, -- kialon --, (rigardas lin kvazaux kasxobservante) Kaj Jorgen
Tesman, -- oni devas ja rigardi lin kiel bonkondutan homon en cxiuj
rilatoj.
BRACK
Bonkondutan kaj fidindan. Bona Dio.
HEDDA
Kaj ion rekte ridindan cxe li mi ne povas trovi. Cxu vi ion tian
trovas?
BRACK
Ridindan? Ne-e, -- gxuste tion mi ne volas diri --
HEDDA
Do, kaj cetere li ja estas tre diligenta kolektanto? -- Certe eblas,
ke fine li tamen atingos alten.
BRACK
(rigardas sxin iom necerte) Mi kredis, ke vi opinias, same kiel
cxiuj aliaj, ke li farigxus aparte elstara viro.
HEDDA
(kun esprimo de laceco) Jes, mi opiniis. -- Kaj kiam li nepre kaj
absolute volis havi la permeson prizorgi min --. Mi ne scias, kial mi
ne tion akceptus.
BRACK
Ne -- ne. De tiu flanko rigardate --
HEDDA
Estis efektive pli ol kion miaj aliaj amikoj volis fari, kara
Asesoro, tiuj kiuj provis altiri mian favoron.
BRACK
(ridas) Nu vere, mi ne povas respondi por cxiuj aliaj. Sed koncerne
min, vi ja scias, ke mi cxiam subtenis iun -- iun respekton por la
geedza ligo. Ja tiel gxenerale, sinjorino Hedda.
HEDDA
(sxercante) Ho, mi vere neniam nutris min per esperoj koncerne
_vin_.
BRACK
Cxio, kion mi deziras, estas bona, intima rondo, en kiu mi povas
servi per konsilo kaj helpo, kaj havas la permeson enveni aux eliri
kiel -- kiel elprovita amiko --
HEDDA
Amiko de la edzo en la domo vi sugestas?
BRACK
(klinas sin) Por diri la veron, -- prefere de la sinjorino. Sed
krome ankaux de la edzo, kompreneble. Sciu, -- tia -- diru triangula
rilato, -- gxi estas funde granda komforto por cxiuj partoj.
HEDDA
Jes, mi ofte sopiris havi trian ulon dum la vojagxo. Hu, -- sidi nur
du solaj en la kupeo --!
BRACK
Felicxe la nuptovojagxo estas nun finita --
HEDDA
(skuas la kapon) Evidente la vojagxo estos longa, -- longa ankoraux.
Mi nur atingis haltejon dumvojagxe.
BRACK
Nu, do oni elsaltas. Kaj iom sin distras, sinjorino Hedda.
HEDDA
Mi neniam elsaltos.
BRACK
Vere ne?
HEDDA
Ne. Cxar cxiam cxeestas iu, kiu --
BRACK
(ridante) -- kiu rigardas ies krurojn, vi aludas?
HEDDA
Jes gxuste.
BRACK
Nu, sed, bona Dio --
HEDDA
(kun deturnanta mansvingo) Mi ne sxatas tion. -- En tia okazo mi
prefere restas sidanta, -- kie mi fine trovigxas. En sola duopo.
BRACK
Nu, sed jen envenas tria persono al la paro.
HEDDA
Nu jes, -- _tio_ estas io tute alia!
BRACK
Elprovita, komprenema amiko --
HEDDA
-- plezuriga en cxiuj vivecaj sferoj --
BRACK
-- kaj tute ne estante fakulo!
HEDDA
(kun auxdebla gxemspiro) Jes, tio estus ja efektive malsxargxo.
BRACK
(auxdas ke iu malfermas la enirejpordon, kaj rigardas tien) La
triangulo formata.
HEDDA
(mallauxte) Kaj jen la trajno pluen veturas.
(_Jorgen Tesman_, en griza promenadkostumo kaj kun mola felta
cxapelo, envenas tra la antauxcxambro. Li havas plurajn nebinditajn
librojn sub la brako kaj en la posxoj.)
TESMAN
(iras al la tablo apud la sofo en la angulo) Puf, -- vere estis
varme kuntiri, -- cxion cxi. (demetas la librojn) Mi ecx sxvitas,
Hedda. Jen, jen, -- vi jam alvenis, kara Asesoro? Cxu? Tion Berte ne
menciis.
BRACK
(ekstaras) Mi iris tra la gxardeno.
HEDDA
Kiajn librojn vi kunportas?
TESMAN
(staras foliumante) Estas novaj sciencfakaj verkoj, kiujn mi nepre
devas havi.
HEDDA
Fakaj verkoj?
BRACK
Aha, estas fakaj verkoj, sinjorino Tesman.
(_Brack_ kaj _Hedda_ intersxangxas kompreneman rideton.)
HEDDA
Cxu vi bezonas ankoraux pli da fakaj verkoj?
TESMAN
Jes, kara Hedda, el tiuj oni neniam ekhavas tro. Oni devas ja
orientigxi pri kio estas verkita kaj presita.
HEDDA
Nu ja, versxajne oni tion devas.
TESMAN
(sercxas inter la libroj) Kaj, rigardu, -- jen mi kaptis ankaux la
novan libron de Ejlert Lovborg. (gxin etendante) Cxu vi eble emus
gxin rigardi, Hedda? Cxu?
HEDDA
Ne, multan dankon. Aux -- jes, eble poste.
TESMAN
Mi gxin iom foliumis dumvoje.
BRACK
Nu, kion do vi opinias -- kiel fakulo?
TESMAN
Mi trovas, ke estas strange kiom atenteme li sin esprimas. Tiel li
neniam skribis antauxe. (kolektas la librojn) Sed nun mi volas
enporti cxion cxi. Estos plezuro foliume trancxi --! Kaj jen mi
ankaux devas sxangxi vestajxojn. (al _Brack_) Cxar ni ja ne bezonas
tuj foriri? Cxu?
BRACK
Kompreneble ne, -- ne urgxas ankoraux dum longe.
TESMAN
Do mi permesas al mi iom da tempo. (eliras kun la libroj, sed haltas
en la pordaperturo kaj turnas sin) Jen, mi memoras, Hedda, --
onklino Julle ne vizitos vin cxivespere.
HEDDA
Cxu ne? Cxu estas la epizodo kun la cxapelo, kiu malhelpas?
TESMAN
Ho, tute ne. Kial vi pensas tiel pri onklino Julle? Imagu --! Sed
onklino Rina estas tiom malsana, sciu.
HEDDA
Tia sxi ja cxiam estas.
TESMAN
Jes, sed hodiaux sxia malsano multe malbonigxis, la kompatindulino.
HEDDA
Do ja, estas konvene, ke la alia restas cxe sxi. Mi devas rezigni.
TESMAN
Kaj vi ne povas imagi, vi, kiom gxoja onklino Julle tamen estis, --
cxar vi tiom prosperis dum la vojagxo!
HEDDA
(duonlauxte, ekstaras) Ho, -- tiuj eternaj onklinoj!
TESMAN
Kion?
HEDDA
(iras al la vitra pordo) Nenion.
TESMAN
Nu do. (li eliras tra la malantauxa cxambro kaj dekstren)
BRACK
Pri kiu cxapelo vi parolis?
HEDDA
Ho, estis epizodo kun frauxlino Tesman cximatene. Sxi estis metinta
sian cxapelon tien sur la segxon. (rigardas lin kaj ridetas)
Kaj mi pretende kredis, ke estas la cxapelo de la servistino.
BRACK
(skuas la kapon) Sed kara, bona sinjorino Hedda, kiel vi igis vin
mem tion fari! Kontraux tiu honesta, maljuna sinjorino!
HEDDA
(nervoza, pasxas trans la plankon) Nu, komprenu, -- tento al tia
konduto foje jxetigxas sur min. Kaj tiam mi _ne povas_ rezisti.
(jxetas sin sur la apogsegxon cxe la forno) Ho, mi ne mem scias,
kiel tion ekspliki.
BRACK
(malantaux la apogsegxo) Vi ne estas vere felicxa, -- tio estas la
kialo.
HEDDA
(rigardas antauxen) Krome mi ne scias, kial mi estu -- felicxa. Aux
eble vi povas al mi tion diri?
BRACK
Jes -- interalie cxar vi ricevis gxuste tiun hejmon, kiun vi deziris.
HEDDA
(rigardas lin kaj ridas) Cxu ankaux vi kredas pri tiu dezirhistorio?
BRACK
Cxu do estas nenio en gxi?
HEDDA
Kompreneble, -- io estas en gxi.
BRACK
Kaj?
HEDDA
Estas _tio_ en gxi, ke mi uzis Tesman por akompani min hejmen de la
vesperaj festenoj pasintan someron --
BRACK
Bedauxrinde, -- ke mi ja havis alian vojon.
HEDDA
Vero. Vi ja sekvis aliajn vojojn pasintan someron.
BRACK
(ridas) Honto al vi, sinjorino Hedda! Nu, -- sed vi kaj Tesman do?
HEDDA
Jen, hazarde iun vesperon ni preterpasis cxi tie. Kaj Tesman,
kompatindulo, li ade turnis -- turnadis. Cxar li ne sciis pri kio
paroli. Kaj mi kompatis tiun multesciantan homon --
BRACK
(ridetas dubante) _Vi_ kompatis? Hm --
HEDDA
Jes vere, mi faris. Kaj jen -- por lin helpi el la embaraso -- mi
hazarde, senpripense diris ke en tiu vilao mi sxatus logxi.
BRACK
Ne pli ol tio?
HEDDA
Ne _tiun_ vesperon.
BRACK
Sed poste do?
HEDDA
Jes. Mia facilanimeco kuntiris sekvojn, kara Asesoro.
BRACK
Bedauxrinde, -- tion faras niaj facilanimecoj tro ofte, sinjorino
Hedda.
HEDDA
Dankon! Sed estis en tiu fantaziado pri la vilao de ministrino Falk,
ke Jorgen Tesman kaj mi renkontigxis en kompreno! _Tio_ tiris post si
fiancxinigxon kaj edzinigxon kaj nuptovojagxon kaj cxion. Nu ja,
Asesoro, -- kiel oni sternas, tiel oni kusxas, -- mi dirus.
BRACK
Komike! Kaj funde vi neniel interesigxis pri la tuta afero.
HEDDA
Ne, Dio scias ke ne.
BRACK
Sed nun do? Nun, kiam ni fine arangxis por vi hejmecan lokon?
HEDDA
Hu, -- sxajnas al mi, ke odoras lavendo kaj peklitaj rozoj en cxiuj
cxambroj. -- Sed tiun odoron eble onklino Julle kunportis.
BRACK
(ridas) Ho ne, mi prefere pensas, ke estas postresto de la karmemora
ministrino.
HEDDA
Do, io formortinta algluigxas. Memorigas al mi balflorojn --
posttagajn. (interplektante la manojn malantaux la nukon,
duonkusxante malantauxen sur la segxo, kaj lin rigardante) Ho, kara
Asesoro, -- vi ne povas imagi, kiel terure mi enuos cxi tie.
BRACK
Cxu la vivo ne havus iun taskon por oferti ankaux al vi, sinjorino
Hedda?
HEDDA
Taskon, -- iun, kiu estus iom alloga?
BRACK
Prefere tian, kompreneble.
HEDDA
Dio scias, kia tasko tiu estus. Multfoje mi pripensas -- (interrompante)
Sed ankaux tio certe ne eblas.
BRACK
Kiu scias? Nur diru.
HEDDA
Se mi povus igi Tesman farigxi politikisto, jen sugesto.
BRACK
(ridas) Tesman! Ne, sed pensu do, -- por tiajxoj kiel politiko li ja
tute ne tauxgas -- tute ne.
HEDDA
Ne, tion mi vere kredas. -- Sed se mi nun tamen kapablus pusxi lin al
tio?
BRACK
Pa, -- kia kontentigo estus por vi en tio? Cxar li ja ne tauxgas.
Kial vi tamen volas lin al tio pusxi?
HEDDA
Cxar mi enuas, auxdu! (iom poste) Cxu vi do opinias, ke estus tute
neeble, ke Tesman farigxu cxefministro?
BRACK
Hm, -- jen, kara sinjorino Hedda, -- por _tio_ farigxi, li devus unue
esti suficxe ricxa viro.
HEDDA
(ekstaras senpacienca) Jen, tio estas! Estas tiuj mizeraj kondicxoj,
en kiujn mi falis -- (pasxas sur la planko) Estas tiuj, kiuj igas
la vivon tiel bedauxrinda! Rekte ridinda! -- Cxar _tiel_ ja estas.
BRACK
Mi fakte opinias, ke la kulpo trovigxas aliloke.
HEDDA
Kie do?
BRACK
Vi neniam travivis iun skuan vekigxon.
HEDDA
Ion seriozan, vi aludas?
BRACK
Jes, tiel oni povas ja ankaux sin esprimi. Sed nun gxi eble okazos.
HEDDA
(rektigas la nukon) Ho, vi pensas pri la kontrauxajxoj rilate tiun
bagatelan postenon de profesoro! Sed tiu estu la propra afero de
Tesman. Pri gxi mi vere ne malsxparas penson.
BRACK
Nu -- pri tiu ne. Sed kiam nun prezentigxos al vi, -- kion oni --
kiel en pompa stilo -- nomas seriozajn kaj -- gravajn postulojn pri
respondeco? (ridetas) Novajn postulojn, eta sinjorino Hedda.
HEDDA
(kolere) Silentu! Neniam vi spertos iun tiajxon!
BRACK
(atenteme) Ni interparolos proksimume post jaro -- maksimume.
HEDDA
(interrompante) Mi ne havas talenton por tiajxo, sinjoro Asesoro.
Por nenio kun postuloj al mi!
BRACK
Cxu vi ne, kiel la plimulto de virinoj, havus talenton por rolo, kiel
--?
HEDDA
(cxe la vitra pordo) Ho, silentu, mi diras! -- Multfoje sxajnas al
mi, ke mi havas talenton por nur unu rolo en la mondo.
BRACK
(proksimigxas) Kaj kiu estas do tiu, se mi kuragxas demandi?
HEDDA
(staras rigardante eksteren) Por el mi enuigi la vivon. Nun vi
scias. (turnas sin, rigardas al la malantauxa cxambro, kaj ridas)
Jes, tute gxuste! Jen ni havas la profesoron.
BRACK
(mallauxte, avertante) Nu, nu, nu, sinjorino Hedda!
(_Jorgen Tesman_, festene vestita, kun gantoj kaj cxapelo enmane,
venas de dekstre tra la malantauxa cxambro.)
TESMAN
Hedda, -- cxu ne venis malinvito de Ejlert Lovborg? Cxu?
HEDDA
Ne.
TESMAN
Nu, do jen vidu, ni certe havos lin post iom da tempo.
BRACK
Cxu vi vere kredas, ke li venos?
TESMAN
Jes, pri tio mi preskaux certas. Cxar versxajne estas nur senfunda
onidiro, tio kion vi rakontis antauxtagmeze.
BRACK
Vere?
TESMAN
Jes, almenaux onklino Julle diris, ke sxi kredas, ke neniel estonte
li volus bari al mi la vojon. Jen imagu!
BRACK
Nu, do cxio estas ja en bona ordo.
TESMAN
(metas la cxapelon kun la gantoj en gxi sur segxon dekstre) Jes, sed
vi devas permesi al mi atendi lin kiom eble plej longe.
BRACK
Por tio ni havas abundan tempon. Neniu venos al mi antaux la sepa --
la sepa kaj duono.
TESMAN
Nu, do ni povas ja dume plezurigi Hedda. Kaj tiel pasigi la tempon.
Cxu?
HEDDA
(portas la surtuton kaj cxapelon de Brack al la sofo en la angulo)
Kaj se tro malfaciligxas, sinjoro Lovborg povas ja restadi cxi tie
cxe mi.
BRACK
(volas mem preni la vestajxojn) Ho, pardonu, Sinjorino! -- Al kio vi
aludas per "tro malfaciligxas"?
HEDDA
Se li ne volas iri kun vi kaj Tesman.
TESMAN
(rigardas sxin sendecide) Sed, kara Hedda, -- cxu vi kredas ke tio
decas, ke li restos cxi tie cxe vi? Cxu? Memoru ke onklino Julle ne
povas veni.
HEDDA
Ne, sed sinjorino Elvsted venos. Kaj tiam ni tri kune trinkos tason
da teo.
TESMAN
Jes, _jen_ kio konvenas.
BRACK
(ridetas) Kaj estus eble la plej saniga por li.
HEDDA
Kial do?
BRACK
Bona Dio, Sinjorino, vi ja suficxe ofte mokaludis miajn etajn
frauxlofestenojn. Ili konvenus sole por vere principfidelaj viroj, vi
opiniis.
HEDDA
Sed certe sinjoro Lovborg nun estas suficxe principfidela. Konvertita
pekulo --
(_Berte_ envenas tra la pordo de la antauxcxambro.)
BERTE
Sinjorino, venas sinjoro, kiu deziras viziti --
HEDDA
Jes, envenigu lin.
TESMAN
(mallauxte) Mi certas, ke estas li! Jen, imagu!
(_Ejlert Lovborg_ envenas de la antauxcxambro. Li estas svelta kaj
malgrasa; samagxa kun Tesman, sed aspektas iom pli agxa kaj kaduka.
Haroj kaj barbo estas nigrebrunaj, la vizagxo iom longa, pala, kun
nur paro de du rugxetaj makuloj sur la vangoostoj. Li estas vestita
en eleganta, nigra, tute nova vizitkostumo. Malhelaj gantoj kaj
cilindra cxapelo en la mano. Li restas starante cxe la pordo kaj
rapide kline salutas. Aspektas iom gxenata.)
TESMAN
(al li kaj mansalutas) Jen, kara Ejlert, -- ni do fine ankorauxfoje
renkontigxas!
LOVBORG
(parolas per kvieta vocxo) Dankon al vi pro la letero. (proksimigxas
al _Hedda_) Cxu mi kuragxu ankaux al vi doni mian manon, sinjorino
Tesman?
HEDDA
(prenas lian manon) Bonvenon, sinjoro Lovborg. (kun mangesto) Mi
ne scias cxu tiuj du sinjoroj --?
LOVBORG
(ete klinas sin) Asesoro Brack, mi opinias.
BRACK
(same) Evidente. Antaux kelkaj jaroj --
TESMAN
(al _Lovborg_, kun la manoj sur liaj sxultroj) Kaj nun vi kondutu
kvazaux hejme, Ejlert! Cxu ne, Hedda? -- Cxar vi volas ja denove
logxi cxi tie en la urbo, mi auxdas? Cxu ne?
LOVBORG
Jes, mi faros.
TESMAN
Nu, estas ja kompreneble. Auxdu, -- mi akiris vian novan libron. Sed
mi vere ankoraux ne havis tempon legi gxin.
LOVBORG
Tion vi vere povas sxpari al vi.
TESMAN
Kial do, vi opinias?
LOVBORG
Cxar ne estas io atentinda en gxi.
TESMAN
Ho, imagu, ke vi tion diras!
BRACK
Tamen gxi estas ja ege lauxdata, mi auxdas.
LOVBORG
Estas gxuste tio, kion mi celis. Kaj tial mi verkis la libron tia, ke
cxiuj povus gxin pense sekvi.
BRACK
Tre sagxe.
TESMAN
Sed kara Ejlert, --!
LOVBORG
Cxar nun mi volas provi restarigi min. Komenci denove.
TESMAN
(iom gxenata) Jes, tion vi do volas? Cxu?
LOVBORG
(ridetas, formetas la cxapelon kaj tiras paketon en paperkovrajxo el
la posxo de la mantelo) Sed kiam tio cxi eldonigxos, Jorgen Tesman
-- tiam vi nepre legu. Cxar _jen_ definitive la gxusta. Tio en kio mi
mem estas.
TESMAN
Nu? Kaj kio do tio estas?
LOVBORG
Estas la dauxrigo.
TESMAN
La dauxrigo? De kio?
LOVBORG
De la libro.
TESMAN
De la nova?
LOVBORG
Kompreneble.
TESMAN
Jes, sed kara Ejlert, -- gxi enhavas ja la temon gxis niaj tagoj!
LOVBORG
Gxi enhavas. Kaj tiu cxi temas pri la estonteco.
TESMAN
Pri la estonteco! Sed bona Dio, pri gxi ni ja nenion scias!
LOVBORG
Ne. Sed tamen estas io kaj tio pri gxi direnda. (malfermas la
paketon) Jen, rigardu --
TESMAN
Sed ne estas via manskribo.
LOVBORG
Mi diktis. (foliumas la paperojn) Gxi estas dividita en du
sekciojn. La unua temas pri la kultur-potencoj de la estonteco. Kaj
tiu dua -- (foliumas iom pli antauxen) -- tiu temas pri la estonta
kultur-evoluo.
TESMAN
Mirinde! Pri tiaj temoj mi neniam ekpensus skribi.
HEDDA
(cxe la vitra pordo, frapetadas la vitron) Hm -- Ho -- ne.
LOVBORG
(metas la paperojn en la kovrajxon kaj metas la paketon sur la
tablon) Mi gxin kunprenis, cxar mi intencis iom legi por vi
cxivespere.
TESMAN
Jes, estas tre afable de vi. Sed cxivespere --? (rigardas al
_Brack_) Mi vere ne scias, kiel tio ordigxus --
LOVBORG
Nu, do alian fojon. Ne urgxas.
BRACK
Mi devas klarigi al vi, sinjoro Lovborg, -- okazos eta arangxo cxe mi
cxivespere. Precipe por Tesman, komprenu --
LOVBORG
(sercxas la cxapelon) Nu, -- do mi ne pli longe --
BRACK
Ne, auxskultu nun. Cxu vi ne povus fari al mi la plezuron kunveni?
LOVBORG
(abrupte kaj decide) Ne, tion mi ne povas. Mi sincere dankas vin.
BRACK
Jen kio? Kunvenu. Ni estos eta elektita rondo. Kaj kredu, ke estos
vivece, kiel sinjorino Hed --, kiel sinjorino Tesman diras.
LOVBORG
Pri tio mi ne dubas. Sed tamen --
BRACK
Kaj vi povus kunpreni vian manuskripton, kaj legi por Tesman _tie_
cxe mi. Cxar mi havas suficxe da cxambroj.
TESMAN
Jes pensu, Ejlert, -- tion vi povus fari! Cxu?
HEDDA
(intervenas) Sed kara, cxar sinjoro Lovborg tute ne _volas_! Mi
estas certa, ke sinjoro Lovborg multe pli sxatas resti cxi tie kaj
havi vespermangxon kun mi.
LOVBORG
(ekrigardas sxin) Kun vi, sinjorino!
HEDDA
Kaj kun sinjorino Elvsted.
LOVBORG
Cxu? -- (pasante) Sxin mi preterpase renkontis tagmeze.
HEDDA
Cxu vere? Jes, sxi venos cxi tien. Kaj tial estas preskaux necese, ke
vi restos, sinjoro Lovborg. Cxar alie sxi ne havos iun por akompani
sin hejmen.
LOVBORG
Jen vero. Jes, multan dankon, Sinjorino, -- do mi restos cxi tie.
HEDDA
Kaj mi nur donu al la servistino etan informon --
(Sxi iras al la pordo de la antauxcxambro kaj sonorigas. _Berte_
envenas. _Hedda_ parolas mallauxte kun sxi kaj montras al la
malantauxa cxambro. _Berte_ kapjesas kaj ree eliras.)
TESMAN
(samtempe al _Ejlert Lovborg_) Auxdu, Ejlert, -- cxu estas tiu cxi
nova temo, -- tiu pri la estonteco, -- pri kiu vi intencas fari
prelegojn?
LOVBORG
Jes.
TESMAN
Cxar mi auxdis cxe la librovendisto, ke vi eble donos serion da
prelegoj cxi tie dum la auxtuno.
LOVBORG
Jes, mi faros. Vi ne devas riprocxi min pro tio, Tesman.
TESMAN
Ne, pro Dio, kompreneble ne! Sed --?
LOVBORG
Mi bone komprenas, ke por vi iom kontrauxas.
TESMAN
(malgaja) Ho, mi ne povas ja postuli, ke pro mi vi --
LOVBORG
Sed mi atendas gxis kiam vi ekhavos vian oficon.
TESMAN
Vi atendas! Jes sed, -- jes sed, -- cxu vi ne volas konkuri? Cxu?
LOVBORG
Ne. Mi nur volas venki vin. En la opinio de la publiko.
TESMAN
Sed, bona Dio, -- do onklino Julle tamen pravigxis! Ho jes, -- mi
_tion_ ja sciis! Hedda! Jen imagu, -- Ejlert Lovborg tute ne volas
kontrauxi nin!
HEDDA
(abrupte) Nin? Tenu min ekster tio.
(Sxi iras al la malantauxa cxambro, kie _Berte_ staras metante sur la
tablon pleton kun karafoj kaj glasoj. _Hedda_ kapsignas aprobe, kaj
ree venas antauxen. _Berte_ eliras.)
TESMAN
(samtempe) Sed vi, asesoro Brack, -- Kion vi diras al tio cxi? Cxu?
BRACK
Nu, mi diras, ke gloro kaj venko -- hm, -- povas ja esti treege belaj
aferoj --
TESMAN
Jes certe povas esti. Sed tamen --
HEDDA
(rigardas Tesman kun malvarma rideto) Sxajnas al mi, ke vi staras
kvazaux fulmofrapita.
TESMAN
Jes, -- proksimume tia, -- mi opinias --
BRACK
Estis ja vere fulmotondro, kiu pasis super ni, Sinjorino.
HEDDA
(montras al la malantauxa cxambro) Cxu la sinjoroj bonvolas eniri
por preni glason da frida puncxo?
BRACK
(rigardas sian horlogxon) Forirsalute? Jes, eble ne estus rifuzinde.
TESMAN
Bonege, Hedda! Vere bonege! En tia sangvina animstato, en kia mi nun
trovigxas --
HEDDA
Bonvolu, ankaux vi, sinjoro Lovborg.
LOVBORG
(rifuzante) Ne, multan dankon. Ne por mi.
BRACK
Sed, bona Dio, -- frida puncxo vere ne estas veneno, mi scias.
LOVBORG
Eble ne por cxiuj.
HEDDA
Jen, mi distru sinjoron Lovborg dume.
TESMAN
Nu ja, kara Hedda, tion faru do.
(Li kaj _Brack_ iras en la malantauxan cxambron, eksidas, trinkas
puncxon, fumas cigaredojn kaj parolas gajhumore dum la sekvanta
sceno. _Ejlert Lovborg_ restas staranta cxe la forno. _Hedda_ iras al
la skribotablo.)
HEDDA
(per iom lauxtigita vocxo) Nun mi montros al vi kelkajn fotojn, se
vi emas. Cxar Tesman kaj mi -- ni faris ekskurson tra Tirolo dum la
hejmenvojagxo.
(Sxi venas kun albumo, kiun sxi metas sur la tablon apud la sofo, kaj
eksidas en ties superan angulon. _Ejlert Lovborg_ proksimigxas,
haltas kaj rigardas sxin. Poste li prenas segxon kaj eksidas cxe sxia
maldekstra flanko kun la dorso al la malantauxa cxambro.)
HEDDA
(malfermas la albumon) Jen rigardu tiun montodorson, sinjoro
Lovborg! Estas la Ortlermontaro. Tesman skribis sube. Jen estas:
Ortlermontaro cxe Meran.
LOVBORG
(kiu konstante sxin rigardas, diras mallauxte kaj malrapide) Hedda
-- Gabler --
HEDDA
(ekrigardas lin rapide) Nu! Ts!
LOVBORG
(ripetas malrapide) Hedda Gabler!
HEDDA
(rigardas en la albumon) Jes, tiel mi nomigxis en pli frua tempo.
Tiam, -- kiam ni du konis unu la alian.
LOVBORG
Kaj de nun, -- kaj dum la tuta vivo, -- mi do devas kutimigi min ne
plu diri Hedda Gabler.
HEDDA
(dauxre foliumante) Jes, vi devas. Kaj mi opinias, ke vi devas
praktiki suficxe frutempe. Sxajnas al mi, ke ju pli frue, des pli
bone.
LOVBORG
(kun indignoplena vocxo) Hedda Gabler edzinigxita? Kaj tia kun --
Jorgen Tesman!
HEDDA
Jes, -- tiel okazas.
LOVBORG
Ho, Hedda, Hedda, -- kiel povis vi do forjxeti vin mem!
HEDDA
(rigardas lin akre) Nu? Ne tiele nun.
LOVBORG
Kiel do? (_Tesman_ envenas kaj iras al la sofo)
HEDDA
(auxdas lin veni kaj diras indiferente) Kaj tio cxi, sinjoro
Lovborg, tio estas vido de malsupre en la Ampezzovalo. Jen rigardu
tiujn montopintojn. (afable rigardas _Tesman_) Kio do nomigxas tiuj
strangaj montopintoj?
TESMAN
Lasu min rigardi. Ho, estas la Dolomitoj, tiuj.
HEDDA
Gxuste ja! -- estas la Dolomitoj, sinjoro Lovborg.
TESMAN
Hedda, -- mi nur volis demandi, cxu ni ne tamen enmetu iom da puncxo?
Almenaux al vi, Hedda. Cxu?
HEDDA
Jes, dankon. Kaj eble kelkajn kukojn.
TESMAN
Ne cigaredojn?
HEDDA
Ne.
TESMAN
Bone.
(Li iras en la malantauxan cxambron kaj dekstren. _Brack_ sidas tie
kaj observadas _Hedda_ kaj _Lovborg_.)
LOVBORG
(mallauxte kiel antauxe) Nu, respondu al mi, Hedda, -- kiel vi povis
tion cxi fari?
HEDDA
(aspekte profunde studante la albumon) Se vi dauxre kondutos intime,
mi ne volas kun vi paroli.
LOVBORG
Cxu mi ne rajtas ecx kiam ni estas solaj?
HEDDA
Ne. Vi povas tiel pensi. Sed vi ne rajtas tiel paroli.
LOVBORG
Aha, mi komprenas. Tio ofendas vian amon -- al Jorgen Tesman.
HEDDA
(ekrigardas lin kaj ridetas) Amon? Ne, nun vi estas sprita!
LOVBORG
Do ne amon!
HEDDA
Tamen nenian malfidelecon! Tiajxon mi ne volas akcepti.
LOVBORG
Hedda, -- respondu al mi nur tion solan --
HEDDA
Ts!
(_Tesman_ kun pleto venas de la malantauxa cxambro.)
TESMAN
Jen! Jen la bonajxoj. (li metas la pleton sur la tablon)
HEDDA
Kial vi mem servas?
TESMAN
(versxas en la glasojn) Jes, cxar mi trovas, ke estas tiom amuze
servi vin, Hedda.
HEDDA
Sed vi ja versxis en ambaux glasojn. Kaj sinjoro Lovborg ja ne
deziras --
TESMAN
Ne, sed sinjorino Elvsted ja baldaux venos.
HEDDA
Jes, vere, -- sinjorino Elvsted --
TESMAN
Cxu vi sxin forgesis? Cxu?
HEDDA
Ni tiom profundigxis en tion cxi. (montras al li bildon) Cxu vi
memoras tiun etan vilagxon?
TESMAN
Ho, estas _tiu_ malsupre de Brennerpasejo! Estas tie, kie ni devis
restadi la tutan nokton --
HEDDA
-- kaj renkontis tiun aron da vivecaj somergastoj.
TESMAN
Jes, vere estis _tie_. Imagu -- se ni tiam povus havi _vin_ kun ni,
Ejlert! Nu! (li iras kaj sidigas sin cxe _Brack_)
LOVBORG
Respondu al mi sole tion, Hedda --
HEDDA
Nu?
LOVBORG
Cxu ne estis amo, ecx ne en la rilato kun _mi_? Ne guto, -- ne
simileco de amo, ecx ne en tio?
HEDDA
Nu, cxu vere estis? Por mi aspektis, kvazaux ni estas du bonaj
kamaradoj. Du vere intimaj amikoj. (ridetas) Precipe vi estis tre
nekasxema.
LOVBORG
Estis vi, kiu tion deziris.
HEDDA
Kiam mi retropensas, sxajnas al mi, ke estis io bela, io alloga, --
io kuragxa en -- en tiu kasxema intimeco -- tiu kamaradeco, pri kiu
neniu vivanta homo ion flaris.
LOVBORG
Jes, cxu ne, Hedda! Cxu ne tiel estis? -- Kiam mi vizitis vian patron
tiel dum la posttagmezoj --. Kaj la generalo sidis cxe la fenestro
legante la gazetojn, -- kun la dorso al ni turnita --
HEDDA
Kaj ni du en la sofo en la angulo --
LOVBORG
Cxiam kun la sama ilustrita revuo antaux ni --
HEDDA
Pro manko de albumo, jes.
LOVBORG
Jes, Hedda, -- kaj kiam mi konfesis por vi --! Rakontis al vi pri mi
mem tion, kion neniu alia tiam sciis. Sidis tie kaj konfesis, ke mi
eliris dibocxante tagojn kaj noktojn. Dibocxis tagnokton post
tagnokto. Ho, Hedda, kia estis tiu potenco en vi, kiu devigis min
konfesi tiajxojn?
HEDDA
Cxu vi imagas, ke estis iu potenco en mi?
LOVBORG
Jes, kiel mi alie tion klarigu al mi? Kaj cxiuj tiuj -- en pudoro
volvitaj demandoj, kiujn vi al mi faris --
HEDDA
Kaj kiujn vi ege bone komprenis --
LOVBORG
Jen, ke vi povis sidi kaj tiel fari demandojn! Tute senhonte!
HEDDA
En pudoro volvitaj do estis.
LOVBORG
Jes, tamen senhonte. Elcxerpige demandi min pri -- pri cxiuj tiajxoj!
HEDDA
Kaj ke vi igis vin respondi, sinjoro Lovborg.
LOVBORG
Jes, estas ja gxuste tio, kion mi ne komprenas -- nun poste. Sed diru
do al mi, Hedda, -- cxu ne estis amo funde en nia rilato? Cxu ne
estis de via flanko, kvazaux vi dezirus lavi min pura, -- kiam mi
rifugxis al vi por konfesi? Cxu ne estis tiel?
HEDDA
Ne, ne ekzakte.
LOVBORG
Kio vin do instigis?
HEDDA
Cxu aspektas por vi tiom nekompreneble, se junulino -- kiam povas
okazi tiel -- sekrete --
LOVBORG
Nu?
HEDDA
Ke sxi dezire volas rigardi en mondon, pri kiu --
LOVBORG
Pri kiu --?
HEDDA
-- pri kiu oni ne rajtas ion scii?
LOVBORG
Jen, tio do estis?
HEDDA
Ankaux tio. Ankaux tio, -- mi imagas.
LOVBORG
Kamaradeco en avido de la vivogxuo. Sed kial _tio_ do ne povus
dauxri?
HEDDA
Pro tio vi mem kulpas.
LOVBORG
Estas vi, kiu rompis.
HEDDA
Jes, kiam dangxero minacis, ke realigxo venus en la rilato. Honto al
vi, Ejlert Lovborg, kiel povis vi atenci vian -- vian fideman
kamaradon!
LOVBORG
(premegas la manojn) Ho, kial vi ne realigis la minacon? Kial vi ne
mortpafis min, kiel vi minacis!
HEDDA
_Tiom_ mi timas la skandalon.
LOVBORG
Jes, Hedda. Funde vi estas malkuragxa.
HEDDA
Terure malkuragxa. (sxangxas sintenon) Sed estis ja felicxe por vi.
Kaj poste vi ja konsolis vin tiom rave cxe la familio Elvsted.
LOVBORG
Mi scias, kion Tea konfidis al vi.
HEDDA
Kaj eble vi konfidis ion pri ni du?
LOVBORG
Ecx ne vorton. Tiajxojn sxi estas tro stulta por kompreni.
HEDDA
Stulta?
LOVBORG
En tiaj aferoj sxi estas stulta.
HEDDA
Kaj mi estas malkuragxa. (klinas sin pli proksimen al li, sen lin
rigardi en la okulojn, kaj diras pli mallauxte) Sed nun _mi_ volas
ion konfidi al _vi_.
LOVBORG
(atente) Nu?
HEDDA
_Tio_ ke mi ne kuragxis mortpafi vin --
LOVBORG
Jes?!
HEDDA
-- _tio_ ne estis mia plej fia malkuragxo -- tiun vesperon.
LOVBORG
(rigardas sxin momenton, komprenas, kaj flustras pasie) Ho, Hedda!
Hedda Gabler! Nun mi ekvidas kasxitan fundon sub nia kamaradeco! Vi
kaj mi --! _Tamen_ estis la deziro pri vivo en vi --
HEDDA
(mallauxte, sed kun akra ekrigardo) Gardu vin! Ne imagu ion tian!
(Mallumigxadas. La pordo de la antauxcxambro estas de ekstere
malfermata de _Berte_.)
HEDDA
(klake fermas la albumon kaj vokas ridetante) Nu, fine! Kara Tea, --
jen do, envenu!
(_Sinjorino Elvsted_ venas de la antauxcxambro. Sxi estas vizite
vestita. La pordo fermigxas malantaux sxi.)
HEDDA
(en la sofo, etendas la brakojn al sxi) Dolcxa Tea, -- vi ne povas
imagi, kiom mi atendis vin!
(_Sinjorino Elvsted_ preterpase intersxangxas etan saluton kun la
sinjoroj en la malantauxa cxambro, iras al la tablo kaj donas al
Hedda la manon. _Ejlert Lovborg_ ekstaris. Li kaj _sinjorino Elvsted_
sin salutas per muta kapklino.)
ELVSTED
Eble mi devus eniri por iom paroli kun via edzo?
HEDDA
Ho, tute ne. Lasu tiujn du sidi. Ili baldaux foriros.
ELVSTED
Ili foriros?
HEDDA
Jes, ili eliros drinkfesteni.
ELVSTED
(rapide al Lovborg) Sed certe vi ne?
LOVBORG
Ne.
HEDDA
Sinjoro Lovborg -- li restos cxe ni.
ELVSTED
(prenas segxon kaj volas eksidi apud li) Ho, kiom agrable cxi tie
estas!
HEDDA
Ne dankon, mia eta Tea. Ne _tie_! Bele venu cxi tien al mi. Mi volas
esti meze inter vi.
ELVSTED
Jes, tute kiel vi volas.
(Sxi cxirkauxiras la tablon kaj eksidas en la sofon dekstre de
_Hedda_. _Lovborg_ ree eksidas sur la segxon.)
LOVBORG
(post mallonga pauxzo, al _Hedda_) Cxu sxi ne estas gxue rigardinda?
HEDDA
(glite tusxetas sxiajn harojn) Nur rigardinda?
LOVBORG
Jes. Cxar _ni_ du -- sxi kaj mi, -- _ni_ estas du veraj kamaradoj. Ni
absolute fidas unu la alian. Kaj ni povas sidi kune kaj libere
interparoli --
HEDDA
Sen pudoraj diskretajxoj, sinjoro Lovborg? --
LOVBORG
Nu --
ELVSTED
(mallauxte, sin krocxante al _Hedda_) Ho, kiom felicxa mi estas,
Hedda! Cxar, -- imagu, -- li diras, ke mi ankaux inspiris lin.
HEDDA
(rigardas sxin ridetante) Aj, cxu li tion diras?
LOVBORG
Kaj tian kuragxon en agoj, kian sxi havas, sinjorino Tesman?
ELVSTED
Ho, Dio, -- _mi_ kuragxon!
LOVBORG
Treege -- kiam temas pri la kamarado.
HEDDA
Jes, _kuragxon_ -- ja! Se oni nur _tian_ havus.
LOVBORG
Kaj kion do vi pensas?
HEDDA
Tiam oni povus eble ankoraux vivi la vivon. (subite sxangxigxas)
Sed nun, mia plej kara Tea, -- nun vi trinku glason da frida puncxo.
ELVSTED
Ne dankon, -- mi neniam trinkas tiajxojn.
HEDDA
Nu, do vi, sinjoro Lovborg.
LOVBORG
Dankon, ankaux mi ne.
ELVSTED
Ne, ankaux li ne!
HEDDA
(rigardas lin firme) Tamen cxar mi nun tion volas?
LOVBORG
Neniel utilas.
HEDDA
(ridas) Mi do tute ne havas iun povon super vi, mi povrulino?
LOVBORG
Ne en _tiu_ rilato.
HEDDA
Serioze dirite, mi tamen opinias ke vi devus tion fari. Pro vi mem.
ELVSTED
Ho ne, Hedda --!
LOVBORG
Kaj kial?
HEDDA
Aux pro la homoj, gxuste dirite.
LOVBORG
Vere?
HEDDA
Alie oni povus ja ekhavi la opinion, ke vi -- tiel funde -- ne sentas
vin suficxe hardita -- ne suficxe certa pri vi mem.
ELVSTED
(mallauxte) Ho, ne, ne, Hedda --!
LOVBORG
La homoj povas kredi, kion ili volas, -- gxis plue.
ELVSTED
(gxoje) Jes, cxu ne vere!
HEDDA
Tion ja montris klare la vizagxo de asesoro Brack.
LOVBORG
Kiel do?
HEDDA
Li ridetis iom moke, kiam vi ne kuragxis eniri tien al la tablo.
LOVBORG
Mi ne kuragxis! Mi prefere volis ja resti cxi tie kaj paroli kun
_vi_.
ELVSTED
Estis ja tute kompreneble, Hedda.
HEDDA
Sed tion la asesoro ne povis suspekti. Kaj mi ankaux vidis, ke li
ekridetis kaj jxetis okulumon al Tesman, kiam vi ecx ne kuragxis
kunveni al tiu povra, eta festeno.
LOVBORG
Kuragxis! Vi diras ke mi ne kuragxis?
HEDDA
Ne mi. Sed tiel asesoro Brack komprenis la staton.
LOVBORG
Lasu nur tion al li.
HEDDA
Vi do ne kuniros?
LOVBORG
Mi restos cxe vi kaj Tea.
ELVSTED
Jes, Hedda, -- tion vi ja povas pensi.
HEDDA
(ridetas kaj kapklinas aprobe al _Lovborg_) Do fundamente solide
masonita. Principofirma por cxiam. Jen kia devas esti viro! (turnas
sin al _sinjorino Elvsted_ kaj frapetas sxin) Nu, cxu mi ne tion
diris, kiam vi, tute freneza, venis cxi tien cximatene --
LOVBORG
(mirigita) Freneza!
ELVSTED
(terurigita) Hedda, -- Hedda do --!
HEDDA
Jen, rigardu nur mem! Ne estas ja necese iri en tiu morta timo --
(interrompante) Do, jen ni tri povas esti gajaj!
LOVBORG
(estas skuita) Aha, -- kio do estas tio cxi, sinjorino Tesman!
ELVSTED
Ho Dio, ho Dio, Hedda! Kion vi diras! Kion vi faras!
HEDDA
Restu nur trankvila! La abomena asesoro sidas vin observante.
LOVBORG
En morta timo, do. Pro mi.
ELVSTED
(mallauxte, plende) Ho, Hedda, -- nun vi igis min tute malfelicxa!
LOVBORG
(rigardas sxin dum momento fikse; grimacas) Do _tio_ estis de la
kamarado la senrezerva fido al mi.
ELVSTED
(petoplene) Ho, kara amiko, -- vi devas unue auxskulti --!
LOVBORG
(prenas unu el la plenaj puncxoglasoj, suprenlevas gxin, kaj diras
malrapide per rauxka vocxo) Via tosto, Tea! (li malplenigas
la glason, demetas gxin kaj prenas la alian)
ELVSTED
(mallauxte) Ho, Hedda, Hedda, -- kial vi tion volus!
HEDDA
Volus! Mi? Cxu vi estas freneza?
LOVBORG
Kaj ankaux toston por vi, sinjorino Tesman. Dankon pro la vero. Gxi
vivu! (li trinkas kaj volas denove plenigi la glason)
HEDDA
(metas la manon sur lian brakon) Nu, nu, -- ne pli nune. Memoru, ke
vi iros en festenon.
ELVSTED
Ne, ne, ne!
HEDDA
Sx-sx! Ili sidas vin rigardante.
LOVBORG
(demetas la glason) Vi, Tea, -- diru nun la veron.
ELVSTED
Jes!
LOVBORG
Cxu la notario sciis, ke vi postvojagxus min?
ELVSTED
(tordas siajn manojn) Ho, Hedda, -- vi auxdas pri kio li demandas!
LOVBORG
Cxu estis interkonsento inter vi kaj li, ke vi vojagxu al la urbo por
observi min? Eble estis la notario mem, kiu igis vin tion fari? Aha,
vi, -- eble li denove bezonis min en la oficejo! Aux cxu estas cxe la
kartotablo ke mi mankis al li?
ELVSTED
(mallauxte, gxemplende) Ho, Lovborg, Lovborg --!
LOVBORG
(prenas glason kaj volas gxin plenigi) Ankaux tosto por la maljuna
notario!
HEDDA
(lin deturnante) Ne pli nun. Memoru, ke vi eliru por legi por
Tesman!
LOVBORG
(trankvile, demetas la glason) Estis stulte de mi, Tea, tio cxi. Jen
konduti tiel, mi pensas. Ne koleru pro mi, vi kara, kara kamarado. Vi
vidos, -- kaj vi kaj la aliaj, -- ke kvankam mi iun fojon falis, do
--. Nun mi restarigxis! Pere de _via_ helpo, Tea.
ELVSTED
(gxojbrile) Ho Dio, dankon --!
(_Brack_ intertempe rigardis sian horlogxon. Li kaj _Tesman_ ekstaras
kaj venas en la salonon.)
BRACK
(prenas sian cxapelon kaj mantelon) Jen, sinjorino Tesman, nun estas
horo por foriri.
HEDDA
Nun do estas.
LOVBORG
(ekstaras) Ankaux por mi, sinjoro Asesoro.
ELVSTED
(mallauxte kaj petante) Ho, Lovborg, -- ne faru!
HEDDA
(pincxas sxian brakon) Ili auxdas vin!
ELVSTED
(krias malforte) Aj!
LOVBORG
(al _Brack_) Vi bonvole invitis min kunveni.
BRACK
Jen, vi tamen venos?
LOVBORG
Jes, multan dankon.
BRACK
Por mi gxojege --
LOVBORG
(ekprenas la paketon de paperoj kaj diras al _Tesman_) Cxar mi
dezirus montri al vi ion kaj aliajxon antaux ol gxin transdoni.
TESMAN
Jen, imagu, -- estos amuze! -- Sed kara Hedda, kiel vi hejmenirigos
sinjorinon Elvsted? Cxu?
HEDDA
Nu, por tio ni cxiuokaze trovos rimedon.
LOVBORG
(rigardas la sinjorinojn) Sinjorino Elvsted? Kompreneble mi revenos
por sxin sercxi. (pli proksime) Proksimume je la deka, sinjorino
Tesman? Cxu tio konvenas?
HEDDA
Jes, certe. Ege konvene.
TESMAN
Nu, do cxio estas en bona ordo. Sed min vi ne devas atendi tiom frue,
Hedda.
HEDDA
Ho, kara, vi restu tiom longe -- tiom longe, kiom vi volas.
ELVSTED
(en obtuza timo) Sinjoro Lovborg, -- mi do restos cxi tie, gxis vi
revenos.
LOVBORG
(kun la cxapelo en la mano) Memkompreneble, Sinjorino.
BRACK
Kaj jen ekveturas la amuzad-trajno, miaj sinjoroj! Mi esperas, ke ni
festenos vivece, kiel certa bela sinjorino diradas.
HEDDA
Aj, se la bela sinjorino povus cxeesti nevidata --!
BRACK
Kial nevidata?
HEDDA
Por auxskulti iujn el viaj spritajxoj sen pudoraj diskretajxoj,
sinjoro Asesoro.
BRACK
(ridas) Tion mi ne volas konsili al la bela sinjorino.
TESMAN
(ankaux li ridas) Ne, nun vi estas amuza, Hedda. Jen, imagu!
BRACK
Nu, adiaux, adiaux, sinjorinoj!
LOVBORG
(kapklinas adiauxe) Do je la deka.
(_Brack_, _Lovborg_ kaj _Tesman_ eliras tra la pordo de la
antauxcxambro. Samtempe _Berte_ venas de la malantauxa cxambro kun
eklumigita lampo, kiun sxi metas sur la salontablon, kaj eliras la
saman vojon.)
ELVSTED
(ekstaris kaj maltrankvile pasxas sur la planko) Hedda, -- Hedda, --
al kio tio cxi kondukos!
HEDDA
Je la deka, -- tiam li do revenos. Mi vizie vidas lin. Kun vitfolioj
en la hararo. Verva kaj vigla --
ELVSTED
Dio donu ke tiel estos.
HEDDA
Kaj tiam, vidu, -- tiam li estos regajninta la regadon de si mem.
Tiam li estos libera homo dum cxiuj siaj tagoj.
ELVSTED
Ho Dio, jes, -- se nur tiel li venos, kiel vi lin vizias.
HEDDA
Tiel kaj ne alimaniere li venos! (ekstaras kaj sin proksimigas)
Dubu pri li, vi, tiom longe kiom vi volas. Mi fidas lin. Kaj nun ni
testu --
ELVSTED
Vi havas iun kasx-intencon, Hedda!
HEDDA
Jes, estas. Unu fojon en la vivo mi volas havi potencon sur la sorto
de homo.
ELVSTED
Cxu vi ne tion havas?
HEDDA
Ne havas -- kaj neniam havis.
ELVSTED
Sed sur via edzo do?
HEDDA
Hoj, _tio_ efektive valorus la penon. Ho, se vi povus kompreni, kiom
malricxa mi estas. Kaj _vi_ havu la favoron esti tiom ricxa!
(cxirkauxbrakas sxin pasie) Mi pensas, ke mi tamen forbruligos
viajn harojn.
ELVSTED
Lasu min! Lasu min! Mi timas vin, Hedda!
BERTE
(en la pordaperturo) La tetablo estas pretigita en la mangxocxambro,
Sinjorino.
HEDDA
Bone. Ni venos.
ELVSTED
Ne, ne, ne! Mi prefere iru hejmen sola! Tuj!
HEDDA
Sensencajxo! Unue vi havu tiun teakvon, vi eta stultulino. Kaj poste,
-- Je la deka, -- revenos Ejlert Lovborg -- kun vitfolioj en la
hararo.
(Kvazaux perforte sxi tiras _sinjorinon Elvsted_ al la pordo.)